เรื่องของเรื่องคือเราคุยเล่นกับเพื่อนคนนึงคือนางเป็นเด็กเรียนแบบดูเหมือนคนไม่สนใจเรื่องรักๆใคร่ๆแต่อยู่นางก็บอกเราว่านางมีแฟน คือเราก็สตั้นไปเพราะเราเพิ่งคุยกับเพื่อนตอนม.ต้นไปเรื่องแฟนเเล้วเพื่อนเรามันก็มีเเฟนกันหมดแบบเราตกใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับทุกคนกันแน่ทั้งเพื่อนที่ไทยกับเพื่อนของเราที่นี่มีแฟนกันครบทุกคนเลยเหรอวะ555555555555(เราเรียนม.ปลาอยู่ต่างประเทศที่นี่เรียนมอปลายสี่ปีเพื่อนม.ต้นเราเข้ามหาลัยกันแล้ว) ตอนเรากลับไทยไปเราก็แกล้งถามแฟนเพื่อนนะว่าแนะนำคนใหมั้งดิ คือเราพูดติดตลกไปงั้นแต่แฟนเพื่อนกลับบอกว่าอย่างเราหาได้ดีแล้วคือเราก็งง ไม่เคยมีใครมาจีบเราแบบจริงจังเลยสักครั้งเดียวคือมีคนทักมาทางไอจีบ้าง แต่ก็มีแต่พวกเด็กไม่ดี
คือเราก็ไม่ได้คิดเรื่องอยากมีแฟนมาจนถึงจุดที่เพื่อนที่เราไว้ใจที่สุดบอกกับเราว่ามีแฟนแล้ว เราสงสัยว่ามีแฟนมีคนรักมันเป็นยังไง แต่คนที่เข้ามาคุยกับเราก็มีแต่เด็กไม่ดี เพื่อนที่ไทยก็บอกว่าให้เราเปิดใจหน่อย พอเราลองคุยแต่แบบมันไม่ใช่ไอคนนี้มันไม่ใช่คนดีแน่ๆเราก็คุยต่อไม่ได้อ่ะ55555555 คือในโรงเรียนเราก็มีคนที่เรารู้สึกว่าชอบมองเราอยู่ๆก็มาชวนเราคุยด้วยทั้งๆที่อยู่คนล่ะห้องมาเข้าห้องเราบ่อยๆบางทีก็ทักเราคือบางทีเขาทักเรายิ้มให้เราแต่เราไม่รู้ว่าเขาทักเราเพราะเราไม่ได้สนิทกับเขาเลยเมินไปบางทีหรือหันซ้ายหันขวาถึงรู้ว่าเขาทักเรา แต่เราก็ไม่อยากมโนไปเองว่าเขาชอบเราหรืออะไรก็ช่วงที่เขาเริ่มมาห้องเราบ่อยก็ช่วงที่เขารับโครงงานกับครูประจำชั้นเราพอดี หรือทีเริ่มชวนเราคุยก็เพราะว่าได้คะแนนฟิสิกส์เป็นที่สองรองจากเขาอะไรแบบนี้มั้ง-_-
ปีที่แล้วก็มีคนชอบมาแกล้งเราแต่ก็ชอบมาคุยกับเราเรื่องประเทศไทย5555 แบบล้อเราว่าไทยแลนด์ เจอเราก็ไทยแลนด์อะไรแบบนี้ แต่พอเวลามันทำแบบนี้ทีไรเราก็เมินมันตลอดแบบเวลามันเรียกว่าไทยแลนด์เราก็มองหน้ามันแล้วก็เมินไปทำอย่างอื่น บางทีเวลาคุยด้วยกันมันก็ชอบเอาหน้าเขามาใกล้ แล้วเวลาคุยกับมันปกติเราก็รู้สึกอึดอัดเเปลกๆเพราะมันชอบจ้องตาเราเวลาที่คุยด้วยกันคือเราก็ไม่เข้าว่าทำไมเราถึงรู้สึกแบบนั้น มีอยู่ครั้งหนึ่งมันเปลี่ยนทรงผมแล้วก็ถามคนทั่วห้องว่าเป็นไงบ้างคนอื่นก็ตอบว่าไม่เข้าแกล้งมันไป(ที่จริงคือกับมัน555) พอถามเราเราก็บอกว่าไม่เข้า มันดันโกรธบอกว่าตอนที่เราตัดผมมาหม่เข้ามันยังไม่พูดอะไรเลย บางทีก็เล่นๆในห้องก็มาขยี้หัวเรา