เคยมีเรื่องแปลกๆหรือหลอนๆอะไรรึเปล่า เอามาเล่นให้ฟังกันได้นะครับ

ผมก็มีเรื่องแปลกๆส่วนตัว ซึ่งผมพบเจอมากับตัวเองจะมาบอกครับ เรื่องก็ประมาณว่า ช่วงนั้นเป็นช่วงหน้าฝน พื้นดินก็จะชุ่มฉ่ำ ต้นหญ้าหรือต้นไม้ก็จะสมบูรณ์หน่อย และก็เป็นช่วงที่มีพวกแมลงต่างๆมากมาย หนึ่งในนั้นก็คือ จิ้กกุ่ง (ภาษาเหนือ เป็น แมลงที่มีลักษณะคล้ายจิ้งหรีดแต่ตัวใหญ่กว่า เสียงร้องจะทุ้มกว่า) เป็นแมลงที่จะออกมาร้องตรงหน้ารูในตอนกลางคืน ผมซึ่งตอนนั้นก็อายุประมาน 13-14 ได้ออกไปหาจิ้กกุ่งกับพ่อ เราจะใช้วิธีคือค่อยๆย่องตามเสียงและใช้เสียมในการแทงดักตรงรูก่อนตัวจิ้กกุ่งจะหนีเข้ารู ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนเวลาประมาน 2 ทุ่มกว่าๆ ตอนนั้นเราต้องจำเป็นที่จะขับรถออกจากบ้านเข้าลึกไปในสวนมะม่วงหรือสวนลำไยของชาวบ้านเพื่อหาตัวจิ้กกุ่ง ซึ่งห่างจากบ้านผมประมาน 3-4 กิโลได้ และห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตรก็คือป่า ตอนนั้นผมต้องแยกกับพ่อเพื่อหาเอง และเพื่อไม่เป็นการส่งเสียงที่จะทำให้ตัวจิ้กกุ่งหนีเข้ารูก่อน ผมย่องเข้ามาในสวนมะม่วงได้สักพัก ด้วยความที่เป็นสวนมะม่วงนั้นเมื่อเราก้มลงและปิดไฟฉายเราจะมองผ่านลำต้นเห็นแสงไฟของคนอื่นได้ และตอนนั้นผมมองไปรอบๆผมก็ไม่เห็นแสงไฟเลย คิดว่าเดินไปเดี๋ยวก็เจอพ่อเอง แต่เดินไปได้สักพัก ก็มีเสียงลุงที่ไหนไม่รู้ทักผมจากด้านหลังและเดินมาหาผมว่าได้เยอะมั้ย ผมก็คุยกับแกไป แล้วแกก็เดินจากไป จากนั้นผมก็เจอพ่อ แล้วผมก็บอกพ่อว่าพึ่งเจอลุงคนหนึ่ง ผมจึงก้มลงแล้วบอกว่าเจอลุงตรงจุดไหน แต่ก็ไม่เจออะไรเลย น่าจะแค่ 1 นาทีที่แล้วเอง ผมขนลุกทันทีอย่างไม่ต้องได้คิด เล่าให้พ่อฟังอีกครั้ง พ่อก็ปลอบและบอกว่าเค้าอาจจะเดินไปแล้วก็ได้ หลังจากนั้นผมก็ไม่เดินออกห่างจากพ่อเลย ถึงจะห่างแต่ต้องเห็นแสงไฟจากพ่อตลอด ** อีกเรื่อง ** เรื่องนี้ก็เกิดขึ้นตอนกำลังหาจิ้กกุ่งเหมือนกัน วันนั้นเป็นวันที่พี่สาว (ผมสนิทกับพี่แกมาก ถึงแกจะเป็นลูกของพี่สาวพ่อผม แต่ผมเรียกแกว่าพี่สาวตลอด) อยากไปหาจิ้กกุ่งบ้างเพราะราคามันดี ตกอยู่ 2 ตัว 3 บาทเลยทีเดียว พี่แกจึงขี่รถไปกับผม ห่างจากบ้านประมาน 2-3 กิโลได้ เราเริ่มหากันตามปกติ แทงได้บ้างไม่ได้บ้าง ซึ่งพี่แกก็ไม่ออกห่างจากผมเท่าไหร่ จนเวลาน่าจะเกือบจะ 2 ทุ่มแล้ว เราจึงเดินกลับไปที่รถ ที่อยู่ข้างถนนใหญ่ ห่างไปประมานเกือบ 500 เมตร ตอนนั้นจำเป็นต้องเดินผ่านทุ่งถั่วดำของชาวบ้านด้ว จึงมองเห็นได้ทั่วเลย ขณะที่เดินไปนั้น พี่สาวผมแกเห็นผู้ชายคนหนึ่งไม่รุ้ว่ามาหาจิ้กกุ่งด้วยรึเปล่า หรือมาทำอะไร (ช่วงนั้นแถวบ้านผมมีข่าวคนในหมู่บ้านติดยากันเยอะมาก) พี่สาวรีบเดินมาหาผมทันทีและบอกผมว่าอย่าส่องไฟไปที่พี่เค้า น่าจะกลัวว่าเดี๋ยวผู้ชายคนนั้นเห็นว่าเป็นผู้หญิงแล้วจะคิดไม่ดีไม่ร้าย ผมก็พยายามไม่ส่องไฟไป และไม่ส่องไฟไปที่ชายคนนั้นด้วย จังหวะนี้พี่สาวบอกว่าให้รีบเดินไปเลย ผมก็กลัวลึกๆว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น จึงรีบเดินไป ความรู้สึกตอนนั้นไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่า แต่เหมือนผู้ชายคนนั้นเดินตามเราสองคนมา ผมไม่หันกลับไปมองเลย เดินไวมาก แต่ทุกสิ่งถูกพังทลายลง เพราะผมเดินไปเจอกับลุงที่รู้จักมาหาจิ้กกุ่งด้วยกันพอดี จึงโล่งอกไปอย่างมาก ด้วยความตกใจจึงบอกลาลุงและเดินไปที่รถทันที หลังจากวันนั้นพี่สาวก็ไม่เคยคุยเรื่องจะไปหาจิ้กกุ่งกับผมอีกเลย...