มีใครเคยสูญเสียพี่น้องที่รักมากๆไหมครับ

เราเพิ่งเสียพ่อไปเมื่อวันที่ 18 มี.ค.ที่ผ่านมา(ไตวายเฉียบพลัน) ยังทำใจไม่ได้เลย เฝ้าแต่โทษว่าเป็นความผิดตัวเองที่ดูแล รักษาพ่อช้าไป แม่เราก็ยังคงร้องไห้อยู่ ไม่มีแรงจะทำอะไร เราเหมือนไม่มีสติ เหม่อลอย

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

เราสูญเสียน้องชายคนเดียวของเราไปด้วยอุบัติเหตุแบบกะทันหัน แบบไม่คิดว่าสิ่งๆนี้จะเกิดขึ้นกับคนในครอบครัว เราทำใจไม่ได้เลย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน พอเราเห็นรูป ได้ยินเพลงเศร้า รึแม้แต่เห็นคนอื่นเค้า

จากที่เคยตั้งระทู้ไปว่าพ่อเสีย ยังทำใจไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่ยังเหลือย่าที่เลี้ยงเรามาพอ ๆ กับพ่อ ย่าก็มาจากไปอีก ยังไม่ได้ทำบุญร้อยวันพ่อด้วยซ้ำ ไม่อยากจะอ่อนแอเลยแต่รู้สึกว่าไม่มีที่พักพิงแล้วจริง ๆ ชี

คือเราพึ่งสูญเสียน้องหมาที่เราเลี้ยงและรักมาเกือบ7ปี เมื่อวาน เราร้องไห้หนักมากพยายามทำใจหลายครั้งแต่พอเราหันไปมองตรงที่เขาชอบนอนชอบอยู่เราก็คิดถึงเขาและร้องไห้ออกมาตลอด เพราะเราสูญเสียคนในครอบครัวที่

เลิกกับเเเฟนที่หมั้นมา1ปีครึ่งจะเข้าปีที่2 ทำใจยังไม่เคยได้เลยครับ ยังร้องไห้อยู่ตลอด ทำอย่างไรดีครับ ทำไมเขาถึงจากผมไปง่ายดายขนาดนั้น

สวัสดีค่ะ เราคงเป็นเหมือนหลายๆคน ที่ได้พบกับการสูญเสียคนรัก คนในครอบครัวไปเมื่อไม่นานมานี้ เขาเป็นเหมือนพ่อคนที่สอง เป็นคุณตาที่ดูแลเรามาตั้งแต่เด็กๆ เรารักและผูกพันมากๆ เมื่อ1-2เดือนก่อน คุณตาเข้าโรง

เราเพิ่งสูญเสียแมวที่รักของเราไป เราทำใจไม่ได้ นั่งร้องไห้ ยิ่งเปิดเจอรูปยิ่งคิดถึง ทุกคนเป็นเหมือนกันไหมคะ แล้วทำไงกัน 😢