คือ... ผมพึ่งจะได้มาทำงานที่นี่ได้ประมาณ 1 เดือนครับ โดยที่เจ้านายให้ผมนั่งกับรุ่นพี่ที่ทำงานครับ
เธอทำงานมาแล้วน่าจะปีกว่าๆ เจ้านายให้รุ่นพี่คนนี้สอนงานผมครับ
ตอนแรกๆ เวลามีงานให้ทำ เธอก็จะแบ่งให้ผมทำ และสอนผม ว่าต้องทำอย่างไรบ้าง
ผมคิดว่าเธอค่อนข้างหยิ่งครับ หรืออาจจะไม่ชอบผม ละมั้งครับ
เวลาผ่านไปราวๆ 2 สัปดาห์ ที่ทำงานเราจัดทริป ทุกๆกลางปี ไปเที่ยวพักผ่อน 3 วัน 2 คืนครับ
แต่จริงๆก็คือ เหมือนย้ายที่ทำงานกันมากกว่าครับ งานถูกจัดเพื่อประชุมแผนงานการดำเนินการต่อไป
โดยการประชุมจะเป็นช่วง เช้า - เย็น เวลาอื่นๆ สำหรับคนที่ไม่ใช่ผู้บริหาร ก็ถือว่าเป็นเวลาพักผ่อนครับ
ผมเริ่มรู้สึกดีกับเธอมากขึ้น ก็คงจะที่นี้หล่ะครับ เวลาทานข้าวผมจะไปนั่งกับพวกพี่ๆผู้ชาย ส่วนสาวๆก็จะแบ่งไปนั่งอีกโต๊ะครับ
เวลาเธอไม่ชอบทานอาหารอะไร เธอจะถ่ายภาพส่งมาให้ผม แล้วบ่นให้ผมฟัง เช่น 'อันนี้ไม่อร่อยเลย กินไม่หมด'
ผมชายโสด ก็ โอ้ยย..... น่ารักจังเลย
คืนสุดท้ายเราไม่มีงานครับ เป็นกินเลี้ยงฉลอง เธอเป็นคนที่ดื่มครับ และดื่มเยอะมากด้วย คืนนั่นเธอดื่มจนเธอดูมึนๆ และ กลับห้องไป
รุ่งเช้า เธอแฮงค์ ครับ ปวดหัว ตัวร้อน เรากลับมาถึงที่ออฟฟิศ ทุกๆคนแยกย้าย เหลือ เธอ เพื่อนเธอ และผม ผมเห็นเธอดูอาการไม่ค่อยดี
จึงอาสาไปส่งเธอ และเพื่อนของเธอ
ที่พักของเพื่อนเธอถึงก่อน เพื่อนของเธอจึงต้องลงก่อน และฝากผมไปส่งรุ่นพี่ที่ผมแอบชอบ
ผมไปส่งเธอครับ เธอดูปวดหัวไม่โอเคเลย ผมด้วยความที่เป็นห่วงจึงอยู่ดูแลเธอประมาณ 2 - 3 ชั่วโมง
รอเธอตื่นมา แล้วอุ่นข้าวให้เธอทาน ก่อนที่ผมจะกลับครับ นั่นทำให้ทราบว่า บ้านเธอเป็นทางผ่านบ้านผม
หลังจากนั่นผมจึงอาสาไปส่งเธอบ่อยๆ เวลาที่เธอจะกลับบ้าน ไม่ได้ไปไหน
เราสองคนคุยกันมากขึ้นครับ ผมไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ ผมว่าเธอ... รู้สึกดีกับผม เธอคุยแชทกับผมบ่อยขึ้น
เวลาเธอต้องไปส่งเอกสารนอกออฟฟิศ เธอก็ชวนผมไป
แต่แล้ว ด้วยความที่อยู่ใกล้กันเพียงแค่โต๊ะข้างๆ ผมเห็นเธอคุยโทรศัพท์ และได้ยินประโยคที่ว่า 'เดี๋ยววันนี้กลับไปหานะคะ'
และ บทสนาอื่นๆ ที่ดูท่าทีเป็นห่วงปลายสาย 'วันนี้กลับดึกหรอ เดี๋ยวแวะไปหานะ'
แต่เธอก็ยังคุยกับผมเหมือนว่าชอบผมอยู่ดี จนกระทั่งวันนึง ผมอาสาไปส่งเธอที่ห้อง
ผมจึงบอกเธอว่า 'พออยู่กับแฟนก็ลืมเราเลยนะ' เธอมีอาการตกใจ และถามผมกลับมาว่า 'รู้ได้ไง ว่าเรามีแฟนแล้ว'
ผมจึงบอกเธอไป เพราะ ผมเห็นเธอคุยโทรศัพท์
เธอถามผม ว่าจะเอายังไงต่อ? ผมรู้สึกยังไง? ผมชอบเขารึเปล่า?
