ฝันที่เราพูดถึงไม่ใช่ความฝันที่เราฝันถึงอนาคตว่าอยากมีการงานมั่นคงหรือครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเหมือนที่เราส่วนใหญ่จะฝันกัน แต่ความฝันที่เราฝัน มันคือฝันที่เรียกว่าฝันย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้ว ทุกครั้งที่เราฝัน ตื่นมาเรามักจะเจอเหตุการณ์แปลกๆเสมอ และมันแปลกที่เราสามารถจำชื่อ สถานที่ ที่เราฝันถึงได้อย่างแม่นยำ แล้วทุกครั้งที่เรามาค้นหาถึงชื่อคนที่เราฝัน เรามันจะพบคำตอบที่ว่า คนคนนั้นมีตัวตนจริงๆ และที่มันทำให้เราไม่สามารถนอนหลับได้เลยในคืนถัดๆไป คือ คนเหล่านั้นได้เสียชีวิตไปแล้ว เราบอกตรงๆว่าเรากลัวมากค่ะ กลัวจนทำให้เราไม่กล้าจะหลับอีกเลย เราเครียดมากกกก จนสุดท้ายเราเลยเลือกที่จะสื่อสารกับเขา แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คุณเห็นในทีวีที่ให้คนสื่อสารกับวิญญาณได้มาสื่อสารแล้วก็จบ เราจะขอเล่าเหตุการณ์ที่เป็นจุดเริ่มต้นของความฝันเรา เรื่องที่เกิดขึ้นกับเราเป็นเรื่องจริงทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะค่ะ
เมื่อหลายเดือนก่อนเราฝัน ว่าเราเดินไปที่ลานกว้างแห่งหนึ่ง ในฝันเราเดินตามลานกว้างนั้นไปเรื่อยๆจนปลายทางนั้นเราเห็นศพ วางเกลื่อนกลาดเต็มลานเลยค่ะ ในฝันเราเดินมองศพแต่ละศพเรื่อยๆ แล้วเราก็มายืนอยู่ที่ศพศพนึง เราเห็นชื่อและรูปถ่ายของเขาในความฝันเรา ในฝันเราเอื้อมมือไปจับรูปถ่ายของเขาสิ่งที่เราสัมผัสได้คือเขามีความสุขมาก เขายิ้ม และมีแสงสีขาวรอบรอบตัวเขาแต่พอเราวางรูปถ่ายใบนั้นลง ทุกอย่างมันกลายเป็นความมืดมิดมากๆ คุณรู้ไหมคะในฝันเราท่องชื่อของเขาตลอด เหมือนเราจะรู้ตัวในความฝันว่าเราไม่ควรจำ แต่สุดท้ายในความฝัน เราท่องชื่อเขาเป็นสิบเป็นร้อยครั้งค่ะ แล้วเราก็จำชื่อเขาได้ พอเราตื่นมาเราก็ไม่ได้สนใจความฝันของเราค่ะ กำลังขับรถไปส่งแฟนที่ปากซอย กำลังจะสตารท์รถ รถเสียคะ เรารู้สึกหงุดหงิดมากโทรตามช่างให้มาซ่อมรถที่บ้าน ระหว่างรอช่างเราก็นั่งดูทีวีไปเรื่อย สุดท้ายชื่อของเขาก็เด้งมาในหัวของเรา เราเลยนำชื่อของเขาหาในอากู่ สุดท้ายเราเจอเขาค่ะ ชื่อและนามสกุลที่เราท่องมาในความฝันและที่สำคัญรูปของเขาในความฝันคือรูปเดียวกับที่เราเห็นในข่าว มือเราสั่นมาก เพราะเขาคนนี้ได้ดสียชีวิตไปแล้วเมื่อปี 2558 เขาโดนแรงงานชาวกัมพูชาฆ่าปาดคอเสียชีวิต แถวย่านลาดพร้าว คุณรู้ไหมค่ะว่าสิ่งที่ทำให้เรากลัว มือสั่น หน้ามืด เหนือสิ่งอื่นใดคือเมื่อคืนก่อนที่เราจะฝัน เราไปกินข้าวกับเพื่อนแถวนั้นมาค่ะ ในระหว่างที่เรากำลังคิดทบทวนสิ่งที่เราฝัน เราได้คุยโทรศัพท์กับเพื่อนสนิทของเราที่มีเซ้นต์ เพื่อนเราบอกเราว่า เราต้องไปถวายสังฆทาน กับน้ำ 1 แพ็คก่อนเที่ยงวันนั้น เราตกใจมากว่าทำไม อะไร ยังไง เพื่อนเราก็ไม่อธิบายอะไรมาก ผ่านไป 1 ชั่วโมงรถซ่อมเสร็จพอดี เราก็เลยคิดว่าเดี๋ยวเราขับรถไปหาแม่ที่จังหวัดใกล้ๆอีก 1 ชั่วโมงคงทัน เพราะเราดูนาฬิกาตอนนั้นเพิ่ง 9 โมง แต่พอเราไปสตารท์รถเท่านั้นแหละ คุณเอ้ย นาฬิกาที่รถเราบอกเวลาเราว่าตอนนี้ 12.17 นาที ทั้งที่จริงแล้วมันคือเก้าโมง เราตกใจ หน้าซืด เหยียบคันเร่งไม่ออกเลยค่ะ เราเลยรีบไปวัดหน้าปากซอยบ้าน (เราอยู่ต่างจังหวัดคะ เวลาปกติที่เรามาถวายสังฆทานเราต้องไปตามหลวงพี่ที่กุฎิค่ะ) พอเราจอดรถปุ๊บ หลวงพี่เดินมาหาเราที่รถเลยค่ะ แล้วถามเราว่า โยมมาถวายสังฆทานใช่ไหม เราตกใจมากพยายามคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญแต่มันก็มีเรื่องที่ทำให้เราตกใจอีกรอบเมื่อหลวงพี่บอกเราว่าให้เราไปนั่งรอตรงโต๊ะม้าหินใต้ต้นไม้ เราก็เดินไปตามที่หลวงพึ่แจ้ง พอเราวางสังฆทานปุ๊บ ตาเราเหลือบไปเห็นหนังสือพิมพ์ 1 ฉบับที่วางอยู่ พร้อมกับคำพาดหัวข่าวว่า ฆ่าปาดคอ เราเห็นแค่คำๆนั้น เรากลัวมากค่ะ ขนลุกไปหมด หลังจากถวายสังฆทานเสร็จเราขับรถไปหาคุณแม่ เล่าเรื่องทุกอย่างให้คุณแม่ฟัง แม่เราก็ดันเผอลพูดคำว่า ถ้ามาดีก็ไม่เป็นไร ขอให้แม่พบเจอแต่สิ่งที่ดี เดี๋ยวแม่เราจะไปสร้างพระให้เขา หลังจากคืนนั้นเรากลับมาบ้านเราไม้ได้ฝันค่ะ แต่แม่เราโทรมาหาเราในช่วงตอนบ่ายของอีกวัน บอกกับเราว่า เขาอยู่กับแม่นะ แค่นั้นแหละ เราเนี่ยร้องเลย
คุณจะทำยังไงหากความฝันที่คุณฝันเป็นความจริงที่ผ่านมาแล้ว
เมื่อหลายเดือนก่อนเราฝัน ว่าเราเดินไปที่ลานกว้างแห่งหนึ่ง ในฝันเราเดินตามลานกว้างนั้นไปเรื่อยๆจนปลายทางนั้นเราเห็นศพ วางเกลื่อนกลาดเต็มลานเลยค่ะ ในฝันเราเดินมองศพแต่ละศพเรื่อยๆ แล้วเราก็มายืนอยู่ที่ศพศพนึง เราเห็นชื่อและรูปถ่ายของเขาในความฝันเรา ในฝันเราเอื้อมมือไปจับรูปถ่ายของเขาสิ่งที่เราสัมผัสได้คือเขามีความสุขมาก เขายิ้ม และมีแสงสีขาวรอบรอบตัวเขาแต่พอเราวางรูปถ่ายใบนั้นลง ทุกอย่างมันกลายเป็นความมืดมิดมากๆ คุณรู้ไหมคะในฝันเราท่องชื่อของเขาตลอด เหมือนเราจะรู้ตัวในความฝันว่าเราไม่ควรจำ แต่สุดท้ายในความฝัน