ผมมาทำงานที่โรบินสันอยุธยา12วัน แล้วได้เจอน้องเค้าอยู่บูธข้างข้างขายกางเกงยีน อยากบอกน้องเค้าว่ารอยยิ้มของน้องน่ารัก ทำให้อยากตื่นเช้ามาทำงาน สดชื่นเวลาเจอน้อง ผมแค่มองน้องเค้าเหมือนน้องสาว เสียดายที่วันสุดท้ายของการทำงาน น้องเค้าไม่ได้มา เลยไม่ได้บอกความในใจ ผมซื้อแผ่นเพลงกับหูฟังไว้ให้เค้า อยากให้มาก แต่คงไม่มีโอกาศอีกแล้ว ข้อมูลที่พอมี น้องเค้าชื่อบุ้งกี๋ เรียนราชภัฏพระนครศรีอยุธยา ที่พิมพ์ทั้งหมดนี้ แค่หวังว่าน้องเค้าจะได้มาอ่าน และรับรู้ว่าผมรู้สึกยังไง ขอบคุณครับ
ความทรงจำดีๆที่อยุธยา