**ส่วนของแฟน**
ไปไล่ดูกระทู้ก่อนๆดูได้ค่ะ มันเป็นปัญหาที่สะสมมานานตั้งแต่คบกัน
ก็มีทั้งข้อดีและเสีย แฟนเราเป็นคนไม่ค่อยสนใจอะไร พอมีลูกก็ยังเป็นนะคะ
ไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับคนในบ้าน จนเราเองก็ปลงและชินไปเรื่อย
เรื่องนอนนั้นก็ไม่ได้นอนด้วยกันตั้งแต่ลูกเกิดค่ะ เคยมีอะไรกันนับครั้งได้
เพราะเราต้องนอนด้านนอกกับลูก เนื่องจากลูกติดเล่นนอกห้อง ขี้ร้อน
แฟนเราก็ติดนอนในห้อง ไม่ปรับเปลี่ยนที่จะมานอนกับเรากะลูก เราก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร
หลังๆมาก็ต่างคนต่างอยู่ค่ะ ไม่ได้ทะเลาะอะไรกัน เราเลยตัดสินใจบอกไปตรงๆ
ว่าหมดรักแล้ว ไม่ได้ต้องการให้ปรับจูนอะไรอีก เค้าก็บอกว่าตามใจ แต่แค่ใจหายอยากให้ลูก
พร้อมหน้าเท่านั้น ส่วนตัวเราเมื่อบอกไปแล้วก็อึดอัดค่ะ มองกันไม่ค่อยสนิท
**ส่วนของลูก**
ลูกไม่ค่อยติดเรา จะติดปู่กับย่า เพราะย่าเลี้ยงฟูลไทม์ พาไปเดินเล่นตามใจกันดีมาก
เรื่องที่อยู่อาศัยและการใช้ชีวิต ย่าดูแลทุกอย่าง เรื่องค่าใช้จ่ายเรากับแฟนร่วมกันรับผิดชอบทุกเดือน
ปู่ย่าก็ช่วยบ้าง ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แล้วย่าก็ขอรับดูแลหลาน เพราะถ้าให้ลูกออกมากับเราก็จะไม่สบายแบบอยู่ที่บ้านค่ะ
เราก็ยินยอม และก็ตกลงกันได้ว่าจะขับรถมาหามาเล่นกับลูกบ่อยๆ ระยะทางไม่ไกลกันมาก
จะวิดีโอคอลหากัน พยายามไม่ให้ขาดการติดต่อ
ถามว่าคิดถึงลูกไหม คิดค่ะ แต่การใช้ชีวิตปกติลูกก็ไม่ได้ติดเราอะไรเท่าไหร่
ก็แค่ต้องทนเหงาเวลาไม่ได้นอนกับลูกตอนกลางคืนแล้ว อาจจะมีไปนอนบ้างช่วงที่แฟนเราไปทำงานกลางคืนค่ะ
**ส่วนของพ่อแม่แฟน**
เค้าก็รับฟังและเข้าใจเรามาตลอดค่ะ และเค้าก็รู้จักลูกชายเค้าดี
ทางแม่แฟนเข้าใจให้เราออกไปอยู่ข้างนอก แต่ทางพ่อแฟนยังขอร้องให้อยู่ทนให้ลูกเห็นหน้า
ซึ่งเราก็ยังตกลงกับท่านไม่ได้ เพราะท่านเป็นหัวหน้าครอบครัว ถ้าท่านไม่ให้เราก็ยังคงต้องรอเจรจาอีก
อยากถามว่าสิ่งที่เราเลือกทำมันถูกต้องรึเปล่าคะ ที่เราตัดสินใจในวันนี้ เราได้มีการทบทวน
และคิดอยู่นานแล้ว ไม่ได้มีมือที่สาม ไม่ได้ทะเลาะกันแต่อย่างใดค่ะ
แต่อยากทราบคนที่มีประสบการณ์มาช่วยแนะนำทีค่ะ
