เกริ่นก่อนนะครับว่าผมมีแฟนคนนึง ผมรักเธอมาก แต่ผมเป็นคนไม่ค่อยแสดงออกและขี้รำคาญครับ
ผมและเธอคบกันมา 4 ปีครับ จนวันนึงบ้านผมต้องเสียเสาหลักของครอบครัวอย่างคุณพ่อไป ประจวบเหมาะกับจังหวะที่ผมเพิ่งเรียนมหาวิทยาลัยจบพอดี
ทำให้ผมต้องรีบหางานครับ ซึ่งงานที่ผมได้นั้น มันทำให้ผมต้องไปทำงานอยู่ต่างประเทศครับ ซึ่งเธอไม่ยอม และยังไงก็จะไม่ให้ผมไป
บอกตรงๆเลยครับว่าตอนนั้น ผมไม่เข้าใจเธอ ว่าทำไมถีงไม่ยอมให้ผมไป ทั้งๆที่มันคืออนาคตของเรา และ ของครอบครัว ที่กำลังจะดี
เธอเป็นแบบนี้อยู่ 2 เดือนครับ จนผมทนไม่ไหวเลยบอกเลิกเธอ เป็นครั้งที่ 3
ใช่ครับ นี่เป็นครั้งที่ 3 ที่ผมพูดอะไรไม่คิดอีกแล้ว และครั้งนี้เราก็แยกทางกันจริงๆเป็นเวลา 1 เดือนครับ
แต่ขอบอกว่าก่อนหน้านี้ผมเป็นคนที่โมโหแล้วชอบใช้คำพูดที่รุนแรงทำร้ายจิตใจเธอมาหลายต่อหลายครั้งครับ เคยมีครั้งนึงผมเผลอบีบแขนเธอ แล้วก็ผลักครับ ครั้งนั้นผมเสียใจมากๆ ที่ทำลงไปแต่เธอก็ยังให้อภัยผม แต่วันนี้ผมกลับทิ้งเธอไปครับ ยอมรับว่าตอนนั้นโกรธมากๆ ครับ แต่พอเราได้ถอยหลังออกมามองอะไรที่มันกว้างขึ้น มันทำให้เราเห็นโลกได้กว้างขึ้นครับ ผมมาคิดได้ว่า บนโลกนี้จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่ไม่ใช่แม่ ที่จะทนเราได้ตลอด อยู่กับเราได้ตลอดครับ ผมจึงตัดสินใจกลับไปหาเธอครับ
เธอก็พยายามถามผมว่าเราเป็นแฟนกันเหมือนเดิมนะ ซึ่งตอนนั้นในหัวผมคิดว่า ถ้าผมตอบตกลงแล้วผมยังปรับตัวไม่ได้ ผมจะยังไม่ตอบตกลงเธอครับ
เพราะผมอยากทำให้เธอเห็นว่า ผมเปลี่ยนแล้วจริงๆ ผมพยายามอยู่ 1 เดือนครับ เพื่อปรับตัวเองให้ดีขึ้น สุดท้ายเรากลับมาคบกันครับ
ผมไม่ใช่คนขี้หงุดหงิดที่ใช้แต่คำพูดทำร้ายจิตใจเธออีกต่อไป ผมคุมตัวเองได้มากขึ้น แต่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาครับ เธอมาบอกกับผมว่า เธอรู้สึกไม่เหมือนเดิมครับ เธอบอกว่าช่วงเวลาที่ผมจากเธอไป 1 เดือน เธอเหมือนคนจมน้ำครับ แต่วันนั้นเธอต้องการผมที่สุด แต่ผมก็ให้เธอไม่ได้ แต่กลับมีมือของผู้ชายคนนึงเข้ามาช่วยเธอไว้ครับ ซึ่งตอนนี้เธอรู้สึกดีกับผู้ชายคนนั้นครับ แต่ด้วยความที่ผมคิดว่า 1 เดือนที่ผมเพิ่งเปลี่ยนมันยังไม่ใช่การเปลีย่นแปลงที่แท้จริงเลยครับ เย็นวันนั้นผมเลยขับรถไปหาเธอที่คอนโดเพื่อขอเจอเธอ เพื่อขอโอกาสเธอ แต่เธอไม่อยากมาเจอครับ
ผมเสียใจมากๆ แต่ตอนที่ผมกำลังตัดสินใจจะกลับ เธอก็โทรมาหาผมครับ บอกว่าพรุ่งนี้เรามาคุยกันใหม่ ผมรีบตอบตกลง ทันทีครับ
เช้าวันถัดมา ผมรีบไปหาเธอแต่เช้าเลยครับ เพื่อคุยกัน เคลียร์กันให้ชัดเจนว่าระหว่างเราจะเป็นยังไงต่อ ตอนแรกเธอไม่ยอมครับ
ยังไงเธอก็จะไปให้ได ผมขอร้องเธออยู่สักพักครับ จนเธอยอม แต่มีข้อแม้ว่า " ผมจะต้องจีบเธอใหม่ "
ใช่ครับ ผมกับเธอต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ 0 ครับ ผมตอบตกลง และสัญญากับเธอว่าจะทำโอกาสครั้งนี้ให้ดีที่สุดครับ แต่ว่า เธอก็ให้โอกาสกับคนๆนั้นที่เข้ามาช่วยชีวิตเธอในตอนที่ผมไม่อยู่เหมือนกันครับ ผมไม่โอเคเลยที่เธอเป็นแบบนี้ครับ แต่จะโทษเธอเหรอ ?
มันไม่ใช่ความผิดของเธอเลยครับ ถึงแม้ในใจผมจะรู้ว่ายังไงใจเธอก็ไม่อยู่กับผมแล้ว แต่เธอยังยอมให้โอกาสผมได้ลองเปลี่ยนใจเธอดู
ผมก็อยากจะทำให้เต็มที่ครับ เธอให้โอกาสผม 1 เดือนครับ ในการเปลี่ยนใจเธอ ถ้าผมทำไม่ได้ ผมบอกเธอว่าผมจะไปเอง แล้วผมจะไม่เสียใจ ไม่เสียดายที่ 1 เดือนนี้ได้ทำอะไรดีๆให้เธอครับ
4ปีที่ผ่านมา ผมเหมือนขังเธอไว้ ไม่ยอมให้เธอไปเที่ยวกับเพื่อนเลยครับ เพราะเพื่อนๆเธอชอบนินทา ชอบทำให้ผมเป็นห่วง ชอบไปในที่พวกผับบาร์ซึ่งผมค่อนข้างหวงแฟนมากๆครับ แต่กลับกันกับเธอ เธอไม่เคยห้ามอะไรผมเลยครับ แต่ผมก็ไม่เคยไปพวกผับบาร์ เหมือนกันนะครับ
ผมเป็นคนติดเกมมากๆครับ บางทีเธอทำงานบ้านคนเดียว แต่ผมนั่งเล่นเกม ผมชอบโมโหใส่เธอครับ แต่ปกติก่อนนอน ตลอดเวลา 4 ปีผมจะบอกรักเธอทุกวันครับ ไม่เคยขาดเลย ผมจะส่งไลน์ หรือไม่ก็โทรไปครับเพื่อบอกว่าผมรักเธอ
วันนี้ผมสำนึกผิดทุกอย่างครับ แต่เธอถามว่าสายไปไหม ใจเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วนะ เธอถามผมว่าผมจะพยายามทำแบบนี้ตอนนี้ทำไม
มาปรับปรุงตัวตอนนี้ทำไม ผมได้แต่ตอบเธอกลับไปว่า ถ้าเธอยังให้โอกาสผมจีบเธอใหม่แบบนี้ ผมสัญญาว่าจะพาหัวใจเธอกลับมาที่เดิมครับ
