กระทู้เป็นเพียงการระบายสิ่งที่อัดอั้นตันใจเท่านั้นครับ
ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึงใน pantip นี่แหละครับ ดังนั้นผมจึงไม่สามารถใช้ Login ปกติของผมในการตั้งกระทู้ได้
จุดเริ่มต้นเกิดจากเธอคนนั้น “อกหัก” แล้วส่งข้อความหลังไมค์มาหาผม เพราะผมเคยไปตอบกระทู้นึงเข้าแล้วคำตอบดันไปโดนใจเธอเข้า เธอก็เลยส่งมาบอกความประทับใจในข้อความที่ผมโพสต์เอาไว้
เชื่อไหมครับ ครั้งแรกที่ผมเห็นรูปโปรไฟล์ของเธอ ผมตะลึงไปเลย ไม่ใช่ว่าเธอสวยนะครับ แต่เธอเป็นแบบที่ผมพยายามหามาทั้งชีวิตแล้วเพิ่งได้พบเจอเป็นครั้งแรก
หลังจากที่โต้ตอบกับเธอผ่านหลังไมค์มาระยะหนึ่ง พร้อมกับการที่ผมเปิดดูรูปโปรไฟล์ของเธอทุกวัน เช้าตื่นมาก็คิดถึงแต่เธอ ก่อนนอนก็คิดถึงแต่เธอ
จนกระทั่งเราเริ่มแลก Line กัน ทีนี้ก็คุยกันเกือบทุกวัน ผมถามเกี่ยวกับแฟนเก่าเธอเพื่อเช็คสถานะทางจิตใจว่าเป็นอย่างไร และเก็บรายละเอียดความคิดเกี่ยวกับเรื่องทั่วไป ก็ปรากฏว่าเธอบ่นประมาณอยากมีใครซักคนเข้ามาในชีวิต ผมเลยแนะนำให้เธอไปไหว้พระตรีมูลติ ซึ่งเธอก็ไปไหว้จริงๆ
ตอนแรกผมคิดว่าปัญหาระหว่างเรา 2 คนคือ ผมอายุมากกว่าเธอ 10 ปี ซึ่งเรื่องนี้ผมอายเกินกว่าจะบอกเธอ ได้แต่บอกว่า อายุเยอะแล้วและผมตกงาน
การที่ผมตกงานนั้น มันพรากทุกอย่างไปจากชีวิตผมจริงๆ ทั้งหย่าร้าง ทั้งไม่มีรายได้ ก่อนที่ผมจะพบเธอคนนั้น ผมอยู่ในภาวะของคนล้มแล้วไม่ยอมลุก
แต่พอผมพบเธอ ไม่รู้ว่าแรงกำลังมากจากไหน ผมสู้ทุกอย่าง ทำทุกทางเพื่อให้ได้เงินโดยสุจริต (วุฒิการศึกษาผมก็ไม่ใช่น้อยนะครับ)
จนวันนึงที่ผมมั่นใจแล้วล่ะว่าเธอดีขึ้นเยอะ คงพร้อมที่จะมีใครแล้ว ผมเลยบอกว่า “ผมชอบเธอ”
เท่านั้นแหละครับ ฟ้าถล่มดินทลายทันที เธอบอกว่าเธอไม่คิดจะมีใครตั้งแต่แรกแล้ว
จากที่เคยคุยทาง Line กันสนุกสนานทุกวัน กลายเป็นเธอไม่อยากคุยกับผม
ผมถามคำถามไปมากมาย ยาวเหยียด เธอก็จะตอบสั้นๆ ว่า “ค่ะ”
วันนึงผมรู้สึกไม่ไหว ผมก็ถามว่าทำไมเธอเย็นชาขนาดนี้ เธอก็บอก “เธอก็เป็นแบบนี้แหละ”
เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดนี่ เล่นเอาผมแทบกระอักเลือดออกมาเลยล่ะ มันเจ็บมาก มันล้มอีกรอบ วันๆ ตอนนี้ผมไม่ทำอะไรเลย ได้แต่นอนๆ แล้วก็นอน เพราะถ้าตื่นขึ้นมา ผมก็จะคิดถึงแต่เธอตลอดเวลา การนอนเป็นเวลาเดียวที่ทำให้ผมไม่คิดถึงเธอ
งานการต่างๆ ที่เคยติดต่อเข้ามาในช่วงที่รู้จักเธอ ผมก็เริ่มยกเลิกไปบ้างแล้ว บอกตรงๆ ไม่มีแรงกำลังจะทำอะไรอีกต่อไปแล้ว คิดแต่ว่าเมื่อไหร่จะตายๆ ไปซะที จะได้พ้นจากความทรมานนี้
แต่ผมไม่คิดฆ่าตัวตายหรือทำร้ายตัวเองหรอกนะครับ เคยทำมาหมดแล้ว ซึ่งมันไม่เวิร์คเลย โดยเฉพาะตอนนี้ ผมมีแมวที่ต้องดูแลอีก 2 ตัว ถ้าตายไปใครจะดูแลต่อ
ตอนนี้ได้แต่คิดว่า “ในเมื่อเราหมดค่ากับเธอแล้ว ก็ควรจากลามาอย่างสงบ” ไม่อยากจะโวยวายฟูมฟายอะไรทั้งสิ้น
เรื่องของผมก็มีเท่านี้แหละครับ แค่อยากระบายเท่านั้นครับ
อยากบอกว่ามันเจ็บมาก เจ็บจนไม่รู้จะบอกเล่าอย่างไรให้คนอื่นรับรู้ได้
