สวัสดีคะ เรากับสามีคบกันมา10ปีแล้วคะ สามีเราเคยมีครอบครัวมาแล้วมีลูกติด1คน ซึ่งเราเป็นคนเลี้ยงคะ เรามีลูกด้วยกันอีก2คนคะ คือเราดูแลทั้งหมด3คนเลยคะ ย้อนไปเมื่อ 2-3ปีที่แล้ว มีเรื่องจนเราต้องแยกกันอยู่ แต่ก็ยังอยู่ไกล้กันนะคะ อันนี้เราพอรับได้เพราะเค้าไม่สามารถกลับมาอยู่ในบ้านเราแล้ว เราเลยคิดว่าได้อยู่ไกล้กันก็ยังดี (ถึงในใจมันจะดูไม่ค่อยโอเค เพราะ ผญ.ทุกคนอยากมีครอบครัวที่อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าไม่ใช่การแยกกันอยู่ใช่มั้ยคะ) แต่ไม่นานมานี้เราทะเลาะกันคู่เราทะเลาะกันบ่อยคะ แต่ครั้งนี้เค้าเลือกที่จะกลับบ้านไปอยู่บ้านคะ ซึ่งเรื่องนี้เราเคยคุยกันแล้วคะว่าเค้าจะย้ายไปตอนแม่เค้าออกจากงาน เราไม่ได้คุยกันอยู่ประมาณ 4-5 วัน เค้าไปจัดการเรื่องที่บ้านจนเสร็จ พอไกล้เวลาย้ายเค้าถึงมาบอกกับเราคะ เราก็พยายามจะเข้าใจนะคะ เราเลยถามเค้าว่า ก่อนจะไปเคยคิดมั้ยว่ามีลูกอยู่ตรงนี้ ไม่คิดจะช่วยเราดูลูกเลยหรอ เค้าก็ตอบกลับมาว่า เค้จะไปอยู่กับแม่เค้าไม่ได้เลยหรอ ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วเค้าก็ต้องไปอยู่ดี เราตกลงกันเค้าจะมาหาลูกอาทิตย์ละ 2 วัน ตลอดเวลาที่เค้าย้ายไปเราคิดอยู่เสมอว่าเราโดนเอาเปรียบ เค้าเป็นพ่อเค้าไม่เคยคิดที่จะดูแลลูกของเค้า ต้องเป็นเราคนเดียว เราดูได้นะลูก แต่เราคิดว่าในเมื่อเรามีเค้า เค้าควรมีส่วนร่วมในการเลี้ยงดูลูกๆ ไหนๆเค้าไม่สามารถช่วยเราเลี้ยงลูกได้แล้ว เราเลยคุยเรื่องเงินกับเค้า เราบอกเค้าว่าเราไม่สามารถรับภาระได้ทั้งหมด เรารายได้น้อย ขายของกำไร เยอะบ้างน้อยบ้าง และเราต้องให้ค่าไป รร.ลูกของเรา2คน และกินรายวันอีก ส่วนลูกสามี สามีเป็นคนจ่ายค่าไป รร.ส่วนที่เหลือเราจ่ายหมด (ตั้งแต่คบกันมา กระเป๋าแยกกันคะ เค้าไม่เคยให้เงินเราเกินครั้งละ 500 นอกจากค่าเทอมลูกของเราคนโตที่จ่ายกันคนละครึ่งคะ เพิ่งจ่ายมารอบเดียว) เค้าบอกจะให้ อาทิตย์ละ 500 คะ เราก็โอเคคะ ดีกว่าไม่ได้ เพราะเราต้องใช้ซื้อข้าวให้ลูก ทุกครั้งที่ผ่านมาเวลาเราไม่มีเงินเราต้องคอยขอยืมเค้าคะ เค้าไม่เคยหยิบยื่นให้เราเลย มีแค่ครั้งเดียวที่เรา บอกว่าไม่มีเงินแล้วเค้าให้มา 500 เรารู้สึกตกใจเลยคะ คิดไว้แค่ ได้ 100-200 ก็ดีแล้ว เพราะปกติถ้าบอกไม่ทีก็จะได้ประม่ณนั้นคะ เราก็เข้าใจเค้านะเค้าภาระเยอะ แต่เราคิดว่าเค้าน่าจะห่วงเรากับลูกมากกว่านี้ ไม่ใช่พอบอกว่าไม่มีเงิน เค้าบอกให้เรารอ เราจะรอได้ไงลูกเราต้องกินข้าวทุกวัน เค้าไม่เคยดิ้นรนเพื่อเรา แต่เค้าดิ้นรนเพื่อตัว เราต้องดิ้นรนเอง จนตอนนี้เรามีหนี้เกือบหมื่น เพราะเราต้องยืมเค้ามาใช้จ่ายในครอบครัวเรา (เราอยู่กับแม่นะ แต่เรารบกวนเค้ามามากแล้ว) หลังๆมานี่เราคิดทบทวนทุกวัน ว่าถ้าทนอยู่แบบนี้ อนาคตถ้าเรามีแค่เค้า คือไม่มีแม่ไม่มีญาติ เค้าจะดูแลเราได้ยังไง ไหนจะเรื่องลูกอีก เราจะรับภาระคนเดียวไหวมั้ย เราเลยคิดว่าอยากจะเลิก ให้รู้ไปเลยว่าตัวคนเดียว จะได้ไม่ต้องนั่งรอเศษเงินจากเค้า พอคุยเรื่องเงินมันก็ทะเลาะกันทุกที แต่เราไม่รู้ว่าเราคิดผิดมั้ยที่จะเลิกเพียงเพราะเค้าเห็นแก่ตัวทิ้งลูกกับเราไปและไม่ดูแลเรา ใจทั้งใจยังรักเค้ามาก แต่มีเพียงเรื่องนี้ที่ทำให้เราอยากตัดใจ
เราผิดมั้ยคะ ที่เราจะเลิกกับสามีของเรา???