จนมาถึงตอนนี้ผมไม่เชื่อแล้วครับว่า รักมากๆ รักคนเดียว หรือคำว่าพอกับสิ่งที่มี ว่ามันมีอยู่จริงๆ
ตอนนี้ผมก็ อายุ 21 ปี แล้ว ผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่ง เขาก็อายุ 21 ปีเหมือนกัน เราเรียนอยู่ที่เดียวกัน เราสองคนเป็นเพื่อนกัน เรียนอยู๋ห้องเดียวกัน แต่ผมไม่ค่อยได้คุย หรือสนใจอะไรเขาตอนที่เข้ามาเรียนตอนแรก จนปี 2 ผม พึ่งได้จีบเขา เราคุยกันได้ประมาณเดือนสองเดือนก็คบกัน ผมบอกเขาว่าผมลำบากนะ รับได้ไหม เขาก็บอกว่าเขาไม่ได้สนใจ เขารักที่ผมเป็นผม และผมก็เลยถามเขาว่า ที่เธอเลิกกับคนเก่าเพราะอะไรเหรอ ? ( เขาเคยมีแฟนมาก่อนหน้านี้ แต่ก็เลิกกันไป ) เขาเลยตอบว่า ไม่ได้จริงจัง คบกันไปรู้สึกอยากเป็นพี่น้องกันมากกว่าเลยเลิก ...ผมเลยไม่ได้สนใจอะไร แต่ก็คิดครับ คิดว่าเขาจะจริงจังกับผมไหม เมื่อเวลาผ่านไป เราก็รักกันมากครับ เราแทบไม่ได้ทะเลาะกันเลยครับ เวลามีปัญหา ผมไม่เคยสนใจว่าผมจะผิดหรือถูกผมจับเขามาคุยมานั่งเคลียร์เดี่ยวนั้นเลย ทุกครั้งที่เรามีปัญหากัน ผมคอยบอกเขาตลอดว่า "เค้าไม่เคยสนใจหรอกนะว่าใครจะผิดจะถูก ที่เค้ากำลังบอกตัวเอง คือเค้าอยากทำให้เราคบกันไปนานๆ" แต่ถ้าผมทำผิดผมก็จะขอโทษครับ ..ผมกับเขาผ่านเรื่องอะไรต่างๆ นานา มากมายเยอะแยะครับ ทั้งสุขและทุกข์ จนเราต้องห่างกันเพราะที่ๆ เราเรียนมันปิดเทอมครับ ( ปิด 2 เดือน) ผมก็ไปส่งเขาที่สนามบินเพราะต่างคนต่างกลับบ้าน ตอนไปส่งเขาผมก็น้ำตาคลอเบ้าครับ เพราะคิดถึงเขามากๆ พอเราแยกกัน ผมก็กับบ้านผม เขาก็ก็กลับบ้านเขา เขาก็บอกผมว่าเขาร้องไห้ เพราะคิดถึงผม ...พอ 1 อาทิตย์ต่อมาเขาก็ไปทำงานพิเศษที่ กทม. ครับ ตอนนี้ผมกับเขาก็ไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะเขาต้องไปทำงานเช้ากลับอีกที ก็ 21.00 น. เราก็คุยกันปกติครับ คุยกันตามภาษาแฟน เวลาผ่านไป 1 เดือน ผมก็รักเขาคิดถึงเขาปกติครับ ( เวลาผมทำนู่นทำนี่ แล้วเกิดคิดถึงเขาขึ้นมา ผมก็จะทักไปหาเขา ส่งข้อความทิ้งไว้ ) แต่เขาก็เริ่มแปลกๆ ครับ เขาดูไม่ค่อสนใจกับสิ่งที่ผมพูดเท่าไร บางทีคุยๆ กันอยู่หายไปเลยก็มีครับ ตอนแรกผมก็เข้าใจนะครับ ว่าเราก็โตแล้ว ต่างคนก็มีเวลาส่วนตัวบ้าง แต่พักหลังมันเริ่มแปลกๆ ครับ ผมเลยมีปัญหากันนิดหน่อยกับเขา ผมพูดกับเขาโดยเอาแฟนเก่าผมมาเปรียบเทียบว่า "ขนาดเขาทำงาน เขายุ่ง เวลาที่เขาคุยได้ เขายังคุยกับผมเลย อันนี้อะไร บางทีเดี๋ยวก็มา เดี๋ยวก็หายไป แบบไม่บอกเลยซักคำ เหมือนคุยเฉพาะที่อยากคุย" ( ผมรู้นะครับว่ามันไม่ดีหรอกที่เราเอาแฟนปัจจุบันไปเปรียบกับแฟนเก่า ) แล้วเราก็ทะเลาะกันครับ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าเราทะเลาะกันแรงมาก จนเขาบอกว่า เรากลับไปเป็นเพื่อนกันเถอะ ผมนี่งงเลยครับ คือทุกๆ ครั้งเวลาเรามีปัญหากันผมไม่เคยใช้อารมณ์เลยครับ ผมพยายามพูดให้เขาคิดในสิ่งที่ผมคิด แล้วผมก็ฟังปัญหาของเขา ...