ตั่งเเต่วันเเรกที่เขามาทำงานอยั่งไม่ได้อะไรมากเเต่พอเริ่มคุยไปก็เริ่มรุ้สึกดี เเต่คือเขาใจปะเเบบเขามีเพือนผู้ชายเยอะอะเขาเรียนช่างไฟอะผู้ชายก็เยอะอยู่เเล้วไงเพือนเขาส่วนใหญ่เลยจะเป็นผู้ชายเราจะไปรุ้ได้ไงว่าเพือนเขาคิดเเค่เพือนจริงๆๆในเมือเขาน่ารักเเละเราก็ชอบเเอบดูเฟสเขาบ่อยๆๆพอไปเจ้อคอมเม้นที่เขาเเบบปมานว่าจีบกันอะเราก็รุ้สึกเเย่เเต่เขามีนิใสที่เหมือนเราเยอะเเต่ก็ชอบทำให้เราทรมาบ่อยกว่าพยามทำำำถุกอย่างเเต่เขาก็ไม่เคยสนใจเราเลยเราเคยตัดใจเเล้วทำได้ด้วยเเค่ครึงชั่วโมงก็จะตายเเละเเรกมาก็คุยกับเราดีเหมือนคู่รักคู่อืนที่เขาจีบกันอะเเละเเต่คือขี้เล่นไงเล่นจนไม่มีคนเห็นว่าเราเป็นคนพอเวลามีนก็จะดีขึนดีขึนไปเรื่อยๆๆจบกะทั่งมันเเย่ลงเรื่อยๆๆจนสุดเเละไม่เคยขึนอีกเลยเคยออกจากงานไปเพือจะตัดใจเเต่ก็ออกไปไม่ได้ไม่รุ้ว่ามันคือย่างไรเเต่มันมักจะมีเรืองเเปลกๆๆเกิดขคนกับเรานัเช่นเขาชอบอะไรเราก็ชอบตามคือเขาชอบสีฟ้าตัวเราเป็นคนชอบสีนี้อยู่เเล้วคืองงงงมากว่าทำไหมต้องเป็นสีเดียวกันด้วยเเต่ก็ไม่ได้สนใจเพราะมันก็เป็นไปได้อยู่เเล้วที่ว่าคนสองคนจะชอบสีเดียวกันเเต่มันมีอีกคือเรานั่งทำงานอยู่อีกที่หนึงเขาอยุ่อีกทุ่หนึงเราเปิดเพลงเขาเปิดเพลงอันนี้ไม่รุ้นะเเต่ว่าเพลงที่เล่นต่อจากเพลงเเรกเป็นเพลงที่เขาเปิดอยู่เราเเละเป็นเพลงที่เราไม่เคยฟังมาก่อนคือเราเดินออกมาคือเราได้ยินเพลงคือเเบบงงงอะเเล้วเราเลยบอกกับตัวเองว่าถ้าเพลงต่อไปเป็นเพลงเดียวกันเราจะบอกความในใจออกไปเเต่เราเคยบอกเเล้วเเต่ตอนนันเมาเเละมันก็เป็นเพลงเดียวกันจริงๆๆเราตกใจตัดสินใจออกไปถามเขาว่าเพลงต่อไปที่มันจะเล่นต่อคือเพลงอะไรเเต่ก็เป็นคนละเพลงกันเราก็ต้องงงงต่อไปเเละมีอีกคือมันมีเสื้อสงกานอยู่คนละตัวคือมันก็มีกันทุกคนอะเเละเเต่มีอยู่วันหนึงเขาชวนไปเที่ยวเเละเราเสื้อเหมือนเขาอีกเเต่เราก็บอกกับตัวเองว่ามันก็น่าจะเป็นไปได้อยูเเล้วเเละมันมีอีกเยอะอะปมาน4เรืองที่ผิดปกติตอนเเรกเราคิดว่าอาจจะเป็นเนืคูกันเเต่มันก็มีเรื่องที่ทะเลาะกันบ่อยคือเขาเป็นคนไม่ยอมคนไงคือคิดว่าตัวเองเก่งคือเเบบไปกินเหร้ากับผู้ชายตอนสงการเเละเราไปนั่งดูเเลอะเเต่เขาคิดอยั่งไงกับเราไม่รุ้นะเเต่เราคิดกับเขาเเค่สถนะเเอบรักอยู่เเล้วก็นั่งรอไปปมาน23.00เลิกกินเเละเขาเมาเเละปกติผมจะเป็นคนไปรับไปส่งเขาอยู่เเล้วพอมาวันนี้ผมบอกให้กลับเขาบอกกลับไปก่อนเลยไม่ต้องห่วงเขาเขาดูเเลตัวเองไปทั่งๆๆที่ยืนก็จะล้มอยู่เเละคือเเบๆๆเมามากเเละตินนันคือผู้ชายเยอะมากเเละเราเป็นห่วงมากก็ต้องริจนกว่าเขาจะยอมอะพอหินเส็จตมีคนให้ผมกลับไปก่อนเขาบอกเดียวเขาไปส่งเองคือผู้หญิงก็บอกว่าไม่ต้องหรอเขากลับเองได้ผมบอกพี่คนนันไปว่าไม่คำเดียวเเละผมไม่พูดอะไรอีกเลยรอจนคนที่ผมเเอบชอบกลับพอตอนกลับคนที่เป็นพี่คนที่บอกให้ผมกลับจะตามไปส่งให้ถึงหน้าห่อผมก็บอว่าผมดูเเลได้เพระปกติผมไปรับไปส่งเขาปะจำปมานปีครึงได้เเละไงเเต่เขาก็ขับรถตามมาผมก็ไม่อยากให้เขารุ้บ้านคนที่ผมเเอบชอบอยู่ไงเลยรีบขับไปแอบก่อนรอให้เขาไปก่อนค่อยไปส่งพอเขาไปเเล้วผมก็ไปส่งถ้าผมกลับก่อนผมก็ไม่รุ้ว่าอะไรจะเกิดขึนเเต่ผู้หญิงเขาก็ไม่ให้ไปส่งอยู่เเล้วละเเต่จะกลับรถอะไรก็อนตรายทั่งนันเเละผมก็พยามทำทุกอย่างที่เขาต้องการยอมทุกอยางไม่ว่าจะดึกเเค่ไหนถ้าเขาเรีบกไปชืออะรให้กินผมก็พร้อมเสมอเเต่เขาก็ไม่เคยทักเเชทผมมาก่ินเลยถ้าเขาไม่เรียกใช้เขาเป็นคนน่ารักเเละมีเต่คนทักมาทั่งวันไม่ว่าจะเป็นเพือนหรืออาจจะเป็นเเฟนเเต่ผมเคยถ้ามเขาเเล้วเขาบอกอยั่งไม่มีเเต่ผมเชือว่าเขาเป็นผู้หญิงที่ไม่โกหกกับคนบางคนเช่นพ่อเเม่พี่น้องเขาจะไม่โกหกเด็กขาด ผมจะรอให้ถึงวันเกิดเขาก่อนจะรอดูว่าจะมีอะไรดีขึนไหมช้วงนี้ที่ผ่านมาเขาไม่คุยไม่เเทบจะไม่มองเลยด้วยชำถ้าถึงวันเกินเขาเเลวมันไม่มีอะไรดีขึนก็คงต้องทรานตัวเองต่อไป#ขอบคุณทุกคนที่รับฟังเรืองของผมนะมันมีอีกเยอะมากเเต่ผมสรุปเเล้ว1/10ของเรืองมาเเล้วครับถ้ามีความคิดเห็นว่าปมต้องทำไงช้วยหน่ิยนะครับขอบคุณครับ
อยาง งี้ เรียกว่าอะไร ใครตอบได้ช้วยหน่อยตอนนี้ทรมามาก