ทำอย่างไรให้จิตใจสงบว่างจากทุกสิ่งที่เข้ามาครอบงำคะ

สติที่เห็นสมาธิอากาสาฌานดับ และตัวสติที่เป็นอากาสาฌานก็ดับด้วย จะเห็นผล ผลที่เป็นความรู้สึกว่าง โล่ง เบา สงบ สุข และมีสติอีกตัวที่แยกตัวออกมาจากผลนั้น ก็จะเป็นเพียงการเห็นว่า สุข สงบ ว่าง โล่ง เบานั้น

เพราะฉะนั้นจึงเป็นอันได้ใจความว่าความรู้ของจิตที่เกิดขึ้นนั้นมีอยู่๓ขั้นตอนตอนต้นเป็นความรู้ที่เกิดจาก สัญญาความทรงจำที่เราอาศัยเป็นหลักหรือเป็นแนวน้อมนึกพิจารณาเช่นจะพิจารณาพระไตรลักษณ์อนิจจังทุกขัง

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในด้านการปฏิบัติธรรมการภาวนาว่าเวลานั่งสมาธิเดจงกรมต้องจงใจเพ่งอย่างเคร่งเครียดด้วยความอยากสงบไหมครับคือเร่งอยากให้สงบหรือแค่รู้ตัวแบบสบายให้จิตอยู่กับอารมณ์กรรมฐานเผลอไปคิดให้รู้

****โอวาทธรรม หลวงพ่อ พุธ ฐานิโย ****** สมถะหรือวิปัสสนาต่างก็เป็นวิธีการปฏิบัติ เพื่อจุดหมายเดียวกัน อีกปัญหาหนึ่งมีท่านกล่าวไว้ว่า ให้ฝึกหัดทำสมาธิให้มันได้เสียก่อน แล้

ฐานกายคือ ลมหายใจ อิริยายถใหญ่ น้อย ตรงกันข้ามเมื่อจิตอยู่กับฐานกาย สุขด้วยความสงบรำงับ จะเกิดขึ้นที่จิตทันที เมื่อสุขเกิดขึ้นที่จิตแล้ว ก็ให้แผ่ขยายความสุขมาที่กาย กายจะอิ่มเต็มไปด้วยความปิติสุข

เมื่อสัมผัสอมตธาตุที่เป็น ความสุข สงบ เบา โล่ง ว่าง ด้วยวามรู้สึกได้ ก็น้อมพลังนั้นมาที่รูป ที่รูปจะเป็นดั่งภาชนะบรรจุด้วยอมตธาตุนั้น พลังอมตธาตุจะกลืนกายไปกับอากาส เห็นว่าทุกส่วนของกายที่แตกการจายน