และผมก็บอกกับเขาแบบเดิมคือ ที่ผมพยายามพูด คือ อยากให้เราเข้าใจกัน อยากให้เราคบกันไปนานๆ และที่ผมเอาเธอไปเปรียบเทียบกับแฟนเก่า ผมก็รู้นะครับว่าผมผิดผมก็ขอโทษเขา ผมรู้ว่ามันไม่ควร แล้วผมก็พูดต่อว่า "เธอเคยเห็นไหม พวกที่มีครอบครัวมีลูกกัน แล้วคนพวกนั้นเอาแต่ใจตัวเอง ใช้แต่อารมณ์ มักง่ายกับความคิด จะเอาแต่ความสบายใจของตัวเอง ไม่เคยปรับความเข้าใจกับคนที่อยู่กันด้วยกัน ไม่เคยนึกถึงวันที่รักกันแรกๆ สุดท้ายต้องเลิกรากันแล้วคนที่ลำบากคือลูก เธออยากเป็นแบบนั้นเหรอ" และเขาก็พูดขึ้นมาว่า "คิดทำไมยากๆ คิดง่ายๆสิ" ผมนี่อึ้งเลยครับ ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ผมก็เลยอยากจบปัญหาไป ให้มันมาอยู๋ที่ผมคนเดียวดีกว่า ผมเลยบอกว่า "เค้าขอโทษ" แล้วเขาก็บอกว่าเรางี่เง่า ผมก็ไม่พูดอะไรครับได้แต่บอกขอโทษ แล้วขอคืนดีกับเขา สุดท้ายเราก็ดีกันครับ แต่เธอบอกว่า ห้ามผมงี่เง่าอีก ถ้าเป็นอีกเธอจะเลิกเลย ผมก็ให้สัญญาเธอครับ แล้วเราก็ดีกัน ผมก็ได้แต่ขอโทษเขาครับ ขอโทษไปร้องไห้ไป แต่ตอนผมคุยกับเขา ผมร้องไห้ ผมทั้งบอกขอโทษบอกรักเขา ผมสังเกตเห็นเขาเหมือนไม่ค่อยสนใจไรมากครับ ขณะที่เราทะเลาะกันเธอยังเล่นโทรศัพท์เลย ( เราวีดีโอคอลคุยกันครับ ) แต่ผมก็ไม่พูดอะไร เราก็ดีกันมาเรื่อยๆ ครับ แต่ก็คุยกันน้อยเหมือนเดิม จนใกล้จะเปิดเทอม ผมเลยมาที่มอครับ มาหาหอใหม่ ผมก็เอาของๆ เขามาอยู่หอผมก่อน เราก็ยังคงคุยกันปกตินะครับ เรานั่งนับวันที่เรากลับมาเจอกัน ซึ่งมันเหลืออีกแค่เดือนเดียวแล้ว ใจผมก็คิดถึง และเฝ้ารอเขามากๆ ครับ แต่สิ่งที่เหมือนเดิมคือ เราก็คุยกันน้อยครับ และในคืนวันที่ 23 ครับ ผมไม่รู้นึกอะไรผมเข้าไปเล่นเฟสเธอ ( ผมลืมบอกว่า ผมกับเธอไม่ได้มีรหัสเฟสกันและกันเลยตั้งแต่คบมาเพราะอยู่ด้วยกันตลอด จนผมพึ่งมาขอรหัสเฟสเธอเมื่อประมาณต้นเดือน ก.ค. แต่ผมพึ่งมาเล่นตอน 23 ก.ค.) ผมไปเจอเธอคุยกับผู้ชายคนนึงครับ สมมติให้ชื่อ A เธอก็ไม่ได้คุยอะไรกับเขามากหรอกครับ แต่ผู้ชายเขาคุยอ่อยเธอ ผมก็ไม่รู้ว่าเธอรู้ไหม เพราะผู้ชายคนนั้นพูดหวานมาก ทั้งหวานทั้งส่งสติกเกอร์ที่มีรูปหัวใจ พอผมอ่านหมดแล้วผมก็ลบข้อความเขาทิ้ง และบล็อกเขาจากเพื่อนในเฟสเธอเลย แต่ผมไม่ได้บอกเธอไม่ได้คุยอะไรกับเธอเรืองนี้ ผมไม่พูดอะไรเลยครับ เพราะกลัวเขาว่าผมงี่เง่า เช้าวันถัดมา วันที่ 25 ก.ค. เธอออกจากงานครับ เตรียมกลับมาวันที่ 1 ส.ค. นี้ โดยให้ผมไปรับที่สนามบิน เราก็ส่งข้อความคุยกันปกติครับ พอผมส่งเธอเข้านอนทางวีดีโอคอล ผมก็มาเปิดเฟสเธอครับ ผมก็มาเจอเธอคุยกับนาย A ครับ มันเป็นข้อความที่เริ่มคุยกันใหม่ครับ แบบข้อความขาดๆ หายๆ เหมือนโดนลบ แชทอ่ะครับ และเขาขอไลน์เธอ แล้วเธอก็ให้ไปเลย ในใจผมก็คิดนะครับว่า เอ้า.. นี่เราจะมีแฟนแบบ ไม่ให้ช่องทางการติดต่อใครง่ายๆ แบบนี้ไม่มีเหรอ 555 ทั้งๆ ที่ก็คุยกันทางเฟสแล้วจะขอไลน์อีกทำไม แต่คราวนี้ผมก็ไม่ได้ลบแชท ไม่ได้บล็อกครับ ผมปล่อย และผมก็ไปโพสต์ในเฟสว่า "ทำไมต้องลบประวัติแชท ?" แล้วผมก็เครียดหนักเลยครับทีนี้ คือผมคิดในใจว่า มันคงไม่ปกติแล้ว ในเฟสอาจเช็คได้แต่ในไลน์เช็คไม่ได้แน่ๆ จนเช้าวันถัดมา เขาทักมาหาผม ผมก็ตึง ใส่เธอครับผมตอบไปคำสองคำ ให้เธอรู้ว่าเธอทำอะไรผิดมา เสร็จแล้วเธอก็หายไป ซักพักเธอก็ทักมาว่า ลบประวัติแชทอะไร พูดมาสิ ผมก็คิดในใจนะว่าเอ้า นี่ไม่รู้เหรอตัวเองทำอะไรรู้อยู่แกใจ แต่ผมกลับคิดถึงความรักของผมกับเธอมากกว่าครับ ไม่อยากมีเรื่อง ผมเลยตอบไปว่า "ป่าวหรอก ชั่งมันเถอะ" แล้วเขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อเลยครับแล้วก็หายไป และในตอนนั้นผมก็อยู่กับเพื่อน แล้วผมก็ไปส่งเพื่อนที่สถานีรถไฟ พอผมกลับมาถึงห้องผมมาเปิดข้อความดูตอน 16.20 แล้วผมก็ตอบเธอไป จนสามทุ่มกว่าๆ ผมก็ยังรอข้อความเธอครับ แต่ก็ไม่มีมาเลย เธอหายไปเลย ผมเลยต้องเข้าเฟสเธอดูว่า เธอไปทำอะไรหรือป่าว ปรากฏว่า เธอทักบอกพี่สาวครับว่าเธอไปกินหมูกะทะกับเพื่อน เมื่อตอน 17.40 แต่เธอไม่บอกผม ผมก็ไม่ได้คิดอะไรตอนแรก แต่ผมมาดูนาฬิกานี่มันก็สามทุ่มกว่าทำไมยังไม่กลับ ผมเลยต้องทักไปหาเพื่อนที่ทำงานเธอ ( เพื่อนผู้หญิง ) ถามว่าแฟนผมได้อยู่กับเธอไหม เขาก็บอกว่าไม่ได้อยู่มีอะไรหรือป่าว ผมก็บอกว่า แฟนผมบอกไปกินหมูกะทะกับเพื่อนตั้งแต่ตอนเย็นตอนนี้ยังไม่กลับเลย เขาก็บอกเดี๋ยวลองถามเพื่อนอีกคนให้ ปรากฏว่าแฟนผมไม่ได้อยู่กับเพื่อนผู้หญิงทั้งสองคนเลยครับ แล้วเพื่อนเขาก็คุยกัน จนผมเพื่อนบอกว่าเดี่ยวจะลองโทรไปหาดู ( ที่ต้องให้เพื่อนโทรเพราะผมติดต่อเธอไม่ได้เลย ) พอโทรไปแฟนผมก็รับสายแล้วบอกว่าอยู่กับพี่คนนึง ( เป็นพี่ผู้หญิงที่ทำงาน ) เพื่อนที่โทรไปพอวางสายจากแฟนผมเสร็จเขาก็มาเล่าให้ผมฟังว่า พี่คนนี้แฟนผมไม่สนิทเลยไปได้ยังไงนี่ก็ดึกทำไมยังไม่กลับบ้าน ผมก็เริ่มน้ำตาคลอเบ้าครับ เพราะผมเป็นห่วงแฟนผมมากๆ แต่เพื่อนก็พูดขึ้นมาว่า หรือว่าจะไปกับนาย B เพราะนาย B สนิทกับพี่ผู้หญิงคนนั้น ( นาย B เป็นชื่อสมมติ ) ผมก็ถามนาย B เป็นใคร เพื่อนก็เล่าให้ผมฟังว่า นาย B เป็นคนที่ทำงานที่เดียวกับแฟนผม นาย B เหมือนจะมีแฟนแล้ว แถมเป็นคนนิสัยไม่ค่อยดีเรื่องชู้สาว และเหมือนนาย B จะชอบแฟนผม และเหมือนจะกิ๊กกัน คุยกันเป็นเดือนแล้ว ผมอึ้งเลยครับ T_T ในใจก็คิดว่าทำไมเป็นแบบนี้ ผมก็ได้แต่บอกเพื่อนว่า ลองโทรไปหาอีกได้ไหม ( ตอนนั้นผมร้องไห้หนักมาก ) ตอนนั้นก็ดึกมากๆ แล้ว ประมาณห้าทุ่มได้ เพื่อนก็บอกจะโทรไปดู ....พอโทรคุยกับเสร็จ เธอก็ทักมาหาผม บอกว่า แฟนผมอยู่กับนาย B เพราะได้ยินเสียงนาย B เพื่อนก็บอกว่าเธอได้คุยก็ถามแฟนผมว่าทำไมทำแบบนี้ แฟนผมก็ไม่พูดอะไรครับ แล้วก็วางสายไป ( คงไม่ต้องบอกนะครับว่าผมรู้สึกยังไงตอนนี้ ) ผมก็เลยคิดนะครับว่า โอเคร ไม่เป็นไรถ้ามันจะเกิดอะไรขึ้นก็ชั่งมัน ผมกับเพื่อนคนนี้ก็คุยกันอยู่นานครับ จน 23.28 แฟนผมอ่านข้อความที่ผมส่งไปเมื่อตอน 16.20 แต่ไม่ตอบ ผมก็ยังใจเย็นครับ คิดว่าค่อยๆ คุบกับแฟนผมดีกว่า ถึงแม้เธอจะรู้หรือไม่รู้ว่าผมรู้อะไรเกี่ยวกับเธอมาแล้วบ้าง ผมก็ยังคุยกับเพื่อนของเธอครับ จน 00.06 แฟนผมส่งข้อความมาว่า "เค้าอยู่หอจร้าา" แต่ผมไม่ได้ตอบครับเพราะไม่รู้จะพูดอะไรเลยตอนนั้น ผมคุยกับเพื่อนจนเราแยกย้ายไป เพื่อนเขาก็ไปนอน ส่วนผมนี่สิ นั่งทรมานร้องไห้ขี้มูกโป่งครับ พอนึกขึ้นได้ก็คิดครับ คิดได้ว่า โอเคไม่เป็นไร เราไม่อยากทะเลาะกับแฟนเรา เราจะทำเป็นไม่เห็นไม่รู้อะไรเลยดีกว่า แล้วปล่อยให้มันผ่านไป ถ้าแฟนเขาทำผิดจริงๆ เราก็พร้อมจะให้อภัยเพราะเรารัก และให้ทุกอย่างมันตกมาอยู่ที่เรา และเราจะทำหน้าที่คนรักของเราให้ดีที่สุด จนซักวันถ้าเธอเห็นค่าของเรา ถ้าเธอผิดจริงๆ เธออาจพูดมันออกมาเอง พอผมคิดเสร็จ ผมก็ส่งข้อความไปหาเธอ ตอนเที่ยงคืนครึ่ง ว่า "ตัวเองงั้นก็นอนฝันดีนะ อีกไม่กี่วันเราก็เจอกันแล้ว เค้ารักเค้าคิดถึงตัวเองมากๆ เลยนะ ฝันดีนะที่รัก" ประมาณนี้ครับ แล้วผมก็นอน แต่กว่าจะนอนได้ครับ ล่อเกือบเช้า ทั้งน้ำตาทั้งน้ำมูกเต็มไปหมด ..จนเช้าวันถัดมาเธอก็ทักมาแต่เช้าครับ ว่า "เมื่อคืนเค้าง่วงเหนื่อยเลยนอนอ่ะ" ผมก็คิดในใจครับ ง่วง เหนื่อย ? ไปทำไรมาเหรอ ? แต่ผมก็ไม่กล้าตอบข้อความครับ มันไม่พร้อมจะคุยจริงๆ ครับตอนนั้น ผมก็ทำเป็นเหมือนหายไปครับ แต่ผมก็เข้าเฟสเธออยู่ตลอดนะครับดูความเคลื่อนไหวของเธอ ผมอยากรู้ว่าเธอคุยกับใครอีกไหม ก็ไม่มีครับ ไม่มีแม้กระทั้งข้อความถึงผม เขาไม่ตามผมไม่อะไรเลยครับ T_T โคตรเศร้าครับ จนตอน 16.30 เขาส่งข้อความมาอีกครับ รู้ไหมครับว่าอะไร ? .... "ตัวเองไปเอาเตารีดที่ห้องพัสดุด้วยนะ" ผมนี่อึ้งเลยครับ คือตอนนั้นความรู้สึกไปหมดแล้วครับ... ในใจก็คิดว่า มันจบไม่สวยแน่ๆ แบบนี้ แต่ผมก็ไม่ตอบข้อความเธอครับ ที่ผมรู้ว่าเธอส่งข้อความอะไรมาบ้างเหรอ เพราะผมเข้าเฟสเธอไปอ่านครับ และผมก็ไปหาเพื่อนครับ ตอนนั้นอยู่คนเดียวไม่ไหวจริงๆ ครับ เป็นบ้าตายแน่ครับ หลายคนคงรู้นะครับ อาการคนอกหักแรงๆ มันเป็นยังไง เพื่อนก็พาผมก็ไปเที่ยวครับ ในระหว่างเที่ยว ผมก็เช็คการออนเฟสเธออยู่ตลอดครับ ปรากฏว่า เธอไม่เล่นเฟสเลยครับ ผมก็คิดในใจว่า เธอคงไปเวียนเทียนกับนาย B แล้วมั้ง จนผมกลับห้องครับ กลับมาตอน ห้าทุ่มมั้งครับ ผมก็มาดูเฟสผม ปรากฏว่า ไม่มีข้อความไม่มีอะไรเลยครับ และแฟนผมก็ไม่ออนเฟสมาตั้งแต่ตอนเย็นแล้วครับ ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงครับ คิดว่าเอาไงเอากัน รวบรวมความกล้า ทักหาแฟนผมไป บอกว่า "เค้าขอโทษที่ไม่ได้ตอบข้อความนะ เค้ารักตัวเอง เค้าคิดถึงตัวเองมากๆ เลยนะ ทำไมตัวเองหายไปเลย เป็นอะไรหรือป่าว ? โกรธเค้าที่ไม่ตอบเหรอ เค้าขอโทษนะ" แต่เธอก็ยังเงียบครับ จนผมไม่โอเคมากๆๆๆๆๆ กว่าเดิมครับ ผมเลยคุยกับเพื่อน เพื่อนของผมเลยบอกจะลองโทรหาเธอดู พอโทรหาเธอ ตอนแรกก็โทรติดครับ แต่ไม่มีคนรับ ซักพักปิดเครื่อง ( เพื่อนบอก ) ตอนนั้นประมาณเที่ยงคืนแล้ว แต่จู่ๆ เธอก็ออนเฟสครับ ผมก็เลยรีบโทรเฟสหาเธอเลย กว่าจะติดครับ โทรอยู่หลายครั้ง พอเธอรับสาย ผมก็พูดกับเธอพร้อมกับร้องไห้โฮออกมาเลยครับ ถามว่า "เป็นอะไร ทำไมหายไปเลย เค้าหายไปตัวเองรู้ไหม แล้วตัวเองรู้ไหม เค้าคิดถึงตัวเองมากแค่ไหน ตัวเองเป็นไรหรือป่าว" รู้ไหมครับเธอพูดว่าอะไร
