ขอระบายนิดนะครับ
ตอนนี้ผมอายุ 36 แล้ว เจ็บมากเยอะ ผิดหวังจนจน(เริ่ม)ชิน บ้างทีก็คิดมันอะไรนักหนาว่ะ
เลยลองทบทวนว่ามันใช่เหรอ ไอ้ที่เราไล่ตามหา แล้วเราสุขกะมันไหม โคตรเหนื่อย

ทำให้เค้าทุกอย่างสุดท้ายคือไม่ใช่
เจ็บครั้งแรก โอเค บทเรียนชีวิต แต่จากนั้นก็กลับมาเหมือนเดิม จะอะไรขนาดนั้นหน่อชีวิต แรกๆ แค่รู้สึกท้อ แต่โกหกตัวเองไว้
เราต้องเจอคนที่ใช่นาอย่าเพิ่งหมดหวังดิ แต่จนมาถึงจุดนี้เริ่มลังเล ไม่อยากยุ่ง ไม่อยากรู้จัก ขออยู่ในโซนของตัวเอง ปิดกันทุกอย่าง
เตรียมการวางแผนการใช้ชีวิตจากนี้ยังไงดีด้วยตัวคนเดียว บอกตัวเอง "อยู่คนเดียวกะสิ่งที่ตัวเองชอบไป อย่าไปยุ่งกับใครเค้า ยังไงจุดจบก็ไม่ต่างจากที่ผ่านมา"
กลัวที่จะมีรัก ผมผิดปกติไหมครับ
ตอนนี้ผมอายุ 36 แล้ว เจ็บมากเยอะ ผิดหวังจนจน(เริ่ม)ชิน บ้างทีก็คิดมันอะไรนักหนาว่ะ
เลยลองทบทวนว่ามันใช่เหรอ ไอ้ที่เราไล่ตามหา แล้วเราสุขกะมันไหม โคตรเหนื่อย
เจ็บครั้งแรก โอเค บทเรียนชีวิต แต่จากนั้นก็กลับมาเหมือนเดิม จะอะไรขนาดนั้นหน่อชีวิต แรกๆ แค่รู้สึกท้อ แต่โกหกตัวเองไว้
เราต้องเจอคนที่ใช่นาอย่าเพิ่งหมดหวังดิ แต่จนมาถึงจุดนี้เริ่มลังเล ไม่อยากยุ่ง ไม่อยากรู้จัก ขออยู่ในโซนของตัวเอง ปิดกันทุกอย่าง
เตรียมการวางแผนการใช้ชีวิตจากนี้ยังไงดีด้วยตัวคนเดียว บอกตัวเอง "อยู่คนเดียวกะสิ่งที่ตัวเองชอบไป อย่าไปยุ่งกับใครเค้า ยังไงจุดจบก็ไม่ต่างจากที่ผ่านมา"