เราท่องชื่อเขาเป็นสิบเป็นร้อยครั้งค่ะ แล้วเราก็จำชื่อเขาได้ พอเราตื่นมาเราก็ไม่ได้สนใจความฝันของเราค่ะ กำลังขับรถไปส่งแฟนที่ปากซอย กำลังจะสตารท์รถ รถเสียคะ เรารู้สึกหงุดหงิดมากโทรตามช่างให้มาซ่อมรถที่บ้าน ระหว่างรอช่างเราก็นั่งดูทีวีไปเรื่อย สุดท้ายชื่อของเขาก็เด้งมาในหัวของเรา เราเลยนำชื่อของเขาหาในอากู่ สุดท้ายเราเจอเขาค่ะ ชื่อและนามสกุลที่เราท่องมาในความฝันและที่สำคัญรูปของเขาในความฝันคือรูปเดียวกับที่เราเห็นในข่าว มือเราสั่นมาก เพราะเขาคนนี้ได้ดสียชีวิตไปแล้วเมื่อปี 2558 เขาโดนแรงงานชาวกัมพูชาฆ่าปาดคอเสียชีวิต แถวย่านลาดพร้าว คุณรู้ไหมค่ะว่าสิ่งที่ทำให้เรากลัว มือสั่น หน้ามืด เหนือสิ่งอื่นใดคือเมื่อคืนก่อนที่เราจะฝัน เราไปกินข้าวกับเพื่อนแถวนั้นมาค่ะ ในระหว่างที่เรากำลังคิดทบทวนสิ่งที่เราฝัน เราได้คุยโทรศัพท์กับเพื่อนสนิทของเราที่มีเซ้นต์ เพื่อนเราบอกเราว่า เราต้องไปถวายสังฆทาน กับน้ำ 1 แพ็คก่อนเที่ยงวันนั้น เราตกใจมากว่าทำไม อะไร ยังไง เพื่อนเราก็ไม่อธิบายอะไรมาก ผ่านไป 1 ชั่วโมงรถซ่อมเสร็จพอดี เราก็เลยคิดว่าเดี๋ยวเราขับรถไปหาแม่ที่จังหวัดใกล้ๆอีก 1 ชั่วโมงคงทัน เพราะเราดูนาฬิกาตอนนั้นเพิ่ง 9 โมง แต่พอเราไปสตารท์รถเท่านั้นแหละ คุณเอ้ย นาฬิกาที่รถเราบอกเวลาเราว่าตอนนี้ 12.17 นาที ทั้งที่จริงแล้วมันคือเก้าโมง เราตกใจ หน้าซืด เหยียบคันเร่งไม่ออกเลยค่ะ เราเลยรีบไปวัดหน้าปากซอยบ้าน (เราอยู่ต่างจังหวัดคะ เวลาปกติที่เรามาถวายสังฆทานเราต้องไปตามหลวงพี่ที่กุฎิค่ะ) พอเราจอดรถปุ๊บ หลวงพี่เดินมาหาเราที่รถเลยค่ะ แล้วถามเราว่า โยมมาถวายสังฆทานใช่ไหม เราตกใจมากพยายามคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญแต่มันก็มีเรื่องที่ทำให้เราตกใจอีกรอบเมื่อหลวงพี่บอกเราว่าให้เราไปนั่งรอตรงโต๊ะม้าหินใต้ต้นไม้ เราก็เดินไปตามที่หลวงพึ่แจ้ง พอเราวางสังฆทานปุ๊บ ตาเราเหลือบไปเห็นหนังสือพิมพ์ 1 ฉบับที่วางอยู่ พร้อมกับคำพาดหัวข่าวว่า ฆ่าปาดคอ เราเห็นแค่คำๆนั้น เรากลัวมากค่ะ ขนลุกไปหมด หลังจากถวายสังฆทานเสร็จเราขับรถไปหาคุณแม่ เล่าเรื่องทุกอย่างให้คุณแม่ฟัง แม่เราก็ดันเผอลพูดคำว่า ถ้ามาดีก็ไม่เป็นไร ขอให้แม่พบเจอแต่สิ่งที่ดี เดี๋ยวแม่เราจะไปสร้างพระให้เขา หลังจากคืนนั้นเรากลับมาบ้านเราไม้ได้ฝันค่ะ แต่แม่เราโทรมาหาเราในช่วงตอนบ่ายของอีกวัน บอกกับเราว่า เขาอยู่กับแม่นะ แค่นั้นแหละ เราเนี่ยร้องเลย