เรื่อง เนื้อคู่ ตอนที่ 1 - รบกวนแนะนำครับ เขียนเรื่องสั้นครั้งแรก

ชื่อเรื่อง เนื้อคู่
                        Chapter 1: Prelude

คุณเคยคิดย้อนกลับไปไหมครับว่า ชีวิตคู่เราแต่ละคนเป็นไปได้ด้วยความพยายาม หรือว่าเป็นดังพรหมลิขิต ?

ชีวิตคู่ของผมผ่านมาได้ 20 ปีแล้ว .. เมื่อมองย้อนกลับไปพบว่ามีอะไรมากมายกว่าจะผ่านมาถึงจุดนี้ ไม่ว่าโลกเราเทคโนโลยีจะก้าวหน้าไปเพียงไร ประชากรจะเพิ่มมากขึ้นแค่ไหน แต่เรื่องราวรัก ๆ ใคร่ ๆ ยังคงเป็นปริศนาให้ค้นพบได้ตลอด ตามผมมาสิครับ ผมจะเล่าเรื่องราววุ่น ๆ ของผมให้ฟัง

“พี่ต้นมาทำอะไรที่นี่คะ” เสียงหญิงสาววัยยี่สิบกว่า ๆ พูด

“พี่อยากแวะมาหาพลอยครับ อยากจะชวนไปกินกาแฟด้วยกัน ” ผมพูดตอบทันควัน พร้อมรอยยิ้ม

“แหม .. มาไกลถึง Oxford ถ้าจะไม่ไปด้วยคงใจร้ายไปหน่อยนิ พลอยเพิ่งเสร็จ class แถวนี้เดินไปได้ มีอยู่ร้านนึงพลอยกินบ่อย”

พลอยเป็นหญิงสายอายุ 24 ปี หน้าตาน่ารัก หลังจากจบป.ตรีที่ไทย ก็ได้ขอพ่อแม่ไปเรียนต่อ ป.โท Marketing ที่ Oxford เลยเป็นคน Gen Y ที่ค่อนข้างหัวใหม่มาก ไม่ค่อยฟังพ่อแม่ ครอบครัว หัวรั้นหน่อย ๆ ทำอะไรตามใจตัวเองเยอะ ไว้ผมจะค่อย ๆ เล่าเกี่ยวกับเธอนะครับ

ส่วนผมน่ะเหรอ .. ชื่อจริงรัชวิน ชื่อเล่น ต้น อายุ 30 ปี หน้าตาธรรมดาๆ ไม่ได้หล่อแบบนายแบบ จบป.ตรีที่ไทยได้หลายปีแล้ว ทำงานที่บริษัท IT ที่นึง ฐานะที่บ้านปานกลาง (ที่บ้าน พลอยรวยกว่าผมจะว่างั้นก็ได้) แต่ผมเป็นคนขยันทำงานนะ มีคนว่าผมเป็นคนบุคลิกดีทั้งในสังคม และที่ทำงาน กำลังอยู่ในช่วงสร้างเนื้อสร้างตัวเลย

“ว่าแต่พี่ต้นรู้ได้ไงว่า พลอยไปเรียนต่อที่นี่อ่ะ”  พลอยถามเปิดประเด็นหลังสั่งกาแฟกันในร้าน

“พี่ถามเอาจากเดือน เค้ายังรับงาน organizer ให้กับบริษัทที่พี่ทำอยู่น่ะ แต่พี่ขอให้เดือนไม่บอกพลอยนะว่าพี่จะมานี่”

“แหม ชอบตัวทำ surprise ตลอด นี่จะขอเบอร์ใหม่ ขอ line พลอยจากเดือนก็ได้นะ ถ้ามา Oxford แล้วไม่เจอพลอยนี่จะไม่เดินทางเสียเที่ยวเหรอคะ”

“พี่เป็นคนชอบเสี่ยง ๆ แบบนีแหละ ถ้าได้เจอกันมันจะ surprise ดี ถ้าไม่เจอกันแสดงว่าเราไม่ใช่เนื้อคู่กัน 555” ผมพูดติดตลกตามประสามุขเสี่ยว ๆ พร้อมรอยยิ้ม

“ไม่ตลกเท่าไรนะพี่ต้น ค่าเดินทางไปกลับอังกฤษใช่ว่าถูก ๆ ไหนนะที่พักอีก มาอยู่กี่วันอ่ะคะ”

“ห้าวันอ่ะครับ อีกสามวันก็จะกลับแล้ว”

เราคุยกันถามสารทุกข์สุขดิบสักพักก็นัดร้านที่จะไปกินข้าวเย็นกัน ซึ่งต่างฝ่ายขอตัวกลับที่พักไปเปลี่ยนชุดกันก่อน

หลังจากเราเจอกันที่ร้านอาหาร สั่ง Main course กันแล้ว

ผมเกริ่นว่า “พลอยครับ ที่พี่อยากมาเจอพลอย เพราะอยากจะบอกว่า พี่เลิกคบกับสายฝน อย่างเป็นทางการแล้วนะ”

“แล้วพ่อแม่พี่ยอมเหรอคะ .. ก่อนหน้านี้ได้ยินมาว่า ยังไงก็จะจับแต่งงานกันให้ได้” พลอยทำหน้างง ๆ ตอบ