เราพลาดอะไรไป เขาถึงไปจากเรา ?
ตอนนี้ผมก็ อายุ 21 ปี แล้ว ผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่ง เขาก็อายุ 21 ปีเหมือนกัน เราเรียนอยู่ที่เดียวกัน เราสองคนเป็นเพื่อนกัน เรียนอยู๋ห้องเดียวกัน แต่ผมไม่ค่อยได้คุย หรือสนใจอะไรเขาตอนที่เข้ามาเรียนตอนแรก จนปี 2 ผม พึ่งได้จีบเขา เราคุยกันได้ประมาณเดือนสองเดือนก็คบกัน ผมบอกเขาว่าผมลำบากนะ รับได้ไหม เขาก็บอกว่าเขาไม่ได้สนใจ เขารักที่ผมเป็นผม และผมก็เลยถามเขาว่า ที่เธอเลิกกับคนเก่าเพราะอะไรเหรอ ? ( เขาเคยมีแฟนมาก่อนหน้านี้ แต่ก็เลิกกันไป ) เขาเลยตอบว่า ไม่ได้จริงจัง คบกันไปรู้สึกอยากเป็นพี่น้องกันมากกว่าเลยเลิก ...ผมเลยไม่ได้สนใจอะไร แต่ก็คิดครับ คิดว่าเขาจะจริงจังกับผมไหม เมื่อเวลาผ่านไป เราก็รักกันมากครับ เราแทบไม่ได้ทะเลาะกันเลยครับ เวลามีปัญหา ผมไม่เคยสนใจว่าผมจะผิดหรือถูกผมจับเขามาคุยมานั่งเคลียร์เดี่ยวนั้นเลย ทุกครั้งที่เรามีปัญหากัน ผมคอยบอกเขาตลอดว่า "เค้าไม่เคยสนใจหรอกนะว่าใครจะผิดจะถูก ที่เค้ากำลังบอกตัวเอง คือเค้าอยากทำให้เราคบกันไปนานๆ" แต่ถ้าผมทำผิดผมก็จะขอโทษครับ ..ผมกับเขาผ่านเรื่องอะไรต่างๆ นานา มากมายเยอะแยะครับ ทั้งสุขและทุกข์ จนเราต้องห่างกันเพราะที่ๆ เราเรียนมันปิดเทอมครับ ( ปิด 2 เดือน) ผมก็ไปส่งเขาที่สนามบินเพราะต่างคนต่างกลับบ้าน ตอนไปส่งเขาผมก็น้ำตาคลอเบ้าครับ เพราะคิดถึงเขามากๆ พอเราแยกกัน ผมก็กับบ้านผม เขาก็ก็กลับบ้านเขา เขาก็บอกผมว่าเขาร้องไห้ เพราะคิดถึงผม ...พอ 1 อาทิตย์ต่อมาเขาก็ไปทำงานพิเศษที่ กทม. ครับ ตอนนี้ผมกับเขาก็ไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะเขาต้องไปทำงานเช้ากลับอีกที ก็ 21.00 น. เราก็คุยกันปกติครับ คุยกันตามภาษาแฟน เวลาผ่านไป 1 เดือน ผมก็รักเขาคิดถึงเขาปกติครับ ( เวลาผมทำนู่นทำนี่ แล้วเกิดคิดถึงเขาขึ้นมา ผมก็จะทักไปหาเขา ส่งข้อความทิ้งไว้ ) แต่เขาก็เริ่มแปลกๆ ครับ เขาดูไม่ค่อสนใจกับสิ่งที่ผมพูดเท่าไร บางทีคุยๆ กันอยู่หายไปเลยก็มีครับ ตอนแรกผมก็เข้าใจนะครับ ว่าเราก็โตแล้ว ต่างคนก็มีเวลาส่วนตัวบ้าง แต่พักหลังมันเริ่มแปลกๆ ครับ ผมเลยมีปัญหากันนิดหน่อยกับเขา ผมพูดกับเขาโดยเอาแฟนเก่าผมมาเปรียบเทียบว่า "ขนาดเขาทำงาน เขายุ่ง เวลาที่เขาคุยได้ เขายังคุยกับผมเลย อันนี้อะไร บางทีเดี๋ยวก็มา เดี๋ยวก็หายไป แบบไม่บอกเลยซักคำ เหมือนคุยเฉพาะที่อยากคุย" ( ผมรู้นะครับว่ามันไม่ดีหรอกที่เราเอาแฟนปัจจุบันไปเปรียบกับแฟนเก่า ) แล้วเราก็ทะเลาะกันครับ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าเราทะเลาะกันแรงมาก จนเขาบอกว่า เรากลับไปเป็นเพื่อนกันเถอะ ผมนี่งงเลยครับ คือทุกๆ ครั้งเวลาเรามีปัญหากันผมไม่เคยใช้อารมณ์เลยครับ ผมพยายามพูดให้เขาคิดในสิ่งที่ผมคิด แล้วผมก็ฟังปัญหาของเขา ...