เราตัดสินใจบอกแฟนตรงๆว่าเลิกกัน แต่มีลูก1คน ขอคำแนะนำทีค่ะ
ไปไล่ดูกระทู้ก่อนๆดูได้ค่ะ มันเป็นปัญหาที่สะสมมานานตั้งแต่คบกัน
ก็มีทั้งข้อดีและเสีย แฟนเราเป็นคนไม่ค่อยสนใจอะไร พอมีลูกก็ยังเป็นนะคะ
ไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับคนในบ้าน จนเราเองก็ปลงและชินไปเรื่อย
เรื่องนอนนั้นก็ไม่ได้นอนด้วยกันตั้งแต่ลูกเกิดค่ะ เคยมีอะไรกันนับครั้งได้
เพราะเราต้องนอนด้านนอกกับลูก เนื่องจากลูกติดเล่นนอกห้อง ขี้ร้อน
แฟนเราก็ติดนอนในห้อง ไม่ปรับเปลี่ยนที่จะมานอนกับเรากะลูก เราก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร
หลังๆมาก็ต่างคนต่างอยู่ค่ะ ไม่ได้ทะเลาะอะไรกัน เราเลยตัดสินใจบอกไปตรงๆ
ว่าหมดรักแล้ว ไม่ได้ต้องการให้ปรับจูนอะไรอีก เค้าก็บอกว่าตามใจ แต่แค่ใจหายอยากให้ลูก
พร้อมหน้าเท่านั้น ส่วนตัวเราเมื่อบอกไปแล้วก็อึดอัดค่ะ มองกันไม่ค่อยสนิท
**ส่วนของลูก**
ลูกไม่ค่อยติดเรา จะติดปู่กับย่า เพราะย่าเลี้ยงฟูลไทม์ พาไปเดินเล่นตามใจกันดีมาก
เรื่องที่อยู่อาศัยและการใช้ชีวิต ย่าดูแลทุกอย่าง เรื่องค่าใช้จ่ายเรากับแฟนร่วมกันรับผิดชอบทุกเดือน
ปู่ย่าก็ช่วยบ้าง ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แล้วย่าก็ขอรับดูแลหลาน เพราะถ้าให้ลูกออกมากับเราก็จะไม่สบายแบบอยู่ที่บ้านค่ะ
เราก็ยินยอม และก็ตกลงกันได้ว่าจะขับรถมาหามาเล่นกับลูกบ่อยๆ ระยะทางไม่ไกลกันมาก
จะวิดีโอคอลหากัน พยายามไม่ให้ขาดการติดต่อ
ถามว่าคิดถึงลูกไหม คิดค่ะ แต่การใช้ชีวิตปกติลูกก็ไม่ได้ติดเราอะไรเท่าไหร่
ก็แค่ต้องทนเหงาเวลาไม่ได้นอนกับลูกตอนกลางคืนแล้ว อาจจะมีไปนอนบ้างช่วงที่แฟนเราไปทำงานกลางคืนค่ะ
**ส่วนของพ่อแม่แฟน**
เค้าก็รับฟังและเข้าใจเรามาตลอดค่ะ และเค้าก็รู้จักลูกชายเค้าดี
ทางแม่แฟนเข้าใจให้เราออกไปอยู่ข้างนอก แต่ทางพ่อแฟนยังขอร้องให้อยู่ทนให้ลูกเห็นหน้า
ซึ่งเราก็ยังตกลงกับท่านไม่ได้ เพราะท่านเป็นหัวหน้าครอบครัว ถ้าท่านไม่ให้เราก็ยังคงต้องรอเจรจาอีก
อยากถามว่าสิ่งที่เราเลือกทำมันถูกต้องรึเปล่าคะ ที่เราตัดสินใจในวันนี้ เราได้มีการทบทวน
และคิดอยู่นานแล้ว ไม่ได้มีมือที่สาม ไม่ได้ทะเลาะกันแต่อย่างใดค่ะ
แต่อยากทราบคนที่มีประสบการณ์มาช่วยแนะนำทีค่ะ