แฟนติดเพื่อนมากกว่า เราทำงัยดีน้อยใจว่ะ?

แฟนติดเพื่อนมากๆไม่ค่อยมีเวลามาหาเราเวลาเพื่อนเขาโทรบอกให้ไปหาเค้ารีบไปหาเร็วมากแต่สำหรับเราเขาไม่อยากมาหาเวลาทะเลาะกันเค้าชอบว่าเราไร้สาระก็เพราะว่าเรารักไงถึงเป็นแบบนี้เราอยากให้เขาใส่ใจสนใจเรามากกว่าเนี่ย แล้วโทรหาปกติเค้าจะโทรมาหาตอนสามทุ่มคุยกันจนถึงเที่ยงคืนแต่เดี๋ยวนี้เค้าโทรมาตอนสี่ทุ่มคุยกันแค่ 1 ชั่วโมงแล้วเวลาเค้าบอกให้มาหาเค้าบอกว่าไม่มีเวลาติดนั่นติดนี่นัดเพื่อนไว้ไปนั่นไปนี่แต่สำหรับเราทำไมเป็นแบบนั้นวะโคตรน้อยใจเลยบอกเลิกกับ แฟนคนนี้หลายครั้งมากแต่เค้าไม่ยอมเลิกก็ไม่รู้เพราะอะไรทำไมถึงให้เราต้องคบกับเค้าต่อเลยว่าเค้าไม่ใส่ใจสนใจเราเลยเรารู้สึกแบบนั้นแต่ที่ไหนได้ข้อเรื่องของเราสองคนไปเล่าให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟังเค้าบอกว่าเป็นรุ่นพี่สถาบันเดียวกันเราไม่รู้หรอกว่าเค้าเป็นอะไรกันแต่แฟนเราบอกว่าเป็นรุ่นพี่กลับวันเดียวกันแต่เราสังหรณ์ใจแล้ววันนั้นเราเลยเข้าระบบ LINE ของแฟนเราไปแล้วก็เห็นข้อความที่ผู้หญิงที่เค้าบอกว่าเรียนอยู่สถาบันเดียวกันส่งมา8ข้อความ พี่เขาบอกว่าโอเคครับตั้งใจเรียนนะคิดถึงน้องอ้วนจังนะแบ่แล้วก็ส่งรูปเขามาใน LINE ซึ่งเค้าก็หน้าตาดีนะแล้วก็บอกว่าเหงานะเนี่ยแล้วก็ส่งสติ๊กเกอร์งงมาเราเห็นแบบนั้นเราก็เลยโมโหมากแล้วในความคิดเรา แบบพี่น้องกันเค้าบอกคิดถึงกันแบบนี้ได้หรอแล้วแบบเค้าส่งข้อความไปใน Messenger เค้าไม่ตอบอ่ะแต่เค้าตอบแชทพี่คนนี้ใน LINE ในวันนั้นเราก็รู้สึกน้อยใจมากๆแล้วก็ทะเลาะกันแรงมากและเราก็เลยทักไปถามว่ามีอะไรหรอเป็นอะไรกับ แฟนเรา แล้วพี่คนนี้ก็ทักมาใน Messenger Facebook เค้าเล่าให้ฟังว่าเป็นแค่พี่น้องกันแล้วเค้าก็บอกว่าแฟนเราอ่ะน้อยใจแล้วก็ท้อแล้วก็เหนื่อยพี่ เค้าก็เล่าให้ฟังเราก็บอกว่าแฟนเราอ่ะไม่มีที่ระบายเพราะว่าทะเลาะกับเราทีไรแฟนเราก็ชอบไปเล่าให้คนนี้ฟังพี่คนนี้ก็มีแฟนอยู่แล้วเราก็ไม่เข้าใจว่าเป็นแค่พี่น้องกันสถาบันเดียวกันจำเป็นต้องคุยกันขนาดนี้ด้วยหรอไอ้เราเป็นแฟนเราก็หึงสิ เจอข้อความแบบนั้นเราจะจุกมากพูดอะไรไม่ออกร้องไห้อย่างเดียวร้องไห้เหมือนขาดใจอ่ะ รู้สึกว่าเราแย่มากเราเป็นที่ปรึกษาที่แย่มากที่สุดในโลก ความสังหรณ์ใจ ของผู้หญิงมันแรงมากนะ แต่ตอนเนี่ยก็กลับมาคุยกันแล้วแต่เราก็โกรธให้แฟนอยู่แล้วก็น้อยใจให้เค้าอยู่วันนี้อยากอยู่กับเขาแต่เขาบอกว่าเขานัดเพื่อนไว้แล้วเค้าบอกว่าวันหลังนะถึงจะมาหา แล้วเค้าก็ไม่ค่อยมาหาเราซักเท่าไหร่มาเดือนละครั้งสองครั้งแต่เค้าอยู่กับเพื่อนทุกวันน่ะก็น้อยใจนิดหน่อย สละเวลามาหาแล้วเค้ายังไม่มีเลย เราอยากเลิกกับเขานะแต่เค้าไม่ยอมเลิกกับเราเค้าบอกว่ามันไร้สาระเราคบกับเขามาสองปี ความรักช่างเจ็บปวดเหลือเกินเราอยากอยู่คนเดียวกลัวเราเป็นบ้าตายพอดีเพราะเราก็เป็นคนขี้เหงาแล้วคิดมากนอนไม่หลับวิตกกังวลอะไรที่ทำร้ายจิตใจนิดหน่อยมันก็เก็บมาคิดหนักมากเรามีเพื่อน ที่จริงใจแค่หนึ่งคนเราไม่ค่อยสนใจพวกเพื่อนในห้องเท่าเพราะว่าก็พวกเขาไม่จริงใจกับเรา เหมือนใส่หน้ากากใส่กันอยู่ตลอดเวลาสังคมผู้หญิงช่างอยู่ยากผู้ชายไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าเป็นยังไง   เรื่องของเรามันเหมือนเรื่องไร้สาระใช่ปะก็เพราะว่าวัยรุ่นเนี่ยแหละ วันที่เราทะเลาะกับเขาเรื่องที่ว่าเค้าคุยกับพี่คนที่อยู่ใน LINE เราอ่ะตีแฟนเขาแรงมากเขาก็พยายามจับมือเราไม่ให้เราตีขอเขา สุดท้ายเราก็ใจอ่อนก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมแต่เราก็รู้สึกน้อยใจให้เขาทุกวันนั่นแหละเวลาคุยกันในโทรศัพท์ เค้าก็รู้นั่นรู้นี่เล่นเกมส์ว่าไงไอ้เราก็อยากคุยด้วยแต่ เขาหงุดหงิดใส่เราพูดขึ้นเสียงใส่เราเรารู้สึกแบบนั้นนะเราถามนั่นถามนี่เค้าก็ตอบคำไม่เหมือนแต่ก่อนเหมือนตอนแรกแรกก็เหมือนที่เขาพูดกันนั่นแหละว่าเลขอะไรอะไรก็ดีอ่ะแหล่ะ เราไม่ค่อยเจอหน้ากันว่าเท่าไหร่ก็เพราะเค้าไม่อยากมาหาเราหรืออะไรก็ไม่รู้ในเมื่อเค้าไปโรงเรียนเค้าก็ขี่รถผ่านซอยเข้าบ้านเราทุกวันแค่มาหาเราแค่สอง 3 นาทีเค้ายังมาหาไม่ได้เลยก็ไม่รู้ว่าเค้าติดธุระอะไรมากมายของเค้าก็ไม่รู้ก็เข้าใจอยู่ว่าเรียนหนัก มั้งขอเรียนสายอาชีพช่างโรงงานเราเรียนสายสามัญวิทย์คณิตซึ่งเราอ่ะการบ้านเยอะมากแต่ของเค้าเราไม่รู้หรอกว่าเค้าทำอะไรบ้าง.  