เรื่องนี้อาจจะยาวหน่อยนะครับ
....................
เรื่องของเรื่องคือ ผมกับแฟนก็คบกันมาระยะหนึ่งแล้วครับก็นานพออยู่ เราไม่ค่อยจะมีปัญหาอะไรเลย อาจจะมีเล็กน้อยเรื่องสื่อสารไม่เข้าใจกันบ้าง นิดๆหน่อยๆ
แต่ปัญหาหลักคือ ทางบ้านเขาครับ ไม่ได้หมายความว่าทางบ้านไม่ยอมรับที่เราทั้งสองคบกันนะครับ คือทางเขาก็รับรู้
ประเด็นคือ ผมต้องมารับรู้ปัญหาภายในครอบครัวเขาโดยหลีกเลี่ยงไม่ได้ คือทางบ้านเขาก็ไม่รู้มีเรื่องทะเลาะอะไรกันทุกวันครับ เหมือนว่าบางทีอารมณ์ไม่ดีก็โทษนั่นโน่นนี่ จะมาลงใส่แฟนผมให้ได้ยินบ่อยๆครับ ผมเองก็พูดอะไรมากไม่ได้ ได้แต่บอกให้แฟนใจเย็นๆในบางที คือผมว่ามันก็เกินไปครับแฟนผมก็อายุ23แล้วก็โตๆพอที่จะคิดได้ตัดสินใจเองได้ แล้วคิดที่จะลงมือทำอะไรๆในชีวิตตัวเองได้ เธอเป็นคนขยันครับ หน้าที่การงานก็รับผิดชอบดีรวมถึงเรื่องค่าใช้จ่ายทางบ้านเธอก็ร่วมรับผิดชอบเกือบทั้งหมด แต่ก็ไม่วายโดนบ่นโดนด่าประจำ เธอก็มีน้องสาวอยู่คนหนึ่งครับซึ่งทางบ้านเขาค่อนข้างเอาใจ แทบไม่ปริปากบ่นเลยซักคำ ผมเลยค่อนข้างตะหงิดใจอยู่ว่าทำไมคนที่ทำทุกอย่างเพื่อความเป็นอยู่ของครอบครัวขนาดนี้ถึงต้องโดนซะทุกเรื่อง เรื่องเล็กเรื่องน้อยเอาหมด ส่วนใหญ่ก็จะโดนจากพ่อครับ ไม่ได้ว่างั้นงี้นะครับ เขาก็ไม่ได้ทำงานอะไร จะมีก็แม่แฟนกับแฟนผมแหละครับที่หาตัง ส่วนน้องสาวเขาก็เรียนอยู่มหาลัย
ผมต้องทำเป็นหูทวนลมครับทุกครั้งที่ได้ยิน เพราะรู้ว่าแฟนอาจจะอาย จะเป็นการกดดันให้เธอคิดมากเปล่าๆ ถึงมันจะขัดใจผมอยู่บ้างก็เถอะในบางที เราเคยพูดเรื่องนี้กันแล้วว่าจะไม่เอามันมาคิดมาก แต่บางครั้งมันก็เกินจะทนจริงๆ ก็ด้วยความเห็นใจครับไม่ได้หมายความว่ารำคาญไรหรอก บางครั้งหนักจนเธออยากจะหนีจากการเขี้ยวเข็นนี้หนีมาอยู่กับผม รู้สึกว่าเขาก็อดก็ทนมานานจริงๆแต่เธอทิ้งไม่ได้
เคยไปปรึกษาเพื่อนครับเพื่อนก็เตือน ว่าหากครอบครัวเขามาหลอกล่ะ ผมก็ไม่ได้เอามาใส่ใจมากหรอกครับ เพราะเราคบกันด้วยความจริงใจจริงๆ เขาแทบไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผมเลย คือบางทีก็เหนื่อยใจแทนเขาจริงๆครับ เราแทบจะไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนไกลๆกันเลยครับ ขนาดไกล้ๆแฟนผมยังต้องหาข้ออ้างเพื่อมาเจอผม ก็พอรู้ครับว่าทางบ้านเข้าก็คงไม่ค่อยปลื้มผมนัก ขนาดคุยโทรศัพย์กันเขายังไม่ให้ออกไปคุยส่วนตัวตามลำพังเลย ผมเคยคิดที่จะพยายามพังกรอบครับ แต่รู้สึกว่าแฟนผมก็มีเหตุผลที่จำใจ ผมได้แค่พูดให้กำลังใจ พยามปรับตัวเขาหามันให้มากที่สุดแต่เหมือนพื้นที่ของผมและแฟนแคบเข้าๆไปเรื่อยๆ
ผมควรจะปรับตัวแบบไหนต่อไปครับจากนี้??