ผมตอบไปครับ
ผมตอบว่า ผมชอบ ผมรู้สึกชอบ... แต่พี่มีแฟนแล้ว
เธอบอกกับผมครับว่า จริงๆแล้ว เธอเคยโดนแฟนนอกใจ เพราะ นัดเจอคนในแอปหาคู่ เธอจับได้
เธอเลยเปลี่ยนไป เธอเลยรู้สึกดีกับผม แล้วเปิดใจกับผม เธอเล่าให้ผมฟังถึงสถานการณ์ว่า ตอนนี้แฟนของเธอก็เลิกเล่นแล้ว และ ก็รักเธอดี
แต่เธอแค่เสียความรู้สึกไปแล้ว และ เธอก็รู้สึกดีกับผม ชอบผม
ผมเลยบอกเธอไปครับว่า อย่าเลิกกับแฟนเพราะผม แต่ผมก็ไม่อยากจะหยุดคุยกับพี่
เราคุยกันแบบนี้ต่อไปได้ไหม เธอก็บอกกับผมว่า เธอก็คิดแบบนี้เช่นกัน แต่เธอกลัวผมเสียใจ และกลัวแฟนเธอเสียใจ
บางทีเวลาที่เราคุยกันสนุกมากๆ รู้สึกดีมากๆ เธอเลยจะเบรคบ้างเป็นบางครั้ง
เราคุยกันต่อมาสักระยะนึงครับ จนผมเริ่มมีความรู้สึกหึงหวง น้อยใจเวลาเธอคุยกับแฟน
เวลาเธอขอไปหาแฟนบ้าง แต่ผมก็พูดกับเธอตรงๆนะครับ ว่าผมรู้สึกไม่ดีหรอกเวลาที่เธอไป แต่ก็ไม่อยากห้ามให้เธอไป อยากให้เธอไปมากกว่า
ผมไปนอนห้องเธอบ้างบางที แต่ระหว่างนั่น เธอก็ต้องแวะไปหาแฟนเธอบ้าง เพราะแฟนเธออยู่แถวนี้
เธอต้องเจอแฟนเธอทุกวัน บางทีผมก็แอบร้องไห้ เหมือนผมเป็นแค่ของเล่นแก้เหงา สำหรับเธอ
จนกระทั่ง คืนหนึ่งที่ผมแวะไปนอนห้องเธอ ด้วยความที่รู้สึกไม่ดี สะสมมานานมากๆ ผมจึงแอบหยิบโทรศัพท์เธอ
เปิดเข้าไปดู ปรากฏว่า ผมเห็นเธอเล่นหาคู่ ครับ... ผมเสียใจมาก มากก มากกๆ เธอตื่นมาเห็นผมแอบดูโทรศัพท์เธอ
เธอขอผมคืน และ ถามว่าทำไมทำแบบนี้
ผม ... 'มีเรา ยังไม่พอใช่ไหม...'