“หลังจากที่พี่กับสายฝน พยายามคบกันอยู่ 6 เดือน ซึ่งไม่เวริ์ค พี่ก็ได้บอกพ่อแม่ไปละครับ ว่าเราฝืนต่อไปไม่ได้แล้ว จนพ่อแม่พี่ยอม”

“แล้วที่พี่บอก เลิกอย่างเป็นทางการคืออะไรคะ”

“คือ ก่อนหน้านี้ พี่พยายามเลิก บอกพ่อแม่หลายๆ ครั้งแต่ท่านบอกให้พยายามต่อ ๆ .. มันยังไม่ใช่ทางการ จนเมื่อพี่ได้บอกพ่อแม่สายฝน บอกพ่อแม่ตัวเอง ก็น่าจะหมายถึงเป็นทางการแล้ว”
“อีกอย่างถ้าให้จะพี่ไปอยู่ทำโรงงานเหล็กนรกนั่นตลอดชีวิตก็ไม่ไหว .. ไม่ใช่แนว”

สายฝนเป็นผู้หญิงวัน 29 ปี ทำธุรกิจโรงงานผลิตเหล็กของครอบครัวสืบต่อมาหลายชั่วคน  สายฝนจบป.ตรีมาก็ช่วยธุรกิจที่บ้านเลยไม่ค่อยได้เจอสังคมข้างนอก แม่สายฝนเป็นเพื่อนกันแม่ของผมมาตั้งแต่สมัยท่านเรียนมหาวิทยาลัย ท่านเลยพยายามจับเราสองคนดองกันมั้ง..

“แต่พี่ไม่ได้บอกที่บ้านว่า จะกลับมาคบกับพลอยนะ”

“เดี๋ยวนะพี่ .. พลอยยังไม่ได้ตอบตกลงพี่นะ ว่าพลอยจะกลับไปคบกันพี่น่ะ” พลอยพูดแทรกทันควัน

ผมฮัมเพลง “รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง ..”

“คริ คริ ยังใช้มุขเสี่ยว ๆ เหมือนเดิมนะคะ” พลอยขำ แบบน่ารัก ๆ

พอดี บริกรเสริฟ main course เข้ามา
“กินข้าวกันก่อนเถอะค่ะ”

พอเรากินกันไปได้สักพัก พลอยก็พูดขึ้นว่า “เดือนเล่าให้พี่ฟังยัง ว่าพลอยเลิกกะยอดชายแล้ว”

“บอกแล้วครับ แต่ไม่ได้เล่ารายละเอียด”

“คือพี่รู้ใช่มะ พลอยไม่ได้เป็นคนเคารพพ่อแม่มากเหมือนพี่อ่ะ คือพอพลอยจะเลิกก็บอกเลิกเลย ไม่ได้ขอความเห็นพ่อแม่ก่อน เปลี่ยนเบอร์ เปลี่ยน line ไม่ออกไปเจอหน้ามันเลย”
“คนอะไร อย่างแรกชื่อ ยอดชาย .. เชยมาก ๆ อย่างที่สองหน้าตา นิสัยหื่นมาก ไม่รู้ที่อยากคบพลอยที่มองกันตรงไหนกันแน่”
“ที่พลอยขอพ่อแม่มาเรียนต่อ อย่างนึงคือ อยากให้ที่บ้านห่าง ๆ จากการจับคู่พลอยกับคนอื่นสักตัว พลอยจะได้บอกว่าขอ focus เรื่องเรียนต่อโทให้จบ ดีที่มันไม่ตามพลอยมาที่นี่นะ .. ป่านนี้มันคงไปหาสาวคนอื่นคบแล้วละ”

ยอดชาย เป็นลูกของครอบครัวนามสกุลดังในไทย อายุ 32 ปี ที่พลอยได้เจอกับมัน เพราะว่าพ่อฝ่ายพลอยรู้จักกับพ่อยอดชายในฐานะทำธุรกิจด้วยกัน พ่อพลอยเลยอยากให้พลอยได้ดองกับมัน เพื่อชื่อเสียงของครอบครัว และการก้าวหน้าทางธุรกิจ

“งั้นเท่ากับว่าพลอยเลิกกับมัน แต่อย่างไม่เป็นทางการสินะ 55”
“ประมาณนั้นแหละพี่ต้น 55”

เราคุยกันอีกสักพัก ก่อนที่เราจะออกจากร้านอาหารและผมไปส่งพลอยที่อพาธเมนต์ของเธอ
ก่อนกลับผมก็ชวนพลอยไปเดินเล่นกันพรุ่งนี้ตอนบ่าย หลังเลิกเรียน

“เราไปดูหนังเรื่อง MI6 ก็ได้พี่ต้น เพิ่งเข้าพอดี พลอยชอบ Tom Cruise เล่นด้วย”
“ก็ดีนะ พี่อยากลองไปดูโรงหนังที่อังกฤษด้วย .. Good nite จ๊ะ Sweetie ที่รัก” เป็นคำที่ผมพูดติดปากตอนเราคบกัน
“ค่า คุณรัชวิน Good nite”

(มีต่อ)
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่