รบกวนหน่อยครับช่วยตรวจ กลอน4 วันใหว้ครูให้หน่อยครับว่าถูกรึปล่าว

ทักข์ภัย นี่คืออะไรครับ

ขอขอบคุณคุณครูสุดที่รัก    ช่วยขจัดทุกข์ัยแปัญหา       ( ช่วยพิทักษ์คุ้มครองแก้ปัญหา)
ขอขอบคุณคุณครูที่เมตตา   ที่ช่วยพาเรามาให้ถึงฝั่ง       (ช่วยนำพาลูกศิษย์ให้ก้าวไกล)
แม้วันนี้จะไม่มีครูอยุ่ด้วย    แต่ก็ช่วยไม่ได้ไปหรอหน่า      (ศิษย์ต้องช่วยตัวเอง ไม่เฉไฉ)
แม้วันนี้ไม่มีครูที่เมตตา    ขอเทวดาคุ้มครองครูสุดที่รักเอย (แม้วันนี้ต้องจากคุณครูไป   ขอเทพไทปกป้องคุ้มครองครู)

กลอน 8 วรรคหนึ่งมีแปดคำ และต้องมีการสัมผัสที่ถูกต้อง
สัมผัสอันที่ 1 คำสุดท้ายวรรคแรก คือคำว่ารัก ต้องสัมผัสกับคำที่สามวรรคสอง ตอนแรกคุณใช้ทุก แล้วเปลี่ยนเป็นทัก เพื่อให้สัมผัส แต่คำที่ใช้มันแปลกๆ ทักข์ภัย  ที่ผมถามตอนแรก
สัมผัสอันที่ 2 คือคำสุดท้ายววรคสอง คือคำว่าหา สัมผัสกับคำสุดท้ายวรรคสาม คือคำว่าตา คุณทำถูกแล้ว
สัมผัสอันที่ 3 คำสุดท้ายวรรคสาม คือคำว่าตา สัมผัสกับคำที่สามวรรคสี่ คือคำว่าพา คุณทำถูกแล้ว
สัมผัสอันที่ 4 สุดท้ายวรรคสี่ ของบทที่มาก่อน  คือคำว่าฝั่ง สัมผัสกับคำสุดท้ายวรรคสองของบทต่อมา เรียกสัมผัส ระหว่างบท ของคุณคือหน่า ไม่สัมผัสกันครับ (แต่ที่ผมแก้ คือคำว่า ไกล สัมผัสกับคำว่า ไฉ) โดยมากมือใหม่จะพลาดตรงนี้บ่อยมาก

อักเรื่องที่ต้องคำนึงคือเสียงวรรณยุกต์ท้ายวรรค ส่วนใหญ่คุณทำได้ดีแล้ว มีพลาดบางวรรค คือ คำสุดท้ายวรรคสี่ ควรเป็นเสียงสามัญ แต่คุณใช้ฝั่ง เสียงเอก  ทำให้อ่านแล้วไมไพเราะ