และผมก็บอกกับเขาแบบเดิมคือ ที่ผมพยายามพูด คือ อยากให้เราเข้าใจกัน อยากให้เราคบกันไปนานๆ และที่ผมเอาเธอไปเปรียบเทียบกับแฟนเก่า ผมก็รู้นะครับว่าผมผิดผมก็ขอโทษเขา ผมรู้ว่ามันไม่ควร แล้วผมก็พูดต่อว่า "เธอเคยเห็นไหม พวกที่มีครอบครัวมีลูกกัน แล้วคนพวกนั้นเอาแต่ใจตัวเอง ใช้แต่อารมณ์ มักง่ายกับความคิด จะเอาแต่ความสบายใจของตัวเอง ไม่เคยปรับความเข้าใจกับคนที่อยู่กันด้วยกัน ไม่เคยนึกถึงวันที่รักกันแรกๆ สุดท้ายต้องเลิกรากันแล้วคนที่ลำบากคือลูก เธออยากเป็นแบบนั้นเหรอ" และเขาก็พูดขึ้นมาว่า "คิดทำไมยากๆ คิดง่ายๆสิ" ผมนี่อึ้งเลยครับ ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ผมก็เลยอยากจบปัญหาไป ให้มันมาอยู๋ที่ผมคนเดียวดีกว่า ผมเลยบอกว่า "เค้าขอโทษ" แล้วเขาก็บอกว่าเรางี่เง่า ผมก็ไม่พูดอะไรครับได้แต่บอกขอโทษ แล้วขอคืนดีกับเขา สุดท้ายเราก็ดีกันครับ แต่เธอบอกว่า ห้ามผมงี่เง่าอีก ถ้าเป็นอีกเธอจะเลิกเลย ผมก็ให้สัญญาเธอครับ แล้วเราก็ดีกัน ผมก็ได้แต่ขอโทษเขาครับ ขอโทษไปร้องไห้ไป แต่ตอนผมคุยกับเขา ผมร้องไห้ ผมทั้งบอกขอโทษบอกรักเขา ผมสังเกตเห็นเขาเหมือนไม่ค่อยสนใจไรมากครับ ขณะที่เราทะเลาะกันเธอยังเล่นโทรศัพท์เลย ( เราวีดีโอคอลคุยกันครับ ) แต่ผมก็ไม่พูดอะไร เราก็ดีกันมาเรื่อยๆ ครับ แต่ก็คุยกันน้อยเหมือนเดิม จนใกล้จะเปิดเทอม ผมเลยมาที่มอครับ มาหาหอใหม่ ผมก็เอาของๆ เขามาอยู่หอผมก่อน เราก็ยังคงคุยกันปกตินะครับ เรานั่งนับวันที่เรากลับมาเจอกัน ซึ่งมันเหลืออีกแค่เดือนเดียวแล้ว ใจผมก็คิดถึง และเฝ้ารอเขามากๆ ครับ แต่สิ่งที่เหมือนเดิมคือ เราก็คุยกันน้อยครับ และในคืนวันที่ 23 ครับ ผมไม่รู้นึกอะไรผมเข้าไปเล่นเฟสเธอ ( ผมลืมบอกว่า ผมกับเธอไม่ได้มีรหัสเฟสกันและกันเลยตั้งแต่คบมาเพราะอยู่ด้วยกันตลอด จนผมพึ่งมาขอรหัสเฟสเธอเมื่อประมาณต้นเดือน ก.ค. แต่ผมพึ่งมาเล่นตอน 23 ก.ค.) ผมไปเจอเธอคุยกับผู้ชายคนนึงครับ สมมติให้ชื่อ A เธอก็ไม่ได้คุยอะไรกับเขามากหรอกครับ แต่ผู้ชายเขาคุยอ่อยเธอ ผมก็ไม่รู้ว่าเธอรู้ไหม เพราะผู้ชายคนนั้นพูดหวานมาก ทั้งหวานทั้งส่งสติกเกอร์ที่มีรูปหัวใจ พอผมอ่านหมดแล้วผมก็ลบข้อความเขาทิ้ง และบล็อกเขาจากเพื่อนในเฟสเธอเลย แต่ผมไม่ได้บอกเธอไม่ได้คุยอะไรกับเธอเรืองนี้ ผมไม่พูดอะไรเลยครับ เพราะกลัวเขาว่าผมงี่เง่า เช้าวันถัดมา วันที่ 25 ก.ค. เธอออกจากงานครับ เตรียมกลับมาวันที่ 1 ส.ค. นี้ โดยให้ผมไปรับที่สนามบิน เราก็ส่งข้อความคุยกันปกติครับ พอผมส่งเธอเข้านอนทางวีดีโอคอล ผมก็มาเปิดเฟสเธอครับ ผมก็มาเจอเธอคุยกับนาย A ครับ มันเป็นข้อความที่เริ่มคุยกันใหม่ครับ แบบข้อความขาดๆ หายๆ เหมือนโดนลบ แชทอ่ะครับ และเขาขอไลน์เธอ แล้วเธอก็ให้ไปเลย ในใจผมก็คิดนะครับว่า เอ้า.. นี่เราจะมีแฟนแบบ ไม่ให้ช่องทางการติดต่อใครง่ายๆ แบบนี้ไม่มีเหรอ 555 ทั้งๆ ที่ก็คุยกันทางเฟสแล้วจะขอไลน์อีกทำไม แต่คราวนี้ผมก็ไม่ได้ลบแชท ไม่ได้บล็อกครับ ผมปล่อย และผมก็ไปโพสต์ในเฟสว่า "ทำไมต้องลบประวัติแชท ?" แล้วผมก็เครียดหนักเลยครับทีนี้ คือผมคิดในใจว่า มันคงไม่ปกติแล้ว ในเฟสอาจเช็คได้แต่ในไลน์เช็คไม่ได้แน่ๆ จนเช้าวันถัดมา