มีวิธีทำใจและตัดใจจากคนที่รักมากยังไงดีค่ะ

สวัสดีค่ะ ขอเข้าเรื่องเลยเนอะ เราอายุ21ปีและมีแฟนอายุห่างกัน10ปีแฟนเราอายุ31ปีคะ เราเรียนจบแล้วเราเริ่มมาทำงานและได้เจอกัน แรกๆเค้าไม่ได้อยุ่ในสายตาเราเลย เค้ามาจีบเราทำทุกอย่างทำทุกทางเพื่อให้ได้เรามาแลกกับอะไรก็ยอม แรกๆคบกันยอมรับค่ะว่าเราพูดกับเค้าแบบเด็กน่ารักมากๆ เราบอกเค้าหมดว่าเรานิสัยยังไง เราเอาแต่ใจ เรางีรเง่านะ และเราปากร้ายนะ เค้าบอกว่ารับได้หมด จนตอนนี้เราได้อยู่กินด้วยกันมาสักระยะละ วางแผนอนาคตด้วยกันหมด แต่เราออกจากที่ทำงานที่เคยทำที่เดียวกับเค้า ทุกอย่างเริ่มต้นจากตรงนี้เลยค่ะ เราไม่มีหลักฐานใดๆว่าเค้ามีคนอื่นหรอกค่ะ แต่เราขี้หึงเกินเหตุชวนเค้าทะเลาะทุกวันขึ้นขึ้นกูกับเค้าตลอด จนล่าสุดเมื่อคืนเราทะเลาะกันแรงมากยอมรับว่าทุกอย่างมันมาจากเราค่ะ เราเริ่มทุกอย่างเค้าเดินหนีเราเค้าวิ่งหนีเรา เค้าบอกว่าเค้าไม่เอาเราแล้วเค้ายอมไปใช้ชีวิตอย่างลำบากดีกว่ามาทนอยู่กับเราเค้าบอกว่าเค้าไม่มีความสุขเลยักนิด และคำพูดที่เค้าพูดกับเราเมื่อคืนคือคำที่เราเคยพูดเคยด่าเค้ามาแล้วทั้งนั้นตอนนี้คือรู้เลยว่าใจคนฟังเป็นแบบไหน เย็นนี้เลิกงานเค้าคงไม่กลับบ้านและคงจะมาเก็บผ้าไปในเร็ววันนี้ เราไม่เคยขอไม่เคยยื้อใครแบบนี้มาก่อนเลยค่ะ บอกได้คำเดียวว่าเสียใจมากๆๆ เราควรทำไงต่อดี อ่อนแอจริงๆยอมรับตรงๆเลย
#ขอคำปลอบใจหรือคำสอนแบบสุภาพหน่อยนะค่ะ ใจอ่อนแอมากพอแล้ว