เริ่มจากคือตาเล่าให้ฟังว่าตอนเกิดเเม่ไม่ได้ตั้งใจเเม่ยังเรียนอยู่ค่ะพ่อก็ยังเรียนท้องไม่ได้ตั้งใจ เเล้วเเม่ก็ต้องเลิกเรียน เเล้วพอหนูคลอดออกมาเเม่ก็ไม่สนใจปล่อยให้กินนมขวดป่าว พอโตขึ้นหนูกับเเม่ไม่คุยกันเลยตากับยายเลี้ยงหนูมา ไปไหนเเม่ไม่ชวน หนูเคยทำผิดหนีออกจากบ้านเครียดปัญหาครอบครัวเเม่ก็จะบอกไมไม่ตายๆไมต้องกลับมา คือหนูก็คิดตลอดเเม่ไม่รัก เเม่ไปเคยบอกใครว่าหนูเป็นลูก เเม่มีน้องสาวอีกคนนะคะ เเม่พาไปเที่ยวหมดซื้อทุกอย่างให้เเต่กับหนูไม่เคยได้เลย คำพูดของเเม่เวลาด่าหนู หนูชอบเก็บมาคิดเอามาลองไห้ มีครั้งนึงคนที่บ้านบอกไมเเม่ไม่เอาหนูไปเที่ยวบ้างมีเเต่น้องได้ไป เเล้วยายพูดขึ้นมามันว่าไม่ใช่ลูกมัน คือหนูได้ยินเเล้วร้องไห้เลยค่ะ หน้าชา หนูเก็บไปคิดทุกวันพยายามคุยขอโทษเเต่เเม่ไม่เคยพูดดีๆ หนูร้องไห้ทุกวัน ปวดหัวมากกับคำพูดคนรอบข้าง อยากนอนอยู่เฉยๆ ทุกวันนี้เเม่ก็หาว่าเรียกร้องความสนใจที่ไม่ออกจากห้อง หนูควรทำไงดีค่ะ เครียดตั้งเเต่เรื่องเรียนแล้วก็เครียดเรื่องครอบครัวคือพ่อเเม่ก็เเยกทาง ควรทำไงให้มีความสุขเเบบครอบครัวคนอื่นบ้างค่ะ ที่เเม่เเลกเปลี่ยนพูดคุย กับลูก 😭
คืออยากรู้ว่าเเม่ไม่รักลูกมีจริงๆไหมค่ะ