ทำไมพ่อไม่เข้าใจเรา

พ่อไม่เคยเข้าใจเรา พอคุยกันก็จะบอกว่า เกรดต่ำไม่เป็นไร แค่ทำมาหากินมีอาชีพสุจริตทำก็โอเค พอตอนสอบ เราไม่มั่นใจ กลับมาถามพ่อก้ด่าเรา ว่าเราไม่รู้จักอ่านหนังสือ ก้มดูแต่โทรศัพท์กลับมาจากเรียนก็ไร้สาระไม่มีประโยชน์ พ่อไม่บังคับว่าห้ามเล่น แต่ต้องรู้จักซื้อสัตย์ต่อตัวเอง ทำยังไงผลสอบก็ออหมาแบบนั้น เราท้อมาก พอเราบอกเฟนื่อยก้จะบอกว่าถ้าเรียนแค่นี้ทำเป็นเหนื่อยก็ไม่ต้องเรียน เราสอบออกมาแล้วเราปวดหัวก็บอกว่าปวดหัว ก็จะเป็นแบบเดิม แค่นี้ปวดหัวก็ไม่ต้องเรียน แล้วก็ชอบด่าด้วยคำหยาบ ชอบทำตัวเป็นขี้ลอยน้ำ คนแบบนี้ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตหรอก กลับมาก็ไม่อ่านหนังสือ เล่นแต่โทรศัพท์ ทั้งๆที่พ่อไม่เคยรู้เลยว่าเราเล่นโทรศัพท์อ่ะ เราเล่นหรือเราหาความรู้ พ่อจะด่าเราอย่างเดียว เราไม่มีความสุขเลย พ่อไม่เคยให้กำลังใจชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับพี่ แล้วไม่เคยพูดกดดันพี่ ไม่แคร์ความรู้สึกเรา กลัวแต่พี่กดดัน แต่พูดกดดันเสียดสีเราไม่หยุด ไม่เคยได้กำลังใจเลย แล้วพอเกรดออกมาแย่ก็จะด่าเรา แล้วเวลาไปไหน เจอใครก้จะอวดแต่พี่ บอกว่าเก่งอย่างนั้นอย่างนี้ เวลาคุยกับแมรแม่ก็เข้าข้างพ่อ เราตั้งใจเรียน เราทำดรที้สุดเท่าที่เราทำได้ ถ้าวันไหนพ่อตื่นสายแล้วพาเราไปโรงเรียนสายพ่อจะโทษเรา เพราะเราไม่ทำตัวเองให้เรียบร้อย ทั้งๆที่เราเสร็ดก่อนพ่อเป็นชั่วโมง มีใครเป็นเหมือนกันมั้ยคะ มีคำแนะนำอะไรให้เรามั้ยคะ ผิดที่เราเองที่ยังไม่ดีสู้พี่หรือป่าว