สวัสดีค่ะ อันนี้เป็นกระทู้เล่าเรื่องกระทู้แรกของเราค่ะ เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวเรามานานแล้วตั้งแต่เด็กเลยก็ว่าได้ค่ะ ทุกคนอาจจะสงสัยว่า Bully หมายถึงอะไร มันแปลว่า ข่มขี่ เหตุการนี้เกิดขึ้นได้กับในทุกสังคมโดยเฉพาะสังคมแห่งหารศึกษานั่นเอง ซึ่งเราก็เป็นหนึ่งในเหยื่อการโดน Bully นั่นเองค่ะ ก่อนจะเริ่มเล่านะคะขอประทานอาภัยมานะที่นี้ด้วยหากเล่าไม่ดี พิมพ์ผิด พิมพ์ตกหล่นก็ขออภันอย่างสูงค่า ถ้าเกิดว่าชอบฝากแชร์ต่อด้วยนะคะ มาเริ่มกันค่ะ!!!
เราเป็นนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาคนนึงค่ะที่กำลังย้ายเข้าโรงเรียนใหม่ ชีวิตก็จะน่าเบื่อๆหน่อยๆล่ะมั้งคะ555+ (ขอบอกก่อนนะคะเราโดนBullyมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะ) เราก็คิดในใจว่าคงไม่เหมือนที่ผ่านๆมาหรอกเพราะว่าได้เปลี่ยนสังคมใหม่แล้ว เราเป็นผู้หญิงที่สนิทกัยเพื่อนผู้ชายได้ดีกว่าผู้หญิงด้วยกันค่ะและเราได้เรียนในโรงเรียนประจำถ้าไม่มีเพื่อนผู้หญิงที่หอในห้องเราก็มีเพื่อนผู้หญิงแค่ไม่กี่คนหรอกค่ะโดยรวมๆแล้วเราเป็นคนที่นิสัยเหมือนผู้ชายมาก แต่ไม่ได้เป็นทิมนะคะ วันแรกของการไปเรียนเราก็ทักทายทุกปกติเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่ดียิ้มแย้มแจ่มใส แต่เรากลับไม่มีเพื่อนเลยค่ะมีแค่ ส้ม(นามสมุติ) เป็นเพื่อนด้วยเท่านั้นเราก็กับส้มจึงโดนซุบซิบนิทานไปจากเด็กผู้หญิงคนอื่นว่า เรากับส้มแรดมากและทำอะไรเอาหน้า โดนไม่ชอบหน้าทั้งๆที่ยังไม่ทำอะไรให้ เพียงเพราะเราสนิทกับเพื่อนผู้ชาย จากนั้นไม่นานส้มก็ได้ถูกย้ากไปเรียนห้องอื่นแต่เราก็ยังคงสนิทกับกลุ่มเพื่อนผู้ชายกลุ่ม (กลุ่มนี้เปผ้นเด็กเรียนมากๆเลยค่ะ) เราก็ยังโดนซุบซิบนินทาเรื่อยมาหนักๆเข้าก็แขวะเสียๆหายๆ ดีาว่าง่ายบ้างอะไรบ้างเราก็อดทนค่ะ เราเลยตัดสินใจว่าขึ้นม.5แล้วเราจะย้ายออกค่ะ แต่พอเอาเข้าจริงๆพ่อแม่เราไม่ยอมค่ะเรรจึงไม่กล้าบอกเรื่องที่เราโดนแกล้งเก็บไว้คนเดียวตลอดเรื่อยมา แต่หารู้ไม่ว่าม.5เป็นอะไรที่เราโดนหนักที่สุดเลยค่ะ
โรงเรียนเรามีกฏข้อนึงคือให้นักเรียนทุกคนฝากโทรศัพท์และแต่ละห้องต้องรวมกันและไปฝากที่ฝ่ายปกครองค่ะ ในวันนึงเราฝากโทรศัพท์ช้าว่าเราคุยกับแม่อยู่ เพราะแม่เราเข้าโรงพยาบาลฉุกเฉินค่ะ เป็นตายร้ายดียังไงไม่ทราบได้เพราะเราอยู่หอค่ะจึงไม่ได้ไปหาแม่ มีเพื่อนผู้หญิงคนนึง(เขาคนนี้หมั่นไส้เราอยู่แล้วค่ะ)นางรับหน้าที่รวมเก็บโทรศัพท์ของเพื่อนๆ นางก็มาทวงโทรศัพท์เราและกระแทก-ดันเราเรื่อยๆด้วยความที่เราบอกว่าจะไปฝากให้แต่ขอใช้ก่อนแค่แปปเดียวนางก็แขวะเราค่ะ และมีคำพูดนึงที่นางพูดมามันทำให้เราปี๊ดอยู่ไม่น้อยนางพูดว่า "ฝากช้าอยู่ได้มัวแต่คุยผัวอยู่หรอ ไม่รู้จักเวล่ำเวลา" เราได้แต่นับ1-10อยู่ในใจก่อนจะเอาโทรศัพท์ไปฝากและเราพูดออกมาว่า "กูกับแม่อยู่ แม่กูเข้าโรงบาล" นางเงียบไปซักพักจากที่บ่นแว๊ดอยู่แล้วพวกเพื่อนๆขแงนางก็เอาโทรศัพท์มาฝาก นางก็พูดขึ้นว่า "ยายกู ย่ากู ก็เข้าโรงบาลกูยังไม่ฝาช้าเลย"