และผมจะทำให้ได้ ผมจะไม่มีวันเสียผู้หญิงคนนี้ไปแน่ๆครับ ผมรู้สึกผิดกับสิ่งที่ผ่านมามากๆ ตอนนี้ผมมีโอกาสที่จะแก้ตัว ถึงแม้โอกาในการนำเธอคืนมา
มันจะมีแค่ 10 % ผมก็จะทำครับ
สุดท้ายนี้ถ้าเพื่อนๆคนไหนเคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้เข้ามาแชร์กันได้นะครับ
ผมก็ไปไล่ๆถามพี่ๆเพื่อนๆ ผู้หญิงมาก็หลายคนครับ หลายคนบอกว่า มันอยู่ที่เธอครับว่าจะเลือกใคร แต่ส่วนใหญ่ก็จะไปกับคนใหม่แหละครับ
ตอนนี้ผมก็ตัดสินใจที่จะทำอะไรใหม่ๆ มีหลายอย่างในตัวผมตอนนี้ที่เธอเห็นก็แอบตกใจเล็กๆครับว่าผมเปลี่ยนได้ขนาดนี้เลยเหรอ
เวลาผมไปหาเธอ ผมถามเธอว่า เราเดินจับมือเหมือนเดิมได้มั้ย เธอยังโอเคที่จะจับมือผมครับ
ผมดีใจมากๆจริงๆ อีก 22 วันต่อจากนี้ผลจะเป็นยังไงผมไม่รู้นะครับ แต่คุณผู้ชายทุกคนเชื่อผมนะครับ
ถ้าชีวิตนึงคุณเจอคนที่เค้ารักคุณมาก เค้าคิดถึงคุณมาก อย่ารำคาญเค้าเลยครับ เธอทำแบบนั้นเพราะเธอรักคุณครับ
ตอนนี้ผมกำลังเป็นเธอในตอนนั้นอยู่ครับ ผมเข้าใจแล้ว ตอนนี้ผมอยากได้เธอคืนมากๆครับ ผมกำลังพยายามอย่างมากเพื่อให้ได้เธอคืน และผมต้องเปลีย่นตัวเองครับ
ผมอยากเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนที่ผมรักครับ แต่เธอไม่ได้รักผมแล้ว
ผมและเธอคบกันมา 4 ปีครับ จนวันนึงบ้านผมต้องเสียเสาหลักของครอบครัวอย่างคุณพ่อไป ประจวบเหมาะกับจังหวะที่ผมเพิ่งเรียนมหาวิทยาลัยจบพอดี
ทำให้ผมต้องรีบหางานครับ ซึ่งงานที่ผมได้นั้น มันทำให้ผมต้องไปทำงานอยู่ต่างประเทศครับ ซึ่งเธอไม่ยอม และยังไงก็จะไม่ให้ผมไป
บอกตรงๆเลยครับว่าตอนนั้น ผมไม่เข้าใจเธอ ว่าทำไมถีงไม่ยอมให้ผมไป ทั้งๆที่มันคืออนาคตของเรา และ ของครอบครัว ที่กำลังจะดี
เธอเป็นแบบนี้อยู่ 2 เดือนครับ จนผมทนไม่ไหวเลยบอกเลิกเธอ เป็นครั้งที่ 3
ใช่ครับ นี่เป็นครั้งที่ 3 ที่ผมพูดอะไรไม่คิดอีกแล้ว และครั้งนี้เราก็แยกทางกันจริงๆเป็นเวลา 1 เดือนครับ