บางทีก็มาดูว่าเราเล่นคุยกับใครในโทรศัพท์แล้วก็ถามว่าใครแฟนเหรอ คือมันมีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้เราเผลอคิดว่านี่มันชอบกูหรือเปล่าเนี่ย แต่เราก็สรุปว่าถ้ามันไม่บอกก็คือไม่ใช่นั้นแหละ ช่วงหลังๆมันล้อเราหนักขึ้นเราเลยเมินมันบ่อยจนตอนนี้มันไม่มาคุยกับเราไม่แกล้งหรืออะไรเราเลย เราก็เลยสรุปว่าเออมันคงไม่ชอบเราจริงๆแหละ แต่พอคิดแบบนั้นปุ๊ปอยู่วันนึงเพื่อนมันก็ผลักมันมาชนเราตอนเราเดินอยู่โถงทางเดิน
แล้วเพื่อนเราก็ชอบบอกว่าเราเย็นชาเกินไป เราก็รู้อยู่ว่าเราดูเป็นผู้ใหญ่กับคนที่เราไม่สนิทด้วย แต่คือที่โรงเรียนเราโดนมองว่าเป็นเก่ง เก่งภาษา เรียนได้สามของห้องที่10ของโรงเรียน นู้นนี่นั้นมันทำให้เราต้องคุมมาดตัวเองไป ถ้าไม่ใช่คนสนิทกันจะไม่รู้เลยว่าเราคุยตลกๆเป็นเหมือนกัน คือเราก็เราเรื่องเหมือนตัวอย่างข้างบนให้เพื่อนที่ไทยฟังมันก็บอกว่าใช่แน่ๆ เพื่อนบอกเราว่าให้เราลองรุกลองเชิงเองบ้างสิ เราเมินไปแบบนั้นเขาก็เสียใจแย่บลาๆ แต่คือจะให้คนอย่างเราไปจีบผู้ยังงั้นหรือเป็นไปไม่ได้
เพื่อนบางคนก็บอกว่าเราควรยิ้มแย้มกว่านี่หลุดบ้างก็ได้ แต่คือเราก็ยิ้มแย้มอยู่แล้วนะเว้ย เราจะยิ้มแย้มยังไงให้ดูเป็นมิตรล่ะ เราก็ว่าเราไม่ได้มีมาดขนาดนั้นแต่เพื่อนก็บอกว่าเราดูเย็นชาเกินไปตลอดเลยทั้งๆที่เวลาเราคุยกับใครเราก็ยิ้มตลอดนะ หรือว่าเรายิ้มไม่จริงใจอะไรยังงั้นเหรอ
คือใครประสบปัญหาแบบนี้บ้างไหมแล้วแบบที่เรายกๆตัวอย่างมาข้างบนนี่คือเขาสนใจเราเหมือนที่เพื่อนเราบอกหรือเพื่อนเรามันมโนไปเอง5555555 ถ้าเกิดมีคนมาแสดงอาการแบบนี้จะทำยังไงกันเหรอคะ?
เพื่อนบอกว่าเราเป็นคนเย็นชาเข้าถึงยากเพราะแบบนี้เราถึงไม่แฟนสักที
คือเราก็ไม่ได้คิดเรื่องอยากมีแฟนมาจนถึงจุดที่เพื่อนที่เราไว้ใจที่สุดบอกกับเราว่ามีแฟนแล้ว เราสงสัยว่ามีแฟนมีคนรักมันเป็นยังไง แต่คนที่เข้ามาคุยกับเราก็มีแต่เด็กไม่ดี เพื่อนที่ไทยก็บอกว่าให้เราเปิดใจหน่อย พอเราลองคุยแต่แบบมันไม่ใช่ไอคนนี้มันไม่ใช่คนดีแน่ๆเราก็คุยต่อไม่ได้อ่ะ55555555 คือในโรงเรียนเราก็มีคนที่เรารู้สึกว่าชอบมองเราอยู่ๆก็มาชวนเราคุยด้วยทั้งๆที่อยู่คนล่ะห้องมาเข้าห้องเราบ่อยๆบางทีก็ทักเราคือบางทีเขาทักเรายิ้มให้เราแต่เราไม่รู้ว่าเขาทักเราเพราะเราไม่ได้สนิทกับเขาเลยเมินไปบางทีหรือหันซ้ายหันขวาถึงรู้ว่าเขาทักเรา แต่เราก็ไม่อยากมโนไปเองว่าเขาชอบเราหรืออะไรก็ช่วงที่เขาเริ่มมาห้องเราบ่อยก็ช่วงที่เขารับโครงงานกับครูประจำชั้นเราพอดี หรือทีเริ่มชวนเราคุยก็เพราะว่าได้คะแนนฟิสิกส์เป็นที่สองรองจากเขาอะไรแบบนี้มั้ง-_-
