ความรักครั้งแรก?บอกดีมั้ย?

สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องจริงที่อยากจะมาเล่าให้พื่อนๆฟังค่ะ เราเคยชอบพี่คนนึง ชอบตั้งแต่เเรกเห็นเลยค่ะ เราจำได้ว่าพี่เค้าเดินเข้ามาในห้อง(ห้องของพี่เค้าน่ะแหละค่ะแต่เรามาเรียนห้องนั้นเพราะห้องเราซ่อมอยู่)พร้อมกับกระดาษเรียงความวันแม่ พี่เค้าเอามาเก็บใต้โต๊ะแล้วเดินจากไป เราและเพื่อนๆเห็นแล้วหรอจะมีพลาดเข้าไปอ่านสิคะ มันเป็นเรียงความที่ทำให้เราได้รู้จักกับพี่เอ(นามสมมุติ)พี่เขาเป็นคนเฟรนลี่ เป็นลูกครึ่ง หน้าตาดูดี สูงโปร่ง น่ารักมากค่ะ ตอนนั้นเราไม่คิดอะไรมากนะคะเพราะเรากับเพื่อนก็กรี๊ดพี่เค้าเหมือนๆกันทั้งห้องไม่ได้มีใครออกนอกหน้า ผ่านไปสองวัน เรื่องไม่เหลือเชื่อก็เกิดขึ้นค่ะ พี่เค้าแอดเฟสบุ๊คเรามา เฮ้ย!! เราดีใจมากค่ะ ทำอะไรไม่ถูกเลยตอนนั้นปรึกษาเพื่อน "แกเอาไงดีว่ะ รับดีมั้ยว่ะ หรือเราออกนอกหน้ากรี๊ดพี่เค้ามากไป นางจะรู้มั้ย"โอ้โห้คิดไปถึงดาวอังคารนู่นน่ะค่ะ แต่สุดท้ายก็กดรับค่ะ ไม่นานพี่เค้าก็ทักมา "สวัสดีครับ" กรี๊ด!! หลังจากนั้นเราก็คุยกับพี่เค้าประมาณสองเดือนได้ค่ะ พี่เค้าขี้เล่น หาเรื่องนู่นเรื่องนี้มาคุยกับเราตลอด จนบางทีเราคิดว่าพี่เค้าม่อเกินไป ความรู้สึกที่มีต่อพี่เค้าเริ่มแย่ลงค่ะ มีอยู่วันนึงพี่เค้าถามเราว่า"พี่มีอะไรจะถาม น้องมีคนที่ชอบรึยัง"เราก็กลัวพี่เค้ามากค่ะเลยตอบไปว่า"มีแล้วค่ะ"พี่เค้าก็ส่งกลับมาว่า"รักข้างเดียวอีกละ" ประโยคนั้นแหละค่ะที่ทำให้เรารู้ว่าเราชอบพี่เค้าจริงๆแต่ใจนึงก็กลัวเราเลยอ่านไม่ตอบค่ะ หลังจากนั้นพี่เอก็หายไปเลย เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 5 ปีที่แล้วค่ะ ตอนนี้พี่เค้ากำลังเข้ามหาลัย อยู่ๆเราเห็นโพสพี่เอประกาศจะสอนหนังสือ เราก็แกล้งเนียนทักไปว่าจะหาครูสอนพิเศษให้น้องแต่จริงๆคืออยากคุยกับพี่เค้านั่นแหละค่ะ คุยเรื่องเรียนได้ไม่เท่าไหรพี่เค้าก็หายไป เราก็คิดว่าพี่เค้าคงจะไม่อยากคุยกับเรา สุดท้ายพี่เค้าตอบกลับมาว่าพี่เอไม่สบาย แอดมิดโรงบาลสิบวันได้แล้วเป็นวัณโรคสมอง เราช็อกมากค่ะ ไม่คิดว่าคนใกล้ตัวจะเป็น เราอยากบอกให้พี่เอรู้นะคะว่ายังมีอีกหนึ่งกำลังใจอยู่ตรงนี้ ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้เราไม่เคยเลิกชอบพี่เอเลย สู้ๆนะคะเราเป็นกำลังใจให้ ขอให้พี่เอหายป่วยเเข็งแรงและมีความสุขมากๆนะคะ