เรารักกันมากครับ ผมเป็นทหารเกณ เราผ่านช่วงเวลาดีๆมาด้วยกันมากมาย เธอเป็นคนที่สวย น่ารักมาก เรารักกัน เรามีความฝันร่วมกัน เรามีสันญาใจที่ให้ไว้ต่อกัน แต่วันนี้เธอเปลี่ยนไปทั้งทั้งๆที่เธอรู้ตัวเองว่าตัวเธอเองเปลี่ยนไป เธอเว้นที่ว่างระหว่างเราโดยเปิดให้คนอื่นเข้ามาแทน และเธอบอกว่ารักผม แต่รักที่มีให้นั้นไม่เหมือนเดิมแล้ว เธอบอกว่าเธอต้องรอว่าผมจะใด้กลับมาเจอเธอเมื่อไหร่ และเธอบอกว่าเธอขอโทษที่เธอเปลี่ยน เธอขอโทษที่เธอเปิดใจให้คนอื่นเข้ามา เธอบอกเธอรักผม แต่เธอขอเลิกลากลับผม เธอนี่คือทางที่ดีที่สุด เพราะมันคือการเลิกกันทั้งๆที่เราสองคนยังรักกันอยู่ เพราะผมรักเธอ ผมจึงยอม แต่ใจผมทำตามที่ปากผมพูดไม่ใด้ เสียใจนะครับ คิดว่า ทำไมต้องเปิดใจให้คนอื่นเข้ามา ทำไมต้องลืมวันเวลาดีๆของเรา ทำไมต้องลืมว่าเรารักกันแล้วเรามีความสุขมากแค่ไหน ประโยคที่เธอพูด (เธอจะไปและเธอจะกลับมาเอง เมื่อเธอรู้ว่าเธอรักผม) และผมบอกเธอว่าผมจะรอ ยังไงก็จะรอ เธอไม่กลับมา ผมก็จะรอ อย่างน้อยก็ขอบคุณเธอ ที่เรายังต้องเลิกกัน ทั้งๆที่เรายังรักกันอยู่ ยังดีที่เธอไม่ใด้ทิ้งผมไป และสุดท้ายนี้ผมจะบอกว่า ผมรัก รักมาก กลับมาเถอะ ยังไงผมก็จะรอ (เธอไม่กลับมา ผมก็จะรอ)........
มีความฝัน แต่รอการลงมือทำ แฟนผมตอนนี้เธอไม่รอผมแล้ว เธอเปิดใจให้คนอื่นเข้ามา