เธอ ... 'เราแค่เอาไว้ส่องเฉยๆ เราไม่ได้ตอบใครนะ' // แต่ผมเห็นหมดแล้วว่าเธอตอบบ้าง ถึงแม้จะไม่ได้นัดใครจริงจัง และ ตอบน้อยตามที่เธอกล่าว
ผม ... 'แล้วถ้าเธอ เจอแฟนเธอเล่นแอปนี้ เธอจะรู้สึกยังไง'
เธอ ... 'รู้สึกไม่ดี แต่ถ้าแค่เอาไว้ส่อง แล้วบอกเราก่อน เราก็ไม่โกรธนะ'
ผม ... 'แต่ผมโกรธ...'
ผมจึงกลับออกไป ผมไม่ตอบแชทเธอ ผมเสียใจมาก ผมหนีไปกินเหล้ากับเพื่อน แต่ผมกินแค่แก้วเดียวนะครับ ในช่วงดึกของวันพฤหัสที่ผ่านมา
เนื่องจากจะเข้าวันหยุด ทางร้านเลยปิด 5 ทุ่มครึ่ง ผมกับเพื่อนจึงกลับบ้านกัน เพื่อนผมก็ปลอบผม ผมก็รู้สึกดีขึ้น แต่เพื่อนก็ด่าผมเช่นกัน 'ไม่สงสารแฟนเขาหรอ' แต่ใจนึงคือเธอก็บอกผมว่าแฟนเคยนอกใจเธอมา...
จนกระทั่งเหลือผมคนเดียวตอน ตี 1 ผมคิดถึงเธอ ผมจึงห้ามใจไม่ไหวที่จะตอบแชทเธอ
เธอก็ตอบผมทันที แต่ผมก็ไล่ให้เธอไปนอนได้แล้ว เพราะ พรุ่งนี้ (วันศุกร์) เธอต้องตื่นเช้า เธอจะไปเที่ยวกับแฟน
เธอก็ไปครับ ผม รู้สึกเสียใจมากๆ ผม... ชอบเธอจริงๆ แต่เธอดูท่าทางก็ชอบผม แต่ก็... เธอก็รักแฟนของเธอ
ผมเริ่มมีอาการหึงหวงราวกับผมเป็นแฟนของเธอไปแล้ว ในวันถัดมา คืนที่เธอไปเที่ยวกับแฟน เธอไม่ได้ทักแชทอะไรผมมาช่วงเย็น
มันก็ยิ่งทำให้ผม... รู้สึกแย่ลงไปอีก ว่าคนที่เราชอบ เขากำลังอยู่กับคนรักของเขา ในคืนวันหยุด จากปกติที่เขาจะคุยกับผม
ในวันต่อมาผมจึงตัดสินใจคุยกับเธอครับ เพราะผมทนไม่ไหว ที่ผมห้ามตัวเองไม่คุยกับเธอ
เธอก็ตอบราวกับเธองอนผม ที่ผมตอบช้า ... แล้วเหมือนจะตอบช้าคืนบ้าง
ผมกลับมานั่งคิด ผมนี่สรุปแล้ว ผมเป็นได้แค่ของเล่นของเธอจริงๆ รึเปล่านะ
ผมทนไม่ได้ ที่จะไม่ตอบแชทเธอ ผมตัดสินใจ บล็อคไลน์เธอครับ เธอโทรตามผมไม่ได้ เพราะเธอไม่มีเบอร์ผม
แต่ที่แน่ๆ ในใจของผม ยังคงชอบเธออยู่ ยังคงอยากให้เธอคุยกับผม
ผมยังคงอยากไปส่งเธอ ถ้าผมยังคุยกับเธอ ผมต้องเศร้าและรู้สึกใจอ่อนแน่ๆ ถ้ายังคุยกับเธอแบบนี้ต่อไป และ แน่นอนมันผิด
เพราะ ผมเป็นมือที่ 3
ซึ่ง ณ เวลาปัจจุบัน ณ ตอนนี้ ผมยังไง ผมรู้สึกเสียใจ และ เศร้าครับ
ผมควรจะทำอย่างไรต่อไปดี เวลาผมเจอหน้าเธอที่ออฟฟิศ ผมต้องทำตัวยังไง
ผมควรจะบล็อคเธอไหม หรือผมไม่ควรบล็อคเธอ แต่คุยกับเธอแบบเพื่อนที่ทำงานเท่านั่น ซึ่งเรานั่งข้างกัน...