แต่ก่อนเค้าดูดบุหรี่นะแต่เราทำให้เขาไม่ดูดได้เวลาเราไปหาเค้าเค้าชอบให้เราไปอยู่กับเพื่อนเขาแล้วเพื่อนเค้าดูดบุหรี่กันแล้วรุ่นพี่ของแฟนเราก็พูดว่า บุหรี่กับผู้ชายมันเป็นของคู่กันไอ้เราก็โมโหมากมันคู่กัน ตรงไหนวะคิดในใจแล้วแฟนเราก็บอกว่าอยากดูดดูดได้ไหมเราก็แบบแล้วแต่แล้วกัน แต่เรื่องสุราเค้ากินหนักมากแหละบ้านเค้าก็ไกลมากประมาณ 30 กิโลเค้ามาเรียนในเมืองก็ในตัวเมืองเนี่ยไอ้เราก็เป็นห่วงแล้วจะกินอะไรเยอะขนาดนั้นเราก็ไม่ใช่เราธรรมดานะจ๊ะเราขาวค่ะ~ เราคบกับเขาถึงเราจะทุกข์หรือสุขเราก็ไม่อยากเอาเรื่องของเราสองคนไปปรึกษาใครหรอกก็เพราะมันเป็นเรื่องของคนสองคนไม่อยากให้คนที่สามที่สี่ที่ห้าเข้ามายุ่งก็คงเข้าใจกันอยู่แล้วเนอะ ช่วงที่เราทะเลาะกันแรงมาก เราแชร์ Status ในเฟส Facebook 2 นาทีเราแชร์ 50 Status เราไม่รู้ว่าเราแชร์ได้ไงแล้วแม่ก็ทัก Messenger มาบอกว่าผู้ชายน่ะถ้าเค้าไม่สนใจนะเราก้อไม่ต้องไปสนใจเขาเขาก็ยังขอตังค์พ่อแม่ใช้อยู่เค้าคงเลี้ยงเราไม่ได้หรอกโอเคเรื่องนี้เราก็แบบก็ใช่นะ เหมือนที่แม่เราบอกเลยแต่ก็เรารักเค้าไงไม่รู้ว่าเขารักเราหรือเปล่าเป็นผู้หญิงหงุดหงิดง่ายไม่อยากเป็นแบบนี้เลยมันทำไงแล้วอ่ะผู้หญิงอ่ะเค้าก็แค่อยากให้ผู้ชายใส่ใจอย่าให้แคร์เขาไม่ใช่อยู่แต่กับเพื่อนติดแต่เพื่อนถ้าวันหนึ่งเธอไม่มีเรา เธอคงไม่เป็นอะไรหรอกก็เพราะเธอมีความสุขของเธอแล้วแต่สำหรับเราอ่ะเราตัวคนเดียวพ่อแม่เราแยกทางกันเรามาเรียนในเมืองอยู่กับป้าแล้วก็ห่างไกลจากพ่อแม่ อีกไม่กี่ปีเราก็จะได้คืนมหาวิทยาลัยแล้วอาจได้เจอคนมากหน้าหลายตา เวลาเราพูดถึงเรื่องอาคตของเราสองคนกับแฟนแฟนเราเขาชอบพูดว่ายังไม่ถึงเวลาแล้ว แล้วเธอคบกับเราเพื่ออะไรว่ะแค่คนแก้เหงาเวลากลางคืนของหวงหรอเค้าขอแค่คนเนี่ยเค้าโคตรทำอะไรที่ใจเราเลยเราอยากเลิกกับเขานะแต่เค้าไม่ยอมเลิกกับเราอ่ะไม่รู้เลยแต่ทำยังไงดีเราไม่รู้ว่าเราจะเริ่ม ใหม่กับใครแล้วทำไม่ได้พยายามตัดใจจากเขาเราก็ใจอ่อนกลับไปคืนดีกับเค้าเหมือนเดิมโคตรเบื่อตัวเองเลย