เมื่อหมดค่า ก็ควรจากลาอย่างสงบ
ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึงใน pantip นี่แหละครับ ดังนั้นผมจึงไม่สามารถใช้ Login ปกติของผมในการตั้งกระทู้ได้
จุดเริ่มต้นเกิดจากเธอคนนั้น “อกหัก” แล้วส่งข้อความหลังไมค์มาหาผม เพราะผมเคยไปตอบกระทู้นึงเข้าแล้วคำตอบดันไปโดนใจเธอเข้า เธอก็เลยส่งมาบอกความประทับใจในข้อความที่ผมโพสต์เอาไว้
เชื่อไหมครับ ครั้งแรกที่ผมเห็นรูปโปรไฟล์ของเธอ ผมตะลึงไปเลย ไม่ใช่ว่าเธอสวยนะครับ แต่เธอเป็นแบบที่ผมพยายามหามาทั้งชีวิตแล้วเพิ่งได้พบเจอเป็นครั้งแรก
หลังจากที่โต้ตอบกับเธอผ่านหลังไมค์มาระยะหนึ่ง พร้อมกับการที่ผมเปิดดูรูปโปรไฟล์ของเธอทุกวัน เช้าตื่นมาก็คิดถึงแต่เธอ ก่อนนอนก็คิดถึงแต่เธอ
จนกระทั่งเราเริ่มแลก Line กัน ทีนี้ก็คุยกันเกือบทุกวัน ผมถามเกี่ยวกับแฟนเก่าเธอเพื่อเช็คสถานะทางจิตใจว่าเป็นอย่างไร และเก็บรายละเอียดความคิดเกี่ยวกับเรื่องทั่วไป ก็ปรากฏว่าเธอบ่นประมาณอยากมีใครซักคนเข้ามาในชีวิต ผมเลยแนะนำให้เธอไปไหว้พระตรีมูลติ ซึ่งเธอก็ไปไหว้จริงๆ
ตอนแรกผมคิดว่าปัญหาระหว่างเรา 2 คนคือ ผมอายุมากกว่าเธอ 10 ปี ซึ่งเรื่องนี้ผมอายเกินกว่าจะบอกเธอ ได้แต่บอกว่า อายุเยอะแล้วและผมตกงาน
การที่ผมตกงานนั้น มันพรากทุกอย่างไปจากชีวิตผมจริงๆ ทั้งหย่าร้าง ทั้งไม่มีรายได้ ก่อนที่ผมจะพบเธอคนนั้น ผมอยู่ในภาวะของคนล้มแล้วไม่ยอมลุก
แต่พอผมพบเธอ ไม่รู้ว่าแรงกำลังมากจากไหน ผมสู้ทุกอย่าง ทำทุกทางเพื่อให้ได้เงินโดยสุจริต (วุฒิการศึกษาผมก็ไม่ใช่น้อยนะครับ)
จนวันนึงที่ผมมั่นใจแล้วล่ะว่าเธอดีขึ้นเยอะ คงพร้อมที่จะมีใครแล้ว ผมเลยบอกว่า “ผมชอบเธอ”
เท่านั้นแหละครับ ฟ้าถล่มดินทลายทันที เธอบอกว่าเธอไม่คิดจะมีใครตั้งแต่แรกแล้ว
จากที่เคยคุยทาง Line กันสนุกสนานทุกวัน กลายเป็นเธอไม่อยากคุยกับผม
ผมถามคำถามไปมากมาย ยาวเหยียด เธอก็จะตอบสั้นๆ ว่า “ค่ะ”
วันนึงผมรู้สึกไม่ไหว ผมก็ถามว่าทำไมเธอเย็นชาขนาดนี้ เธอก็บอก “เธอก็เป็นแบบนี้แหละ”
เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดนี่ เล่นเอาผมแทบกระอักเลือดออกมาเลยล่ะ มันเจ็บมาก มันล้มอีกรอบ วันๆ ตอนนี้ผมไม่ทำอะไรเลย ได้แต่นอนๆ แล้วก็นอน เพราะถ้าตื่นขึ้นมา ผมก็จะคิดถึงแต่เธอตลอดเวลา การนอนเป็นเวลาเดียวที่ทำให้ผมไม่คิดถึงเธอ
งานการต่างๆ ที่เคยติดต่อเข้ามาในช่วงที่รู้จักเธอ ผมก็เริ่มยกเลิกไปบ้างแล้ว บอกตรงๆ ไม่มีแรงกำลังจะทำอะไรอีกต่อไปแล้ว คิดแต่ว่าเมื่อไหร่จะตายๆ ไปซะที จะได้พ้นจากความทรมานนี้
แต่ผมไม่คิดฆ่าตัวตายหรือทำร้ายตัวเองหรอกนะครับ เคยทำมาหมดแล้ว ซึ่งมันไม่เวิร์คเลย โดยเฉพาะตอนนี้ ผมมีแมวที่ต้องดูแลอีก 2 ตัว ถ้าตายไปใครจะดูแลต่อ
ตอนนี้ได้แต่คิดว่า “ในเมื่อเราหมดค่ากับเธอแล้ว ก็ควรจากลามาอย่างสงบ” ไม่อยากจะโวยวายฟูมฟายอะไรทั้งสิ้น
เรื่องของผมก็มีเท่านี้แหละครับ แค่อยากระบายเท่านั้นครับ
อยากบอกว่ามันเจ็บมาก เจ็บจนไม่รู้จะบอกเล่าอย่างไรให้คนอื่นรับรู้ได้