เราก็แบบว่าเริ่มจะทนไม่ไหวเลยพูดไปว่า "แต่นี่ก็แม่กูนะเว้ย" นางก็เงียบไปพร้อมกับฝ่ายสนับสนุนนางก็หุบยิ้ม ยังไม่แรงหรอกค่ะนี่แค่เริ่มต้น จากวันนั้นก็ผ่านไป ในคาบวิชาภาษาอังกฤษ เราเลยไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนของเรา อย่างที่บอกค่ะนิสัยเราคล้ายผู้ชายท่านั่งก็เช่นกัน แต่เราเอากระโปรงมาปิดหว่างขาทุกครั้งซึ่งไม่ให้กกน.แน่นอนค่ะ วันนั้นเป็นวันที่กลุ่มของเพื่อนของนางออกไปพรีเซ้นหน้าห้องเรียนและพอพรีเซ้นจบต้องซุ่มคนมาแต่งประโยค ซึ่งกลุ่มเพื่อนนางและนางก็ตอกเราใหญ่เลยค่ะ สารพัดไปหมด เราจึงแต่งๆไปพอจบคาบ นางก็มาด่าเราค่ะ "นั่งแหก
โชว์ผู้ชายอยู่นั่นแหล่ะ อย่าทำเป็นไม่ได้ยินได้ป้ะน่ารำคาญ" ราเลยวิ่งออกจากห้องเลยค่ะไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว วิ่งไปขอใบลาออกโรงเรียนด้วยซ้ำ อ่อ เราลืมบอกไปค่ะเราเป็นที่ค่อยข้างจะคิดมากและเราถูกวินิฉัยโดยจิตแพทย์ว่าเป็นโรคซึมเศร้า เราเป็นคนที่ใจบางอยู่แล้วแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่แต่ต้องอดทนเท่านั้น และเราโดนตอกทุกๆวัน555+ ตลกดีเหมือนกันค่ะ
ช่วงก่อนสอบเราเคลียดมากๆทั้งเรื่องโดนตอกทุกๆวันและการสอบที่กำลังจะมาถึงเราอยากลาออกมากๆเลยเราบอกแม่ว่าอยู่ไม่ไหวแล้วอยากตายเราเคลียดมากๆ และเราไม่ยอมไปโรงเรียนแม่เลยให้เราหยุดค่ะ ซึ่งระหว่างที่เราหยุดไปนั้นเราโดนกล่าวหาค่ะว่าเราท้องและไปทำแท้งนินทาใหญ่โตเป็นตุเป็นตะเลย พอเรามาโรงเรียนก็ตกใจเรามากๆเลยค่ะ...
วันนี้เป็นวันพุธที่ 1 สิหาคม เป็นวันเกิดเราค่ะเราก็ไปโรงเรียนตามปกติค่ะหลังจากที่หยุดยาวมา6วัน(วันอังคารเราไม่ได้ไปค่ะ ส่วนวันพฤหัสเราหยุดเพราะทางโรงเรียนประกาศให้ม.ปลายหยุด) นางเดินมาผ่านแล้วมาแขวะเราเสียงดังลั่นห้องที่โต๊ะเลยค่ะ ประมาณว่ามาแล้วหรอพร้อมน้ำเสียงที่ประชดประชันและตั้งใจจะตอกสุดๆ เราได้แต่อยู่นิ่งๆค่ะ ช่วงพักนางเดินผ่านโต๊เราและมาพูด Happy birthday พร้อมปลายตามองด้วยสีหน้าเหยียดๆเพื่อนๆนางก็ถามนางว่า"วันนี้วันเกิดมันหรอ?" และมีเสียงนึงหัวเราะและพูดว่า "ใช่" พร้อมกับร้องเพลงให้แบบว่า.... ไม่รู้สิคะอธิบายไม่ถูกมันบีบใจมากค่ะรู้ได้เลยว่าประชดขนาดไหน เราเลยยิ้มแห้งๆแล้วขอบคุณ
เรื่องราวยังไม่จบแค่นี้หรอกค่ะถ้ามีมาอีกเราจะมาเล่าเรื่อยๆ หรือจะให้เล่าที่ผ่านๆมาก็จะเล่าให้ฟังค้ะ สำหรับวันนี้ ขอบคุณค่า สามารถแสดงความคิดเห็นแนะนำเพิ่มเติมได้ค่ะรออ่านอยู่นะ
เคยโดนBullyมั้ยคะ?
