ช่วงนี้มีธุระนัดพบหมอเรื่องรับยาลดความดันโลหิตสูง ที่โรงพยาบาลกลาง และถือโอกาสล้างแผลที่เท้าที่ค่อนข้างหายช้าครับ ตอนแรกก็นึกว่าอาจมีสาเหตุจากอาการเบาหวานอย่างที่เขาว่ากัน ซึ่งการนัดพบหมอความดันคราวนี้มีการเจาะเลือดตรวจว่ามีอาการอย่างอื่นด้วยหรือเปล่า ?
ผลปรากฎว่า ไม่มีอาการเบาหวานแม้แต่นิด และหมอที่ห้องทำแผลสันนิษฐานว่าสาเหตุอาจมาจากภาวะเส้นเลือดดำฝอยมีกาการตีบตัน เนื่องจากนั่งโต๊ะห้อยขานานๆ ไม่ลุกเดินไปออกกำลังเคลื่อนไหวบ้างเลย ในใจคิดว่าคงมาจากนั่งโต๊ะเล่นคอมฯ เข้าเน็ตนานก็ได้ ก่อนที่จะรับยาขยายหลอดเลือดดำและยาแก้อักเสบมาทาน พร้อมกับล้างแผลไปด้วย จากวันละครั้งในตอนแรก เป็นวันเว้นวัน และวันเว้นสองวัน ซึงอาการได้ทุเลาลงอย่างรวดเร็วจนแผลเกือบหายสนิทแล้ว
ในขณะเดียวกัน ได้รับข่าวว่าน้องพลอย หรือ น้องกาละมัง ได้เข้าแอดมิทที่โรงพยาบาลเดียวกัน เพื่อรับการให้คีโมจากหมอที่จะครบคอร์สสามครั้งแล้ว เลยถือโอกาสแว่บขึ้นไปเยี่ยมดูน้องเขาสักหน่อย
เลยเจอสมใจแถมคุยกันด้วยเรื่องสัพเพเหระนับชั่วโมงทีเดียว กว่าจะปลีกตัวกลับบ้าน ส่วนตัวน้องนั้นยังนอนพักผ่อนที่นั่นจนกว่าหมอจะเห็นว่ามีอาการทุเลาจากผลข้างเคียงของการให้คีโมนั่นแหละ ถึงจะปล่อยให้กลับบ้านได้
ทราบว่าหลังจากพบกันแล้ว ช่วงบ่าย พอน้องรับอาหารและยาแล้ว เลยหลับยาวจนกระทั่งค่ำนั่นแหละ นับว่าเป็นการพักผ่อนนานที่สุดนับตั้งแต่เริ่มเจ็บป่วย นอนที่โรงพยาบาลเป็นต้นมา
คงจำกันได้นะครับว่า น้องเขามีอาการของโรค SLD (โรคพุ่มพวง) แต่โดยที่ได้รักษาตัวมาตลอดและแฟนเลี้ยงดูเป็นอย่างดี ทำให้อาการไม่กำเริบ จนกระทั่งการตรวจอาการครั้งหลังสุดพบว่า ภาวะการต้านเชื้อได้ลดลงมาก จนมีอาการของเชื้อมะเร็งกำเริบขึ้น ซึ่งทางหมอได้นัดให้คีโมเป็นครั้งแรกในชีวิต ทำเอาเจ้าตัวร้องไห้ไปครึ่งค่อนวัน ใครมาเยี่ยมก็ร้องไห้ คิดว่าคงเป็นมะเร็งแน่ๆ เพราะอาการหลังให้คีโมแต่ละครั้งนั้น เจ้าตัวจะมีอาการไข้ ผมร่วงทีละมากๆ จนต้องตัดสินใจกล้อนผม และคลื่นไส้ อยู่หลายวันจนกว่าจะเป็นปกติ แต่ด้วยความถึก สามารถประคองตัวผ่านมาจนได้ และคราวนี้เป็นครั้งที่สามซึ่งจะครบคอร์สแล้ว แต่ผลที่หมอตรวจพบเป็นที่น่าพอใจ คือเชิ้อมะเร็งได้หายไปจากร่างกายนับแต่การให้ครั้งแรกเป็นต้นมา
ขอนับถือความอึดในจิตใจของน้องเขามา ณ ที่นี่
วันนี้ที่กรุงเทพฯ
ช่วงนี้มีธุระนัดพบหมอเรื่องรับยาลดความดันโลหิตสูง ที่โรงพยาบาลกลาง และถือโอกาสล้างแผลที่เท้าที่ค่อนข้างหายช้าครับ ตอนแรกก็นึกว่าอาจมีสาเหตุจากอาการเบาหวานอย่างที่เขาว่ากัน ซึ่งการนัดพบหมอความดันคราวนี้มีการเจาะเลือดตรวจว่ามีอาการอย่างอื่นด้วยหรือเปล่า ?
