สวัสดีค่ะทุกคน ถ้าผิดพลาดก็ขอโทษตอนนี้เลยนะคะ 🙏
😂ยาวหน่อยแต่ขอร้องอ่านให้จบนะคะ😂
.....คือเรามีเพื่อนสนิทจริงๆหลายกลุ่มค่ะ แต่กลุ่มนี้จะอยู่ในโซน การใช้ชีวิตจริงๆ เพราะทำงานที่เดียวกันแผนกเดียวกันค่ะ ไปไหนก็ไปด้วยกัน คือตัวติดกันตลอดมีอยู่4คนค่ะ เป็นแฟนกัน1คู่ (เกย์) ทั้งกลุ่มมีเรา ผญ คนเดียวค่ะ ***ก็จะมีกลุ่มนี้แหละค่ะที่เราสบายใจและคิดว่าเออ เราไว้ใจเค้ารักเค้าขนาดที่เรียกว่าสนิทจริงๆทำนองนี้ เรื่องเงินหรือเวลาเดือดร้อนไม่ต้องห่วงค่ะ ในกลุ่มจะผลัดกันช่วยเหลือ ไม่เคยมีปัญหากันเรื่องเงินใดๆทั้งสิ้น แต่อย่างที่บอกค่ะเราก้มีข้อเสียเรื่องปากไม่ดีชอบเสียงดัง เคยโดนแบนไม่คุยด้วยอยู่ครั้งหนึ่งค่ะเพราะพวกนางอยากให้ปรับตัวใหม่ ปรับนิสัยใหม่ เราก็โอเคค่ะ ยอมรับข้อเสีย พยายามปรับปรุงตัวเองให้ได้ไม่มากก้น้อย จากพูดเยอะก็น้อยค่ะ จากเถียงเก่งก้ไม่เถียงเลยค่ะ ยิ้มให้แทน แต่ความรู้สึกที่เรามีต่อเพื่อนยังคงเดิมเพราะเรารักและไว้ใจจริงๆ แต่นอกจากเราที่เปลี่ยนไปแล้ว ความสัมพันของเรากับพวกเค้าก็เฟมือนจะบางลงค่ะ จากที่ไปไหนชวนก็กลายเป็นไม่ชวน จากที่ต้องมีเราเป็นไม่มีก็ได้ เคยพยายามตื้อจะไปแต่ก็ไม่ได้ไปค่ะ เราก็นอยด์ค่ะนอยด์มากแต่ไม่อยากเอามาพูดให้มีปัญหา เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆจนมาล่าสุดคือเวลาทานข้าวก็จะถามทุกคนค่ะว่าทานอะไรไหมยกเว้นเรา ดูเหมือนเราจะเป็นคนเดียวที่ถูกลืม เราก็พยายามคิดตลอดนะคะ ว่าพวกเค้าคงไม่ได้ตั้งใจ ทั้งๆที่การกระทำเหมือนกำลังไล่เราออกไปค่ะ จะด่า จะแซวเราแรงแค่ไหนเราไม่เคยโกรธค่ะ แม้บางคำมันจะแรงมากก็ตามแต่เราก็ยอมค่ะ เพราะคำเดียวในใจเรา "ก็เพื่อนกันปะวะ" แต่สุดท้ายสันดารเดิมเราก้โผล่ค่ะ คือปากหมา ก็ด่าเล่นกันไปมานี้แหละ แต่เราพูดเล่นแรงไป เราเข้าใจว่าอันนี้เราผิด แต่ทุกครั้งที่โดนกระทำเราคิดเสมอว่ายังไงก็เพื่อนกันจากเรื่องใหญ่เลยเล็กลงค่ะ แต่เราก็แค่ไม่เข้าใจในส่วนของพวกเค้า ว่าทำไมต้องพยายามไล่พยายามทำให้เราดูเหมือนไร้ความหมายขนาดนั้น หรือว่าจริงๆแล้วความหมายมันก็ชัดเจนอยู่แล้วคะ????