แอบชอบกับคนที่ทำงาน ที่นั่งโต๊ะข้างๆครับ
เธอทำงานมาแล้วน่าจะปีกว่าๆ เจ้านายให้รุ่นพี่คนนี้สอนงานผมครับ
ตอนแรกๆ เวลามีงานให้ทำ เธอก็จะแบ่งให้ผมทำ และสอนผม ว่าต้องทำอย่างไรบ้าง
ผมคิดว่าเธอค่อนข้างหยิ่งครับ หรืออาจจะไม่ชอบผม ละมั้งครับ
เวลาผ่านไปราวๆ 2 สัปดาห์ ที่ทำงานเราจัดทริป ทุกๆกลางปี ไปเที่ยวพักผ่อน 3 วัน 2 คืนครับ
แต่จริงๆก็คือ เหมือนย้ายที่ทำงานกันมากกว่าครับ งานถูกจัดเพื่อประชุมแผนงานการดำเนินการต่อไป
โดยการประชุมจะเป็นช่วง เช้า - เย็น เวลาอื่นๆ สำหรับคนที่ไม่ใช่ผู้บริหาร ก็ถือว่าเป็นเวลาพักผ่อนครับ
ผมเริ่มรู้สึกดีกับเธอมากขึ้น ก็คงจะที่นี้หล่ะครับ เวลาทานข้าวผมจะไปนั่งกับพวกพี่ๆผู้ชาย ส่วนสาวๆก็จะแบ่งไปนั่งอีกโต๊ะครับ
เวลาเธอไม่ชอบทานอาหารอะไร เธอจะถ่ายภาพส่งมาให้ผม แล้วบ่นให้ผมฟัง เช่น 'อันนี้ไม่อร่อยเลย กินไม่หมด'
ผมชายโสด ก็ โอ้ยย..... น่ารักจังเลย
คืนสุดท้ายเราไม่มีงานครับ เป็นกินเลี้ยงฉลอง เธอเป็นคนที่ดื่มครับ และดื่มเยอะมากด้วย คืนนั่นเธอดื่มจนเธอดูมึนๆ และ กลับห้องไป
รุ่งเช้า เธอแฮงค์ ครับ ปวดหัว ตัวร้อน เรากลับมาถึงที่ออฟฟิศ ทุกๆคนแยกย้าย เหลือ เธอ เพื่อนเธอ และผม ผมเห็นเธอดูอาการไม่ค่อยดี
จึงอาสาไปส่งเธอ และเพื่อนของเธอ
ที่พักของเพื่อนเธอถึงก่อน เพื่อนของเธอจึงต้องลงก่อน และฝากผมไปส่งรุ่นพี่ที่ผมแอบชอบ
ผมไปส่งเธอครับ เธอดูปวดหัวไม่โอเคเลย ผมด้วยความที่เป็นห่วงจึงอยู่ดูแลเธอประมาณ 2 - 3 ชั่วโมง
รอเธอตื่นมา แล้วอุ่นข้าวให้เธอทาน ก่อนที่ผมจะกลับครับ นั่นทำให้ทราบว่า บ้านเธอเป็นทางผ่านบ้านผม
หลังจากนั่นผมจึงอาสาไปส่งเธอบ่อยๆ เวลาที่เธอจะกลับบ้าน ไม่ได้ไปไหน
เราสองคนคุยกันมากขึ้นครับ ผมไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ ผมว่าเธอ... รู้สึกดีกับผม เธอคุยแชทกับผมบ่อยขึ้น
เวลาเธอต้องไปส่งเอกสารนอกออฟฟิศ เธอก็ชวนผมไป
แต่แล้ว ด้วยความที่อยู่ใกล้กันเพียงแค่โต๊ะข้างๆ ผมเห็นเธอคุยโทรศัพท์ และได้ยินประโยคที่ว่า 'เดี๋ยววันนี้กลับไปหานะคะ'
และ บทสนาอื่นๆ ที่ดูท่าทีเป็นห่วงปลายสาย 'วันนี้กลับดึกหรอ เดี๋ยวแวะไปหานะ'
แต่เธอก็ยังคุยกับผมเหมือนว่าชอบผมอยู่ดี จนกระทั่งวันนึง ผมอาสาไปส่งเธอที่ห้อง
ผมจึงบอกเธอว่า 'พออยู่กับแฟนก็ลืมเราเลยนะ' เธอมีอาการตกใจ และถามผมกลับมาว่า 'รู้ได้ไง ว่าเรามีแฟนแล้ว'
ผมจึงบอกเธอไป เพราะ ผมเห็นเธอคุยโทรศัพท์
เธอถามผม ว่าจะเอายังไงต่อ? ผมรู้สึกยังไง? ผมชอบเขารึเปล่า?
