อย่างที่บอกเลยค่ะ เราชอบครูคนนี้มาตั้งแต่เปิดเทอมม.4 จนตอนนี้จะจบม.6 แล้ววว(อยู่มา 6 ปีไม่เคยเรียนด้วยเลย สงสัยถูกกำหนดมาไม่ให้เป็นแค่ครูกับนักเรียน) ประเด็นคือ เราเป็นผู้หญิง ครูก็เป็นผู้หญิงไง เราชวนครูคุยบ่อยมาก บางทีก็คุยดีมากๆนะแต่บางอารมณ์นางก็ตอบแค่555 ครูคนนี้เป็นแรงบันดาลใจให้เราอยากมา รร ทุกวัน ให้เราทำเกรดได้ดีๆ ให้เรารู้สึกมีความสุขกับการใช้ชีวิตมากๆ เวลาท้อๆ แค่คิดว่าพรุ่งนี้จะได้เจอครูก็มีความสุขแล้ว ตลอด 3 ปีนี้ไม่นับปิดเทอมเราเจอครูทุกวันเลย เพราะทุกๆเทอมเราจะต้องหาเรื่องเดินผ่านโต๊ะแล้วแอบจดตารางสอนซึ่งยากมากๆ บางทีก็เจอสอนอยู่ห้องไหนก็เอามาจดๆ ทุกๆวันเราจะต้องเห็นหน้าเค้า ครูเค้าก็น่ารักกับเรามาก ยกเว้นบางทีก็เหมือนไม่ยอมคุยด้วย เราไปถ่ายรูปกับนางตามเทศกาล รร บ่อยๆ จนนางเคยลงรูปคู่เราในไอจีตัวเองด้วยแหละ เขินมากกกๆ เวลาเราลงสตอรี่อะไร นางก็จะชอบทักมาคุยด้วย เวลาถ่ายป่วยๆ นางก็มาไถ่ถามเป็นห่วงตลอด เคยเอาแชทที่เราคุยกับครูคนนี้ไปให้ครู รร อื่นที่สนิทอ่าน เค้ายังถามว่า นี่คุยกับครูหรอ อย่างกับเพื่อน แงง ไม่อยากเป็นแค่เพื่อน แต่ก็กลัวว่าถ้าบอกไป นางจะหนีเราไปเลย แต่สิ่งที่กลัวมากกว่านั้นคือ จะจบม.6 แล้ว ต่อไปก็จะไม่ได้เห็นหน้าครูทุกวันอีกแล้ว สมัยนี้ก็ไม่ขออะไรมากแค่เห็นหน้าก็สุขมากแล้วแต่ถ้าจบไป จะไม่ได้เห็นแล้วไงง จะทนความคิดถึงนี้ได้ยังไง แล้วต่อไป อะไรจะมาเป็นแรงขับเคลื่อนชีวิตของหนูต่อเนี่ยย รักครูนะคะ ญญ
ชอบครูคนนี้มา 3 ปีแล้ว ปีนี้จะจบจาก รร แล้วทำยังไงดี