
ทำไมเพื่อนบางคนดูเหมือนไม่ค่อยอยากจะคุยกับเราอ่ะครับ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี่คุยกันปรึกษากันแบบปกติดี ผมไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่า ผมไปทำอะไรให้เขาไม่อยากคุยด้วยหรือเปล่า ก่อนที่จะเกิดเรื่องแบบนี้ ผมก็คุยกันปกติ หลังๆมาก็เริ่มเป็นแบบนี้ไปแล้ว ผมไม่เข้าใจเลย ผมพยายามที่จะทำแบบคนอื่นที่ไม่อยากคุยด้วยก็ไม่แคร์ ผมพยายามแล้วครับ ผมทำไม่ได้จริงๆ ผมขาดเพื่อนไม่ได้เลย ถึงผมจะเป็นคนที่ดูอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลา ทั้งวัน ผมก็มีเรื่องที่ทุกข์ใจอยู่เหมือนกัน แต่ผมไม่กล้าบอกใคร แท้กระทั้ง พ่อและแม่ ผมอยากช่วยเพื่อนทุกคนให้ยิ้มได้แบบผมบ้าง แต่บางคนก็ยิ้มได้ แต่พอนานๆไปเขาก็เริ่มมาเป็นแบบชื่อเรื่องนั้นแหละครับ เพื่อนเขาทำให้ผมมีความสุขได้ ผมก็อยากให้เขามีความสุขเหมือนกันครับ แต่สุดท้าย บางคนก็ไม่อยากคุยกับผมซะงั้น เพื่อนเกลียดผมหรอ ทุกวันนี้ผมยิ้มไม่ค่อยออกเลย เพราะเพื่อนคนนั้นคนเดียว ถึงแม้จะมีเพื่อนเป็นร้อยเป็นพัน แต่เพื่อนเพียงคนเดียวก็ทำให้ผมเปลี่ยนไปได้อ่ะครับ ผมสมควรทำอย่างไรดีครับ ผมไม่เคยเกลียดใครมาก่อนเลยอ่ะครับ ไม่เคยมองใครแย่เลย
ทำไมเพื่อนบางคนดูเหมือนไม่ค่อยอยากจะคุยกับเราอ่ะครับ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี่คุยกันปรึกษากันแบบปกติดี