เขาทักมาหาผม ผมก็ตึง ใส่เธอครับผมตอบไปคำสองคำ ให้เธอรู้ว่าเธอทำอะไรผิดมา เสร็จแล้วเธอก็หายไป ซักพักเธอก็ทักมาว่า ลบประวัติแชทอะไร พูดมาสิ ผมก็คิดในใจนะว่าเอ้า นี่ไม่รู้เหรอตัวเองทำอะไรรู้อยู่แกใจ แต่ผมกลับคิดถึงความรักของผมกับเธอมากกว่าครับ ไม่อยากมีเรื่อง ผมเลยตอบไปว่า "ป่าวหรอก ชั่งมันเถอะ" แล้วเขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อเลยครับแล้วก็หายไป และในตอนนั้นผมก็อยู่กับเพื่อน แล้วผมก็ไปส่งเพื่อนที่สถานีรถไฟ พอผมกลับมาถึงห้องผมมาเปิดข้อความดูตอน 16.20 แล้วผมก็ตอบเธอไป จนสามทุ่มกว่าๆ ผมก็ยังรอข้อความเธอครับ แต่ก็ไม่มีมาเลย เธอหายไปเลย ผมเลยต้องเข้าเฟสเธอดูว่า เธอไปทำอะไรหรือป่าว ปรากฏว่า เธอทักบอกพี่สาวครับว่าเธอไปกินหมูกะทะกับเพื่อน เมื่อตอน 17.40 แต่เธอไม่บอกผม ผมก็ไม่ได้คิดอะไรตอนแรก แต่ผมมาดูนาฬิกานี่มันก็สามทุ่มกว่าทำไมยังไม่กลับ ผมเลยต้องทักไปหาเพื่อนที่ทำงานเธอ ( เพื่อนผู้หญิง ) ถามว่าแฟนผมได้อยู่กับเธอไหม เขาก็บอกว่าไม่ได้อยู่มีอะไรหรือป่าว ผมก็บอกว่า แฟนผมบอกไปกินหมูกะทะกับเพื่อนตั้งแต่ตอนเย็นตอนนี้ยังไม่กลับเลย เขาก็บอกเดี๋ยวลองถามเพื่อนอีกคนให้ ปรากฏว่าแฟนผมไม่ได้อยู่กับเพื่อนผู้หญิงทั้งสองคนเลยครับ แล้วเพื่อนเขาก็คุยกัน จนผมเพื่อนบอกว่าเดี่ยวจะลองโทรไปหาดู ( ที่ต้องให้เพื่อนโทรเพราะผมติดต่อเธอไม่ได้เลย ) พอโทรไปแฟนผมก็รับสายแล้วบอกว่าอยู่กับพี่คนนึง ( เป็นพี่ผู้หญิงที่ทำงาน ) เพื่อนที่โทรไปพอวางสายจากแฟนผมเสร็จเขาก็มาเล่าให้ผมฟังว่า พี่คนนี้แฟนผมไม่สนิทเลยไปได้ยังไงนี่ก็ดึกทำไมยังไม่กลับบ้าน ผมก็เริ่มน้ำตาคลอเบ้าครับ เพราะผมเป็นห่วงแฟนผมมากๆ แต่เพื่อนก็พูดขึ้นมาว่า หรือว่าจะไปกับนาย B เพราะนาย B สนิทกับพี่ผู้หญิงคนนั้น ( นาย B เป็นชื่อสมมติ ) ผมก็ถามนาย B เป็นใคร เพื่อนก็เล่าให้ผมฟังว่า นาย B เป็นคนที่ทำงานที่เดียวกับแฟนผม นาย B เหมือนจะมีแฟนแล้ว แถมเป็นคนนิสัยไม่ค่อยดีเรื่องชู้สาว และเหมือนนาย B จะชอบแฟนผม และเหมือนจะกิ๊กกัน คุยกันเป็นเดือนแล้ว ผมอึ้งเลยครับ T_T ในใจก็คิดว่าทำไมเป็นแบบนี้ ผมก็ได้แต่บอกเพื่อนว่า ลองโทรไปหาอีกได้ไหม ( ตอนนั้นผมร้องไห้หนักมาก ) ตอนนั้นก็ดึกมากๆ แล้ว ประมาณห้าทุ่มได้ เพื่อนก็บอกจะโทรไปดู ....พอโทรคุยกับเสร็จ เธอก็ทักมาหาผม บอกว่า แฟนผมอยู่กับนาย B เพราะได้ยินเสียงนาย B เพื่อนก็บอกว่าเธอได้คุยก็ถามแฟนผมว่าทำไมทำแบบนี้ แฟนผมก็ไม่พูดอะไรครับ แล้วก็วางสายไป ( คงไม่ต้องบอกนะครับว่าผมรู้สึกยังไงตอนนี้ ) ผมก็เลยคิดนะครับว่า โอเคร ไม่เป็นไรถ้ามันจะเกิดอะไรขึ้นก็ชั่งมัน ผมกับเพื่อนคนนี้ก็คุยกันอยู่นานครับ จน 23.28 แฟนผมอ่านข้อความที่ผมส่งไปเมื่อตอน 16.20 แต่ไม่ตอบ ผมก็ยังใจเย็นครับ คิดว่าค่อยๆ คุบกับแฟนผมดีกว่า ถึงแม้เธอจะรู้หรือไม่รู้ว่าผมรู้อะไรเกี่ยวกับเธอมาแล้วบ้าง ผมก็ยังคุยกับเพื่อนของเธอครับ จน 00.06 แฟนผมส่งข้อความมาว่า "เค้าอยู่หอจร้าา" แต่ผมไม่ได้ตอบครับเพราะไม่รู้จะพูดอะไรเลยตอนนั้น