ผมตอบไปครับ
ผมตอบว่า ผมชอบ ผมรู้สึกชอบ... แต่พี่มีแฟนแล้ว
เธอบอกกับผมครับว่า จริงๆแล้ว เธอเคยโดนแฟนนอกใจ เพราะ นัดเจอคนในแอปหาคู่ เธอจับได้
เธอเลยเปลี่ยนไป เธอเลยรู้สึกดีกับผม แล้วเปิดใจกับผม เธอเล่าให้ผมฟังถึงสถานการณ์ว่า ตอนนี้แฟนของเธอก็เลิกเล่นแล้ว และ ก็รักเธอดี
แต่เธอแค่เสียความรู้สึกไปแล้ว และ เธอก็รู้สึกดีกับผม ชอบผม
ผมเลยบอกเธอไปครับว่า อย่าเลิกกับแฟนเพราะผม แต่ผมก็ไม่อยากจะหยุดคุยกับพี่
เราคุยกันแบบนี้ต่อไปได้ไหม เธอก็บอกกับผมว่า เธอก็คิดแบบนี้เช่นกัน แต่เธอกลัวผมเสียใจ และกลัวแฟนเธอเสียใจ
บางทีเวลาที่เราคุยกันสนุกมากๆ รู้สึกดีมากๆ เธอเลยจะเบรคบ้างเป็นบางครั้ง
เราคุยกันต่อมาสักระยะนึงครับ จนผมเริ่มมีความรู้สึกหึงหวง น้อยใจเวลาเธอคุยกับแฟน
เวลาเธอขอไปหาแฟนบ้าง แต่ผมก็พูดกับเธอตรงๆนะครับ ว่าผมรู้สึกไม่ดีหรอกเวลาที่เธอไป แต่ก็ไม่อยากห้ามให้เธอไป อยากให้เธอไปมากกว่า
ผมไปนอนห้องเธอบ้างบางที แต่ระหว่างนั่น เธอก็ต้องแวะไปหาแฟนเธอบ้าง เพราะแฟนเธออยู่แถวนี้
เธอต้องเจอแฟนเธอทุกวัน บางทีผมก็แอบร้องไห้ เหมือนผมเป็นแค่ของเล่นแก้เหงา สำหรับเธอ
จนกระทั่ง คืนหนึ่งที่ผมแวะไปนอนห้องเธอ ด้วยความที่รู้สึกไม่ดี สะสมมานานมากๆ ผมจึงแอบหยิบโทรศัพท์เธอ
เปิดเข้าไปดู ปรากฏว่า ผมเห็นเธอเล่นหาคู่ ครับ... ผมเสียใจมาก มากก มากกๆ เธอตื่นมาเห็นผมแอบดูโทรศัพท์เธอ
เธอขอผมคืน และ ถามว่าทำไมทำแบบนี้
ผม ... 'มีเรา ยังไม่พอใช่ไหม...'
เธอ ... 'เราแค่เอาไว้ส่องเฉยๆ เราไม่ได้ตอบใครนะ' // แต่ผมเห็นหมดแล้วว่าเธอตอบบ้าง ถึงแม้จะไม่ได้นัดใครจริงจัง และ ตอบน้อยตามที่เธอกล่าว
ผม ... 'แล้วถ้าเธอ เจอแฟนเธอเล่นแอปนี้ เธอจะรู้สึกยังไง'
เธอ ... 'รู้สึกไม่ดี แต่ถ้าแค่เอาไว้ส่อง แล้วบอกเราก่อน เราก็ไม่โกรธนะ'
ผม ... 'แต่ผมโกรธ...'