"เหนื่อยใจกับปัญหาทางบ้านของแฟนครับ ควรทำไงดี"
....................
เรื่องของเรื่องคือ ผมกับแฟนก็คบกันมาระยะหนึ่งแล้วครับก็นานพออยู่ เราไม่ค่อยจะมีปัญหาอะไรเลย อาจจะมีเล็กน้อยเรื่องสื่อสารไม่เข้าใจกันบ้าง นิดๆหน่อยๆ
แต่ปัญหาหลักคือ ทางบ้านเขาครับ ไม่ได้หมายความว่าทางบ้านไม่ยอมรับที่เราทั้งสองคบกันนะครับ คือทางเขาก็รับรู้
ประเด็นคือ ผมต้องมารับรู้ปัญหาภายในครอบครัวเขาโดยหลีกเลี่ยงไม่ได้ คือทางบ้านเขาก็ไม่รู้มีเรื่องทะเลาะอะไรกันทุกวันครับ เหมือนว่าบางทีอารมณ์ไม่ดีก็โทษนั่นโน่นนี่ จะมาลงใส่แฟนผมให้ได้ยินบ่อยๆครับ ผมเองก็พูดอะไรมากไม่ได้ ได้แต่บอกให้แฟนใจเย็นๆในบางที คือผมว่ามันก็เกินไปครับแฟนผมก็อายุ23แล้วก็โตๆพอที่จะคิดได้ตัดสินใจเองได้ แล้วคิดที่จะลงมือทำอะไรๆในชีวิตตัวเองได้ เธอเป็นคนขยันครับ หน้าที่การงานก็รับผิดชอบดีรวมถึงเรื่องค่าใช้จ่ายทางบ้านเธอก็ร่วมรับผิดชอบเกือบทั้งหมด แต่ก็ไม่วายโดนบ่นโดนด่าประจำ เธอก็มีน้องสาวอยู่คนหนึ่งครับซึ่งทางบ้านเขาค่อนข้างเอาใจ แทบไม่ปริปากบ่นเลยซักคำ ผมเลยค่อนข้างตะหงิดใจอยู่ว่าทำไมคนที่ทำทุกอย่างเพื่อความเป็นอยู่ของครอบครัวขนาดนี้ถึงต้องโดนซะทุกเรื่อง เรื่องเล็กเรื่องน้อยเอาหมด ส่วนใหญ่ก็จะโดนจากพ่อครับ ไม่ได้ว่างั้นงี้นะครับ เขาก็ไม่ได้ทำงานอะไร จะมีก็แม่แฟนกับแฟนผมแหละครับที่หาตัง ส่วนน้องสาวเขาก็เรียนอยู่มหาลัย
ผมต้องทำเป็นหูทวนลมครับทุกครั้งที่ได้ยิน เพราะรู้ว่าแฟนอาจจะอาย จะเป็นการกดดันให้เธอคิดมากเปล่าๆ ถึงมันจะขัดใจผมอยู่บ้างก็เถอะในบางที เราเคยพูดเรื่องนี้กันแล้วว่าจะไม่เอามันมาคิดมาก แต่บางครั้งมันก็เกินจะทนจริงๆ ก็ด้วยความเห็นใจครับไม่ได้หมายความว่ารำคาญไรหรอก บางครั้งหนักจนเธออยากจะหนีจากการเขี้ยวเข็นนี้หนีมาอยู่กับผม รู้สึกว่าเขาก็อดก็ทนมานานจริงๆแต่เธอทิ้งไม่ได้
เคยไปปรึกษาเพื่อนครับเพื่อนก็เตือน ว่าหากครอบครัวเขามาหลอกล่ะ ผมก็ไม่ได้เอามาใส่ใจมากหรอกครับ เพราะเราคบกันด้วยความจริงใจจริงๆ เขาแทบไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผมเลย คือบางทีก็เหนื่อยใจแทนเขาจริงๆครับ เราแทบจะไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนไกลๆกันเลยครับ ขนาดไกล้ๆแฟนผมยังต้องหาข้ออ้างเพื่อมาเจอผม ก็พอรู้ครับว่าทางบ้านเข้าก็คงไม่ค่อยปลื้มผมนัก ขนาดคุยโทรศัพย์กันเขายังไม่ให้ออกไปคุยส่วนตัวตามลำพังเลย ผมเคยคิดที่จะพยายามพังกรอบครับ แต่รู้สึกว่าแฟนผมก็มีเหตุผลที่จำใจ ผมได้แค่พูดให้กำลังใจ พยามปรับตัวเขาหามันให้มากที่สุดแต่เหมือนพื้นที่ของผมและแฟนแคบเข้าๆไปเรื่อยๆ
ผมควรจะปรับตัวแบบไหนต่อไปครับจากนี้??