สังคมไทย ใครเล่าจะเข้าใจ

สังคมจำลองที่บีบคั้น จนทำให้หนีไปหาความอิสระในสังคมจริง สุดท้ายระเบียบและความคิดที่ยัดเยียด กลายเป็นเรื่องน่าเบื่อที่พยายามหลีกหนี
    เรื่องดีไม่ดีผสมปะปนกันไปมั่วเพียงเพราะความต้องการควบคุม ความบ้าอำนาจ ความอยากเอาชนะ
    ชี้นิ้วสั่ง ตีกรอบ ปูทางเดิน ใส่ความคิดของตัวเองเข้าไป บงการในสิ่งที่ตัวเองต้องการ แล้วกลับบอกว่าเด็กไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง ต้องให้สั่ง...อยากถามว่า ไม่มีหรือไม่ถูกใจ      ขนาดอิสระทางความคิดยังถูกตีกรอบ แล้วใครจะกล้าทำอะไร ทุกคนรู้ว่าผลลัพธ์ไม่ได้มีแค่ทางเดียว รู้ว่าทางเดินมีหลายทาง ถ้าถามว่าโบว์ขาวโบว์ดำสีไหนสวยกว่ากัน ? ถ้าตอบว่าไม่ทั้งคู่ละแบบนี้ผิดไหม
    เยาวชนรุ่นใหม่ที่หวังสร้างชาติให้เจริญ เป็นคนดีของสังคมเป็นเด็กที่ดีมีความคิดสร้างสรรค์ รู้จักคิด รู้จักทำ รู้จักการมีสัมมาคารวะ เคารพซึ่งกันและกัน...น่าเสียดาย ที่ไม่มีแบบอย่างให้เห็น เห็นแต่ผู้ใหญ่ผมขาวคอยบงการตามใจต้องการ หวังอย่างนู้นต้องการอย่างนี้ แล้วก็วนเวียนเป็นวงจรอุบาจ!  
เมื่อทุกท่านอ่านมาถึงบรรทัดนี้แล้ว ท่านเห็นอะไร แม้แต่ความเคารพยังไม่มีให้กัน ผู้ใหญ่อยากให้เด็กเคารพ ก็ต้องเคารพในตัวเด็กด้วย อายุที่มากกว่าเป็นเพียงตัวเลข ไม่ใช่ตัวที่ตัดสินในทุกอย่าง แต่เหนือสิ่งอื่นใดทุกสิ่งที่พึงกระทำต้องไม่ลุกล้ำสิทธิของบุคคลอื่นหรือก่อให้เกิดความเดือดร้อน นั่นคือสิ่งที่ถูกต้องและควรทำจริงๆไม่ใช่หรอ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่