ผมจึงกลับออกไป ผมไม่ตอบแชทเธอ ผมเสียใจมาก ผมหนีไปกินเหล้ากับเพื่อน แต่ผมกินแค่แก้วเดียวนะครับ ในช่วงดึกของวันพฤหัสที่ผ่านมา
เนื่องจากจะเข้าวันหยุด ทางร้านเลยปิด 5 ทุ่มครึ่ง ผมกับเพื่อนจึงกลับบ้านกัน เพื่อนผมก็ปลอบผม ผมก็รู้สึกดีขึ้น แต่เพื่อนก็ด่าผมเช่นกัน 'ไม่สงสารแฟนเขาหรอ' แต่ใจนึงคือเธอก็บอกผมว่าแฟนเคยนอกใจเธอมา...
จนกระทั่งเหลือผมคนเดียวตอน ตี 1 ผมคิดถึงเธอ ผมจึงห้ามใจไม่ไหวที่จะตอบแชทเธอ
เธอก็ตอบผมทันที แต่ผมก็ไล่ให้เธอไปนอนได้แล้ว เพราะ พรุ่งนี้ (วันศุกร์) เธอต้องตื่นเช้า เธอจะไปเที่ยวกับแฟน
เธอก็ไปครับ ผม รู้สึกเสียใจมากๆ ผม... ชอบเธอจริงๆ แต่เธอดูท่าทางก็ชอบผม แต่ก็... เธอก็รักแฟนของเธอ
ผมเริ่มมีอาการหึงหวงราวกับผมเป็นแฟนของเธอไปแล้ว ในวันถัดมา คืนที่เธอไปเที่ยวกับแฟน เธอไม่ได้ทักแชทอะไรผมมาช่วงเย็น
มันก็ยิ่งทำให้ผม... รู้สึกแย่ลงไปอีก ว่าคนที่เราชอบ เขากำลังอยู่กับคนรักของเขา ในคืนวันหยุด จากปกติที่เขาจะคุยกับผม
ในวันต่อมาผมจึงตัดสินใจคุยกับเธอครับ เพราะผมทนไม่ไหว ที่ผมห้ามตัวเองไม่คุยกับเธอ
เธอก็ตอบราวกับเธองอนผม ที่ผมตอบช้า ... แล้วเหมือนจะตอบช้าคืนบ้าง
ผมกลับมานั่งคิด ผมนี่สรุปแล้ว ผมเป็นได้แค่ของเล่นของเธอจริงๆ รึเปล่านะ
ผมทนไม่ได้ ที่จะไม่ตอบแชทเธอ ผมตัดสินใจ บล็อคไลน์เธอครับ เธอโทรตามผมไม่ได้ เพราะเธอไม่มีเบอร์ผม
แต่ที่แน่ๆ ในใจของผม ยังคงชอบเธออยู่ ยังคงอยากให้เธอคุยกับผม
ผมยังคงอยากไปส่งเธอ ถ้าผมยังคุยกับเธอ ผมต้องเศร้าและรู้สึกใจอ่อนแน่ๆ ถ้ายังคุยกับเธอแบบนี้ต่อไป และ แน่นอนมันผิด
เพราะ ผมเป็นมือที่ 3
ซึ่ง ณ เวลาปัจจุบัน ณ ตอนนี้ ผมยังไง ผมรู้สึกเสียใจ และ เศร้าครับ
ผมควรจะทำอย่างไรต่อไปดี เวลาผมเจอหน้าเธอที่ออฟฟิศ ผมต้องทำตัวยังไง
ผมควรจะบล็อคเธอไหม หรือผมไม่ควรบล็อคเธอ แต่คุยกับเธอแบบเพื่อนที่ทำงานเท่านั่น ซึ่งเรานั่งข้างกัน...