ผลปรากฎว่า ไม่มีอาการเบาหวานแม้แต่นิด และหมอที่ห้องทำแผลสันนิษฐานว่าสาเหตุอาจมาจากภาวะเส้นเลือดดำฝอยมีกาการตีบตัน เนื่องจากนั่งโต๊ะห้อยขานานๆ ไม่ลุกเดินไปออกกำลังเคลื่อนไหวบ้างเลย ในใจคิดว่าคงมาจากนั่งโต๊ะเล่นคอมฯ เข้าเน็ตนานก็ได้ ก่อนที่จะรับยาขยายหลอดเลือดดำและยาแก้อักเสบมาทาน พร้อมกับล้างแผลไปด้วย จากวันละครั้งในตอนแรก เป็นวันเว้นวัน และวันเว้นสองวัน ซึงอาการได้ทุเลาลงอย่างรวดเร็วจนแผลเกือบหายสนิทแล้ว
ในขณะเดียวกัน ได้รับข่าวว่าน้องพลอย หรือ น้องกาละมัง ได้เข้าแอดมิทที่โรงพยาบาลเดียวกัน เพื่อรับการให้คีโมจากหมอที่จะครบคอร์สสามครั้งแล้ว เลยถือโอกาสแว่บขึ้นไปเยี่ยมดูน้องเขาสักหน่อย
เลยเจอสมใจแถมคุยกันด้วยเรื่องสัพเพเหระนับชั่วโมงทีเดียว กว่าจะปลีกตัวกลับบ้าน ส่วนตัวน้องนั้นยังนอนพักผ่อนที่นั่นจนกว่าหมอจะเห็นว่ามีอาการทุเลาจากผลข้างเคียงของการให้คีโมนั่นแหละ ถึงจะปล่อยให้กลับบ้านได้
ทราบว่าหลังจากพบกันแล้ว ช่วงบ่าย พอน้องรับอาหารและยาแล้ว เลยหลับยาวจนกระทั่งค่ำนั่นแหละ นับว่าเป็นการพักผ่อนนานที่สุดนับตั้งแต่เริ่มเจ็บป่วย นอนที่โรงพยาบาลเป็นต้นมา
คงจำกันได้นะครับว่า น้องเขามีอาการของโรค SLD (โรคพุ่มพวง) แต่โดยที่ได้รักษาตัวมาตลอดและแฟนเลี้ยงดูเป็นอย่างดี ทำให้อาการไม่กำเริบ จนกระทั่งการตรวจอาการครั้งหลังสุดพบว่า ภาวะการต้านเชื้อได้ลดลงมาก จนมีอาการของเชื้อมะเร็งกำเริบขึ้น ซึ่งทางหมอได้นัดให้คีโมเป็นครั้งแรกในชีวิต ทำเอาเจ้าตัวร้องไห้ไปครึ่งค่อนวัน ใครมาเยี่ยมก็ร้องไห้ คิดว่าคงเป็นมะเร็งแน่ๆ เพราะอาการหลังให้คีโมแต่ละครั้งนั้น เจ้าตัวจะมีอาการไข้ ผมร่วงทีละมากๆ จนต้องตัดสินใจกล้อนผม และคลื่นไส้ อยู่หลายวันจนกว่าจะเป็นปกติ แต่ด้วยความถึก สามารถประคองตัวผ่านมาจนได้ และคราวนี้เป็นครั้งที่สามซึ่งจะครบคอร์สแล้ว แต่ผลที่หมอตรวจพบเป็นที่น่าพอใจ คือเชิ้อมะเร็งได้หายไปจากร่างกายนับแต่การให้ครั้งแรกเป็นต้นมา
ขอนับถือความอึดในจิตใจของน้องเขามา ณ ที่นี่