แต่ขอบอกว่าก่อนหน้านี้ผมเป็นคนที่โมโหแล้วชอบใช้คำพูดที่รุนแรงทำร้ายจิตใจเธอมาหลายต่อหลายครั้งครับ เคยมีครั้งนึงผมเผลอบีบแขนเธอ แล้วก็ผลักครับ ครั้งนั้นผมเสียใจมากๆ ที่ทำลงไปแต่เธอก็ยังให้อภัยผม แต่วันนี้ผมกลับทิ้งเธอไปครับ ยอมรับว่าตอนนั้นโกรธมากๆ ครับ แต่พอเราได้ถอยหลังออกมามองอะไรที่มันกว้างขึ้น มันทำให้เราเห็นโลกได้กว้างขึ้นครับ ผมมาคิดได้ว่า บนโลกนี้จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่ไม่ใช่แม่ ที่จะทนเราได้ตลอด อยู่กับเราได้ตลอดครับ ผมจึงตัดสินใจกลับไปหาเธอครับ
เธอก็พยายามถามผมว่าเราเป็นแฟนกันเหมือนเดิมนะ ซึ่งตอนนั้นในหัวผมคิดว่า ถ้าผมตอบตกลงแล้วผมยังปรับตัวไม่ได้ ผมจะยังไม่ตอบตกลงเธอครับ
เพราะผมอยากทำให้เธอเห็นว่า ผมเปลี่ยนแล้วจริงๆ ผมพยายามอยู่ 1 เดือนครับ เพื่อปรับตัวเองให้ดีขึ้น สุดท้ายเรากลับมาคบกันครับ
ผมไม่ใช่คนขี้หงุดหงิดที่ใช้แต่คำพูดทำร้ายจิตใจเธออีกต่อไป ผมคุมตัวเองได้มากขึ้น แต่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาครับ เธอมาบอกกับผมว่า เธอรู้สึกไม่เหมือนเดิมครับ เธอบอกว่าช่วงเวลาที่ผมจากเธอไป 1 เดือน เธอเหมือนคนจมน้ำครับ แต่วันนั้นเธอต้องการผมที่สุด แต่ผมก็ให้เธอไม่ได้ แต่กลับมีมือของผู้ชายคนนึงเข้ามาช่วยเธอไว้ครับ ซึ่งตอนนี้เธอรู้สึกดีกับผู้ชายคนนั้นครับ แต่ด้วยความที่ผมคิดว่า 1 เดือนที่ผมเพิ่งเปลี่ยนมันยังไม่ใช่การเปลีย่นแปลงที่แท้จริงเลยครับ เย็นวันนั้นผมเลยขับรถไปหาเธอที่คอนโดเพื่อขอเจอเธอ เพื่อขอโอกาสเธอ แต่เธอไม่อยากมาเจอครับ
ผมเสียใจมากๆ แต่ตอนที่ผมกำลังตัดสินใจจะกลับ เธอก็โทรมาหาผมครับ บอกว่าพรุ่งนี้เรามาคุยกันใหม่ ผมรีบตอบตกลง ทันทีครับ
เช้าวันถัดมา ผมรีบไปหาเธอแต่เช้าเลยครับ เพื่อคุยกัน เคลียร์กันให้ชัดเจนว่าระหว่างเราจะเป็นยังไงต่อ ตอนแรกเธอไม่ยอมครับ
ยังไงเธอก็จะไปให้ได ผมขอร้องเธออยู่สักพักครับ จนเธอยอม แต่มีข้อแม้ว่า " ผมจะต้องจีบเธอใหม่ "
ใช่ครับ ผมกับเธอต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ 0 ครับ ผมตอบตกลง และสัญญากับเธอว่าจะทำโอกาสครั้งนี้ให้ดีที่สุดครับ แต่ว่า เธอก็ให้โอกาสกับคนๆนั้นที่เข้ามาช่วยชีวิตเธอในตอนที่ผมไม่อยู่เหมือนกันครับ ผมไม่โอเคเลยที่เธอเป็นแบบนี้ครับ แต่จะโทษเธอเหรอ ?