#ที่เราอยากรู้ คือเราต้องทำตัวยังไงคะ เสียดายมิตรภาพแต่ก็เสียใจในเวลาเดียวกัน😟
เพื่อนแบบนี้ควรคบต่อดีไหมคะ สภาพจิตติดลบค่ะตอนนี้ :((
😂ยาวหน่อยแต่ขอร้องอ่านให้จบนะคะ😂
.....คือเรามีเพื่อนสนิทจริงๆหลายกลุ่มค่ะ แต่กลุ่มนี้จะอยู่ในโซน การใช้ชีวิตจริงๆ เพราะทำงานที่เดียวกันแผนกเดียวกันค่ะ ไปไหนก็ไปด้วยกัน คือตัวติดกันตลอดมีอยู่4คนค่ะ เป็นแฟนกัน1คู่ (เกย์) ทั้งกลุ่มมีเรา ผญ คนเดียวค่ะ ***ก็จะมีกลุ่มนี้แหละค่ะที่เราสบายใจและคิดว่าเออ เราไว้ใจเค้ารักเค้าขนาดที่เรียกว่าสนิทจริงๆทำนองนี้ เรื่องเงินหรือเวลาเดือดร้อนไม่ต้องห่วงค่ะ ในกลุ่มจะผลัดกันช่วยเหลือ ไม่เคยมีปัญหากันเรื่องเงินใดๆทั้งสิ้น แต่อย่างที่บอกค่ะเราก้มีข้อเสียเรื่องปากไม่ดีชอบเสียงดัง เคยโดนแบนไม่คุยด้วยอยู่ครั้งหนึ่งค่ะเพราะพวกนางอยากให้ปรับตัวใหม่ ปรับนิสัยใหม่ เราก็โอเคค่ะ ยอมรับข้อเสีย พยายามปรับปรุงตัวเองให้ได้ไม่มากก้น้อย จากพูดเยอะก็น้อยค่ะ จากเถียงเก่งก้ไม่เถียงเลยค่ะ ยิ้มให้แทน แต่ความรู้สึกที่เรามีต่อเพื่อนยังคงเดิมเพราะเรารักและไว้ใจจริงๆ แต่นอกจากเราที่เปลี่ยนไปแล้ว ความสัมพันของเรากับพวกเค้าก็เฟมือนจะบางลงค่ะ จากที่ไปไหนชวนก็กลายเป็นไม่ชวน จากที่ต้องมีเราเป็นไม่มีก็ได้ เคยพยายามตื้อจะไปแต่ก็ไม่ได้ไปค่ะ เราก็นอยด์ค่ะนอยด์มากแต่ไม่อยากเอามาพูดให้มีปัญหา เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆจนมาล่าสุดคือเวลาทานข้าวก็จะถามทุกคนค่ะว่าทานอะไรไหมยกเว้นเรา ดูเหมือนเราจะเป็นคนเดียวที่ถูกลืม เราก็พยายามคิดตลอดนะคะ ว่าพวกเค้าคงไม่ได้ตั้งใจ ทั้งๆที่การกระทำเหมือนกำลังไล่เราออกไปค่ะ จะด่า จะแซวเราแรงแค่ไหนเราไม่เคยโกรธค่ะ แม้บางคำมันจะแรงมากก็ตามแต่เราก็ยอมค่ะ เพราะคำเดียวในใจเรา "ก็เพื่อนกันปะวะ" แต่สุดท้ายสันดารเดิมเราก้โผล่ค่ะ คือปากหมา ก็ด่าเล่นกันไปมานี้แหละ แต่เราพูดเล่นแรงไป เราเข้าใจว่าอันนี้เราผิด แต่ทุกครั้งที่โดนกระทำเราคิดเสมอว่ายังไงก็เพื่อนกันจากเรื่องใหญ่เลยเล็กลงค่ะ แต่เราก็แค่ไม่เข้าใจในส่วนของพวกเค้า ว่าทำไมต้องพยายามไล่พยายามทำให้เราดูเหมือนไร้ความหมายขนาดนั้น หรือว่าจริงๆแล้วความหมายมันก็ชัดเจนอยู่แล้วคะ????
#ที่เราอยากรู้ คือเราต้องทำตัวยังไงคะ เสียดายมิตรภาพแต่ก็เสียใจในเวลาเดียวกัน😟