ทำไมคนที่ซื่อสัตย์กับความรักมาก ๆ ถึงต้องเป็นฝ่ายเสียใจตลอด????

ถ้าเราเป็นคนที่มีความรักแล้วเราเป็นฝ่ายที่ซื่อสัตย์ จริงใจต่อคนที่เรารักมากๆ แต่อยู่ๆเขาก็ทำเรื่องที่เราไม่อยากให้เกิดขึ้น เพราะฝ่ายที่เสียใจมากที่สุดคือฝ่ายที่ซื่อสัตย์ ที่โทษตัวเองว่าไม่ดีพอมาตลอด.

หัวข้อก็ไม่ได้เกี่ยวกับ จขกท หรอกค่ะ จากเท่าที่พบเห็นค่ะ และสังเกตทั้งจากคนรอบข้าง หรือในกระทู้ต่างๆ เวลาให้ใจรักใครก็ทุ่มจนเต็มร้อย ให้ความรัก ให้ความซื่อสัตย์ ไม่เคยคิดแม้แต่จะนอกใจ แต่สุดท้ายทำไ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ คือเราก็ใส่ใจเขาทุกอย่าง ไม่เคยหายไปไหน ซื่อสัตย์กับความรัก เเต่ทำไมเรากลับเป็นฝ่ายที่ต้องเสียใจตลอด เขาน่าจะรู้ว่าเราต้องใช้ความพยายามขนาดไหน เดือนนึงก็เจอกันเเค่ครั้งสองครั้ง ไ

คือ....เราซื่อสัตย์กับความรักทุดครั้งมาตลอดคะ เเต่คนที่เจ็บเเละเสียใจกับเราเสมอ เพราะอะไรคะ?

เคยคิดมั้ยครับว่าการซื่อสัตย์กับความรักมากๆทุ่มเทกับมันมากๆบางครั้งเรากลับเป็นฝ่ายเสียใจทุกครั้งเมื่ออีกฝ่ายไม่เคยแคร์ความรู้สึกของคุณเห็นคนอื่นมีความสำคัญมากกว่าคุณ ผมเป็นคนนึงที่พยายามทำให้ตัวผมไม่

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา อาจจะพิมพ์ไม่ค่อยเข้าใจนะคะ ขอโทษล่วงหน้าค่ะ  ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เรามีแฟนคนแรกและคนเดียวในชีวิต คบกันมาได้ 3 ปี ใน 2 ปีแรกรักของเราดีมากค่ะมีแต่คนอิจฉา แฟนเราเ

คนที่ไม่แคร์ความรู้สึกคนอื่น (และดูเหมือนบางครั้งอาจจะชอบซะด้วยซ้ำ) เช่น ชอบพูดหรือแสดงกิริยาอะไรก็ตามที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่พอใจ เสร็จแล้วตัวเองก็กลับทำตัว เมินเฉย ไม่รู้สึกรู้สา ไม่สนใจ ว่าอีกฝ่ายก

เราเลื่อนไปเจอเธรดๆนึงมาค่ะ เขาบอกกันว่า เวลาคู่รักเลิกกัน ช่วงแรก ฝ่ายหญิงจะเสียใจมากๆ ร้องไห้ กินอะไรไม่ได้เลย แต่ฝ่ายชายจะแฮปปี้ มีความสุขมาก แต่พอผ่านไปเรื่อยๆ ฝ่ายชายหลังจากได้รับอิสระคืนมาอย่างเ

ก่อนอื่น เราขอบอกก่อนเราเป็นทอม เวลารักใครให้ใจเต็มร้อย ไม่เคยคิดนอกใจ เราซื่อสัตย์ต่อคนรัก ไม่อยากให้เขาเสียใจ คบใครคบทีละคน ให้ทุกอย่าง เป็นฝ่ายยอมเสมอ แต่สุดท้าย... เวลาผ่านไป 3-4 ปี ก็เลิกกัน แล