ปีที่แล้วก็มีคนชอบมาแกล้งเราแต่ก็ชอบมาคุยกับเราเรื่องประเทศไทย5555 แบบล้อเราว่าไทยแลนด์ เจอเราก็ไทยแลนด์อะไรแบบนี้ แต่พอเวลามันทำแบบนี้ทีไรเราก็เมินมันตลอดแบบเวลามันเรียกว่าไทยแลนด์เราก็มองหน้ามันแล้วก็เมินไปทำอย่างอื่น บางทีเวลาคุยด้วยกันมันก็ชอบเอาหน้าเขามาใกล้ แล้วเวลาคุยกับมันปกติเราก็รู้สึกอึดอัดเเปลกๆเพราะมันชอบจ้องตาเราเวลาที่คุยด้วยกันคือเราก็ไม่เข้าว่าทำไมเราถึงรู้สึกแบบนั้น มีอยู่ครั้งหนึ่งมันเปลี่ยนทรงผมแล้วก็ถามคนทั่วห้องว่าเป็นไงบ้างคนอื่นก็ตอบว่าไม่เข้าแกล้งมันไป(ที่จริงคือกับมัน555) พอถามเราเราก็บอกว่าไม่เข้า มันดันโกรธบอกว่าตอนที่เราตัดผมมาหม่เข้ามันยังไม่พูดอะไรเลย บางทีก็เล่นๆในห้องก็มาขยี้หัวเรา บางทีก็มาดูว่าเราเล่นคุยกับใครในโทรศัพท์แล้วก็ถามว่าใครแฟนเหรอ คือมันมีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้เราเผลอคิดว่านี่มันชอบกูหรือเปล่าเนี่ย แต่เราก็สรุปว่าถ้ามันไม่บอกก็คือไม่ใช่นั้นแหละ ช่วงหลังๆมันล้อเราหนักขึ้นเราเลยเมินมันบ่อยจนตอนนี้มันไม่มาคุยกับเราไม่แกล้งหรืออะไรเราเลย เราก็เลยสรุปว่าเออมันคงไม่ชอบเราจริงๆแหละ แต่พอคิดแบบนั้นปุ๊ปอยู่วันนึงเพื่อนมันก็ผลักมันมาชนเราตอนเราเดินอยู่โถงทางเดิน
แล้วเพื่อนเราก็ชอบบอกว่าเราเย็นชาเกินไป เราก็รู้อยู่ว่าเราดูเป็นผู้ใหญ่กับคนที่เราไม่สนิทด้วย แต่คือที่โรงเรียนเราโดนมองว่าเป็นเก่ง เก่งภาษา เรียนได้สามของห้องที่10ของโรงเรียน นู้นนี่นั้นมันทำให้เราต้องคุมมาดตัวเองไป ถ้าไม่ใช่คนสนิทกันจะไม่รู้เลยว่าเราคุยตลกๆเป็นเหมือนกัน คือเราก็เราเรื่องเหมือนตัวอย่างข้างบนให้เพื่อนที่ไทยฟังมันก็บอกว่าใช่แน่ๆ เพื่อนบอกเราว่าให้เราลองรุกลองเชิงเองบ้างสิ เราเมินไปแบบนั้นเขาก็เสียใจแย่บลาๆ แต่คือจะให้คนอย่างเราไปจีบผู้ยังงั้นหรือเป็นไปไม่ได้
เพื่อนบางคนก็บอกว่าเราควรยิ้มแย้มกว่านี่หลุดบ้างก็ได้ แต่คือเราก็ยิ้มแย้มอยู่แล้วนะเว้ย เราจะยิ้มแย้มยังไงให้ดูเป็นมิตรล่ะ เราก็ว่าเราไม่ได้มีมาดขนาดนั้นแต่เพื่อนก็บอกว่าเราดูเย็นชาเกินไปตลอดเลยทั้งๆที่เวลาเราคุยกับใครเราก็ยิ้มตลอดนะ หรือว่าเรายิ้มไม่จริงใจอะไรยังงั้นเหรอ
คือใครประสบปัญหาแบบนี้บ้างไหมแล้วแบบที่เรายกๆตัวอย่างมาข้างบนนี่คือเขาสนใจเราเหมือนที่เพื่อนเราบอกหรือเพื่อนเรามันมโนไปเอง5555555 ถ้าเกิดมีคนมาแสดงอาการแบบนี้จะทำยังไงกันเหรอคะ?