เราเป็นนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาคนนึงค่ะที่กำลังย้ายเข้าโรงเรียนใหม่ ชีวิตก็จะน่าเบื่อๆหน่อยๆล่ะมั้งคะ555+ (ขอบอกก่อนนะคะเราโดนBullyมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะ) เราก็คิดในใจว่าคงไม่เหมือนที่ผ่านๆมาหรอกเพราะว่าได้เปลี่ยนสังคมใหม่แล้ว เราเป็นผู้หญิงที่สนิทกัยเพื่อนผู้ชายได้ดีกว่าผู้หญิงด้วยกันค่ะและเราได้เรียนในโรงเรียนประจำถ้าไม่มีเพื่อนผู้หญิงที่หอในห้องเราก็มีเพื่อนผู้หญิงแค่ไม่กี่คนหรอกค่ะโดยรวมๆแล้วเราเป็นคนที่นิสัยเหมือนผู้ชายมาก แต่ไม่ได้เป็นทิมนะคะ วันแรกของการไปเรียนเราก็ทักทายทุกปกติเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่ดียิ้มแย้มแจ่มใส แต่เรากลับไม่มีเพื่อนเลยค่ะมีแค่ ส้ม(นามสมุติ) เป็นเพื่อนด้วยเท่านั้นเราก็กับส้มจึงโดนซุบซิบนิทานไปจากเด็กผู้หญิงคนอื่นว่า เรากับส้มแรดมากและทำอะไรเอาหน้า โดนไม่ชอบหน้าทั้งๆที่ยังไม่ทำอะไรให้ เพียงเพราะเราสนิทกับเพื่อนผู้ชาย จากนั้นไม่นานส้มก็ได้ถูกย้ากไปเรียนห้องอื่นแต่เราก็ยังคงสนิทกับกลุ่มเพื่อนผู้ชายกลุ่ม (กลุ่มนี้เปผ้นเด็กเรียนมากๆเลยค่ะ) เราก็ยังโดนซุบซิบนินทาเรื่อยมาหนักๆเข้าก็แขวะเสียๆหายๆ ดีาว่าง่ายบ้างอะไรบ้างเราก็อดทนค่ะ เราเลยตัดสินใจว่าขึ้นม.5แล้วเราจะย้ายออกค่ะ แต่พอเอาเข้าจริงๆพ่อแม่เราไม่ยอมค่ะเรรจึงไม่กล้าบอกเรื่องที่เราโดนแกล้งเก็บไว้คนเดียวตลอดเรื่อยมา แต่หารู้ไม่ว่าม.5เป็นอะไรที่เราโดนหนักที่สุดเลยค่ะ
โรงเรียนเรามีกฏข้อนึงคือให้นักเรียนทุกคนฝากโทรศัพท์และแต่ละห้องต้องรวมกันและไปฝากที่ฝ่ายปกครองค่ะ ในวันนึงเราฝากโทรศัพท์ช้าว่าเราคุยกับแม่อยู่ เพราะแม่เราเข้าโรงพยาบาลฉุกเฉินค่ะ เป็นตายร้ายดียังไงไม่ทราบได้เพราะเราอยู่หอค่ะจึงไม่ได้ไปหาแม่ มีเพื่อนผู้หญิงคนนึง(เขาคนนี้หมั่นไส้เราอยู่แล้วค่ะ)นางรับหน้าที่รวมเก็บโทรศัพท์ของเพื่อนๆ นางก็มาทวงโทรศัพท์เราและกระแทก-ดันเราเรื่อยๆด้วยความที่เราบอกว่าจะไปฝากให้แต่ขอใช้ก่อนแค่แปปเดียวนางก็แขวะเราค่ะ และมีคำพูดนึงที่นางพูดมามันทำให้เราปี๊ดอยู่ไม่น้อยนางพูดว่า "ฝากช้าอยู่ได้มัวแต่คุยผัวอยู่หรอ ไม่รู้จักเวล่ำเวลา" เราได้แต่นับ1-10อยู่ในใจก่อนจะเอาโทรศัพท์ไปฝากและเราพูดออกมาว่า "กูกับแม่อยู่ แม่กูเข้าโรงบาล" นางเงียบไปซักพักจากที่บ่นแว๊ดอยู่แล้วพวกเพื่อนๆขแงนางก็เอาโทรศัพท์มาฝาก นางก็พูดขึ้นว่า "ยายกู ย่ากู ก็เข้าโรงบาลกูยังไม่ฝาช้าเลย"