มันไม่ใช่ความผิดของเธอเลยครับ ถึงแม้ในใจผมจะรู้ว่ายังไงใจเธอก็ไม่อยู่กับผมแล้ว แต่เธอยังยอมให้โอกาสผมได้ลองเปลี่ยนใจเธอดู
ผมก็อยากจะทำให้เต็มที่ครับ เธอให้โอกาสผม 1 เดือนครับ ในการเปลี่ยนใจเธอ ถ้าผมทำไม่ได้ ผมบอกเธอว่าผมจะไปเอง แล้วผมจะไม่เสียใจ ไม่เสียดายที่ 1 เดือนนี้ได้ทำอะไรดีๆให้เธอครับ
4ปีที่ผ่านมา ผมเหมือนขังเธอไว้ ไม่ยอมให้เธอไปเที่ยวกับเพื่อนเลยครับ เพราะเพื่อนๆเธอชอบนินทา ชอบทำให้ผมเป็นห่วง ชอบไปในที่พวกผับบาร์ซึ่งผมค่อนข้างหวงแฟนมากๆครับ แต่กลับกันกับเธอ เธอไม่เคยห้ามอะไรผมเลยครับ แต่ผมก็ไม่เคยไปพวกผับบาร์ เหมือนกันนะครับ
ผมเป็นคนติดเกมมากๆครับ บางทีเธอทำงานบ้านคนเดียว แต่ผมนั่งเล่นเกม ผมชอบโมโหใส่เธอครับ แต่ปกติก่อนนอน ตลอดเวลา 4 ปีผมจะบอกรักเธอทุกวันครับ ไม่เคยขาดเลย ผมจะส่งไลน์ หรือไม่ก็โทรไปครับเพื่อบอกว่าผมรักเธอ
วันนี้ผมสำนึกผิดทุกอย่างครับ แต่เธอถามว่าสายไปไหม ใจเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วนะ เธอถามผมว่าผมจะพยายามทำแบบนี้ตอนนี้ทำไม
มาปรับปรุงตัวตอนนี้ทำไม ผมได้แต่ตอบเธอกลับไปว่า ถ้าเธอยังให้โอกาสผมจีบเธอใหม่แบบนี้ ผมสัญญาว่าจะพาหัวใจเธอกลับมาที่เดิมครับ
และผมจะทำให้ได้ ผมจะไม่มีวันเสียผู้หญิงคนนี้ไปแน่ๆครับ ผมรู้สึกผิดกับสิ่งที่ผ่านมามากๆ ตอนนี้ผมมีโอกาสที่จะแก้ตัว ถึงแม้โอกาในการนำเธอคืนมา
มันจะมีแค่ 10 % ผมก็จะทำครับ
สุดท้ายนี้ถ้าเพื่อนๆคนไหนเคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้เข้ามาแชร์กันได้นะครับ
ผมก็ไปไล่ๆถามพี่ๆเพื่อนๆ ผู้หญิงมาก็หลายคนครับ หลายคนบอกว่า มันอยู่ที่เธอครับว่าจะเลือกใคร แต่ส่วนใหญ่ก็จะไปกับคนใหม่แหละครับ
ตอนนี้ผมก็ตัดสินใจที่จะทำอะไรใหม่ๆ มีหลายอย่างในตัวผมตอนนี้ที่เธอเห็นก็แอบตกใจเล็กๆครับว่าผมเปลี่ยนได้ขนาดนี้เลยเหรอ
เวลาผมไปหาเธอ ผมถามเธอว่า เราเดินจับมือเหมือนเดิมได้มั้ย เธอยังโอเคที่จะจับมือผมครับ
ผมดีใจมากๆจริงๆ อีก 22 วันต่อจากนี้ผลจะเป็นยังไงผมไม่รู้นะครับ แต่คุณผู้ชายทุกคนเชื่อผมนะครับ
ถ้าชีวิตนึงคุณเจอคนที่เค้ารักคุณมาก เค้าคิดถึงคุณมาก อย่ารำคาญเค้าเลยครับ เธอทำแบบนั้นเพราะเธอรักคุณครับ
ตอนนี้ผมกำลังเป็นเธอในตอนนั้นอยู่ครับ ผมเข้าใจแล้ว ตอนนี้ผมอยากได้เธอคืนมากๆครับ ผมกำลังพยายามอย่างมากเพื่อให้ได้เธอคืน และผมต้องเปลีย่นตัวเองครับ