ผมคุยกับเพื่อนจนเราแยกย้ายไป เพื่อนเขาก็ไปนอน ส่วนผมนี่สิ นั่งทรมานร้องไห้ขี้มูกโป่งครับ พอนึกขึ้นได้ก็คิดครับ คิดได้ว่า โอเคไม่เป็นไร เราไม่อยากทะเลาะกับแฟนเรา เราจะทำเป็นไม่เห็นไม่รู้อะไรเลยดีกว่า แล้วปล่อยให้มันผ่านไป ถ้าแฟนเขาทำผิดจริงๆ เราก็พร้อมจะให้อภัยเพราะเรารัก และให้ทุกอย่างมันตกมาอยู่ที่เรา และเราจะทำหน้าที่คนรักของเราให้ดีที่สุด จนซักวันถ้าเธอเห็นค่าของเรา ถ้าเธอผิดจริงๆ เธออาจพูดมันออกมาเอง พอผมคิดเสร็จ ผมก็ส่งข้อความไปหาเธอ ตอนเที่ยงคืนครึ่ง ว่า "ตัวเองงั้นก็นอนฝันดีนะ อีกไม่กี่วันเราก็เจอกันแล้ว เค้ารักเค้าคิดถึงตัวเองมากๆ เลยนะ ฝันดีนะที่รัก" ประมาณนี้ครับ แล้วผมก็นอน แต่กว่าจะนอนได้ครับ ล่อเกือบเช้า ทั้งน้ำตาทั้งน้ำมูกเต็มไปหมด ..จนเช้าวันถัดมาเธอก็ทักมาแต่เช้าครับ ว่า "เมื่อคืนเค้าง่วงเหนื่อยเลยนอนอ่ะ" ผมก็คิดในใจครับ ง่วง เหนื่อย ? ไปทำไรมาเหรอ ? แต่ผมก็ไม่กล้าตอบข้อความครับ มันไม่พร้อมจะคุยจริงๆ ครับตอนนั้น ผมก็ทำเป็นเหมือนหายไปครับ แต่ผมก็เข้าเฟสเธออยู่ตลอดนะครับดูความเคลื่อนไหวของเธอ ผมอยากรู้ว่าเธอคุยกับใครอีกไหม ก็ไม่มีครับ ไม่มีแม้กระทั้งข้อความถึงผม เขาไม่ตามผมไม่อะไรเลยครับ T_T โคตรเศร้าครับ จนตอน 16.30 เขาส่งข้อความมาอีกครับ รู้ไหมครับว่าอะไร ? .... "ตัวเองไปเอาเตารีดที่ห้องพัสดุด้วยนะ" ผมนี่อึ้งเลยครับ คือตอนนั้นความรู้สึกไปหมดแล้วครับ... ในใจก็คิดว่า มันจบไม่สวยแน่ๆ แบบนี้ แต่ผมก็ไม่ตอบข้อความเธอครับ ที่ผมรู้ว่าเธอส่งข้อความอะไรมาบ้างเหรอ เพราะผมเข้าเฟสเธอไปอ่านครับ และผมก็ไปหาเพื่อนครับ ตอนนั้นอยู่คนเดียวไม่ไหวจริงๆ ครับ เป็นบ้าตายแน่ครับ หลายคนคงรู้นะครับ อาการคนอกหักแรงๆ มันเป็นยังไง เพื่อนก็พาผมก็ไปเที่ยวครับ ในระหว่างเที่ยว ผมก็เช็คการออนเฟสเธออยู่ตลอดครับ ปรากฏว่า เธอไม่เล่นเฟสเลยครับ ผมก็คิดในใจว่า เธอคงไปเวียนเทียนกับนาย B แล้วมั้ง จนผมกลับห้องครับ กลับมาตอน ห้าทุ่มมั้งครับ ผมก็มาดูเฟสผม ปรากฏว่า ไม่มีข้อความไม่มีอะไรเลยครับ และแฟนผมก็ไม่ออนเฟสมาตั้งแต่ตอนเย็นแล้วครับ ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงครับ คิดว่าเอาไงเอากัน รวบรวมความกล้า ทักหาแฟนผมไป บอกว่า "เค้าขอโทษที่ไม่ได้ตอบข้อความนะ เค้ารักตัวเอง เค้าคิดถึงตัวเองมากๆ เลยนะ ทำไมตัวเองหายไปเลย เป็นอะไรหรือป่าว ? โกรธเค้าที่ไม่ตอบเหรอ เค้าขอโทษนะ" แต่เธอก็ยังเงียบครับ จนผมไม่โอเคมากๆๆๆๆๆ กว่าเดิมครับ ผมเลยคุยกับเพื่อน เพื่อนของผมเลยบอกจะลองโทรหาเธอดู พอโทรหาเธอ ตอนแรกก็โทรติดครับ แต่ไม่มีคนรับ ซักพักปิดเครื่อง ( เพื่อนบอก ) ตอนนั้นประมาณเที่ยงคืนแล้ว แต่จู่ๆ เธอก็ออนเฟสครับ ผมก็เลยรีบโทรเฟสหาเธอเลย กว่าจะติดครับ โทรอยู่หลายครั้ง พอเธอรับสาย ผมก็พูดกับเธอพร้อมกับร้องไห้โฮออกมาเลยครับ ถามว่า "เป็นอะไร ทำไมหายไปเลย เค้าหายไปตัวเองรู้ไหม แล้วตัวเองรู้ไหม เค้าคิดถึงตัวเองมากแค่ไหน ตัวเองเป็นไรหรือป่าว" รู้ไหมครับเธอพูดว่าอะไร