เราก็แบบว่าเริ่มจะทนไม่ไหวเลยพูดไปว่า "แต่นี่ก็แม่กูนะเว้ย" นางก็เงียบไปพร้อมกับฝ่ายสนับสนุนนางก็หุบยิ้ม ยังไม่แรงหรอกค่ะนี่แค่เริ่มต้น จากวันนั้นก็ผ่านไป ในคาบวิชาภาษาอังกฤษ เราเลยไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนของเรา อย่างที่บอกค่ะนิสัยเราคล้ายผู้ชายท่านั่งก็เช่นกัน แต่เราเอากระโปรงมาปิดหว่างขาทุกครั้งซึ่งไม่ให้กกน.แน่นอนค่ะ วันนั้นเป็นวันที่กลุ่มของเพื่อนของนางออกไปพรีเซ้นหน้าห้องเรียนและพอพรีเซ้นจบต้องซุ่มคนมาแต่งประโยค ซึ่งกลุ่มเพื่อนนางและนางก็ตอกเราใหญ่เลยค่ะ สารพัดไปหมด เราจึงแต่งๆไปพอจบคาบ นางก็มาด่าเราค่ะ "นั่งแหก
ช่วงก่อนสอบเราเคลียดมากๆทั้งเรื่องโดนตอกทุกๆวันและการสอบที่กำลังจะมาถึงเราอยากลาออกมากๆเลยเราบอกแม่ว่าอยู่ไม่ไหวแล้วอยากตายเราเคลียดมากๆ และเราไม่ยอมไปโรงเรียนแม่เลยให้เราหยุดค่ะ ซึ่งระหว่างที่เราหยุดไปนั้นเราโดนกล่าวหาค่ะว่าเราท้องและไปทำแท้งนินทาใหญ่โตเป็นตุเป็นตะเลย พอเรามาโรงเรียนก็ตกใจเรามากๆเลยค่ะ...
วันนี้เป็นวันพุธที่ 1 สิหาคม เป็นวันเกิดเราค่ะเราก็ไปโรงเรียนตามปกติค่ะหลังจากที่หยุดยาวมา6วัน(วันอังคารเราไม่ได้ไปค่ะ ส่วนวันพฤหัสเราหยุดเพราะทางโรงเรียนประกาศให้ม.ปลายหยุด) นางเดินมาผ่านแล้วมาแขวะเราเสียงดังลั่นห้องที่โต๊ะเลยค่ะ ประมาณว่ามาแล้วหรอพร้อมน้ำเสียงที่ประชดประชันและตั้งใจจะตอกสุดๆ เราได้แต่อยู่นิ่งๆค่ะ ช่วงพักนางเดินผ่านโต๊เราและมาพูด Happy birthday พร้อมปลายตามองด้วยสีหน้าเหยียดๆเพื่อนๆนางก็ถามนางว่า"วันนี้วันเกิดมันหรอ?" และมีเสียงนึงหัวเราะและพูดว่า "ใช่" พร้อมกับร้องเพลงให้แบบว่า.... ไม่รู้สิคะอธิบายไม่ถูกมันบีบใจมากค่ะรู้ได้เลยว่าประชดขนาดไหน เราเลยยิ้มแห้งๆแล้วขอบคุณ
เรื่องราวยังไม่จบแค่นี้หรอกค่ะถ้ามีมาอีกเราจะมาเล่าเรื่อยๆ หรือจะให้เล่าที่ผ่านๆมาก็จะเล่าให้ฟังค้ะ สำหรับวันนี้ ขอบคุณค่า สามารถแสดงความคิดเห็นแนะนำเพิ่มเติมได้ค่ะรออ่านอยู่นะ