เลิกกับเเฟนค่ะ!! มีปัญหาไม่เข้าใจกันมาพักนึง ฐานะเราก็ต่างกันมากๆ ทีเเรกคิดว่ามันคงไม่มีปันหาอะไรหรอกเราก็ไม่ได้ไปขอเงินเขาใช้ อีกอย่างเรา2คนยุคนละที่ เรายุ กทม เเฟนยุ บ้านต่างจังหวัด พักหลังๆ แฟนให้เรากลับไปหาบ่อยมาก เดือน1 กลับ2ครั้ง ค่ารถเอาออกเองไปกลับ เเต่เขาเลี้ยงทุกอย่าง ถ้ารอบไหนไม่กลับก็จะทะเลาะกัน บางครั้งเขาต้องเสดงว่าเจาทะเลาะกะเเม่ให้เราไปยุเป็นเพื่อน อ๋อ เเฟนทำธุระกิจส่วนตัวที่บ้านคะ เขามาหาเราไม่ได้ เเต่เปนเราที่ต้องไปหาเขา ทั้งๆที่เราก็ยังทำงาน ยอมขาดงาน ยอมเสียทุกอย่าง จนหมุนเงินไม่ทัน กลับทีก็3วัน เรามีภาระที่ต้องรับผิดชอบคือ แม่กะน้อง ต้องส่งให้เขาทุกเดือน เราคุยกันเรื่องนี้เหมือนจะเข้าใจ กัน. เเต่ก็ไมาเข้าใจยุดี บางเดือนเราไม่พอใช้ เเต่ไม่เอ่ยปากขอเงินเขา ไม่อยากรบกวนเขาเพราะเขาก็มีภาระเยอะเหมือนกัน เดือน พ.ค. เริ่มหนักขึ้น เพราะเราไม่ได้กลับ เพราะเงินออกไม่เยอะ เเลัไหนต้องส่งให้เเม่อีก ถ้ากลับเราคงไม่พอเเน่ๆ เปนวันเกิดเราด้วย เขาก้ออวยพรบอกรักนู้นนี้นั้น กลังจากนั้นก้อเปลี่ยนไป โทรศัพท์ไม่รับ รับก็บอกว่าทำงานยุ ค่อยคุย เราโทรหาทุกวัน เพราะเขาสามารถรับโทสับได้ตลอดเเต่เดวนี้ไม่ค่อยรับ เราก้อโทรๆๆๆ เเต่พอเราไม่โทรก้อหาว่าเราไม่สนใจ วันนั้นเราตัดสินใจเอ่ยปากขอตังเขาใช้เขาให้นะ ผ่านมาจะสิ้นเดือน ยุดีๆ เขาโกรธเราว่ายามที่เขาลำบากเราช่วยไรเขาไม่ได้ เขามาขอยืมเงินใช้2000 ซึ่งวันที่เราขอเราขอเเค่1000 กะใช้ถึงวันตังค์ออกซึ่งวันที่เขาขอยืมคือวันก่อนตังค์จะออกวันนึงเเนานอนเราไม่มี เเต่เขาก้อไม่เข้าใจ ว่าเราไม่เคยดูเเละยามที่เขาเดือดร้อน เวลาเขามีปันหาเราก้อไม่เคยทิ้งเขายุข้างๆตลอด เเละที่กลับไปหาเขาทุกครั้งเนี้ยย คือกลับไปทำงานช่วยเขาเพื่อที่จะยุด้วยกัน เรายอมสละงานเเละเงินของเราไปช่วยเขา พอจะเลิกก้อพูดออกมาว่า ไม่มีอะไรจะคุยเเล้ว จะต้องคุยอะไรอีกหรอ คำพูดเขา  หลังจากนั้นเขาก็บล็อคทุกอย่างของเรา เบอร์แม่เรามันด้อบล็อค เขาไปพูดไปบอกกะครอบครัวเขาว่า. เราไปขอเงินเขาใช้ เเต่เวลาเขาเดือดร้อนเรากลับช่วยเขาไม่ได้ น้องสาวเขาบอกกับมัน สู้ ต่อจากนี้ก็ขอให้มีเเต่ความสุข เจอคนดีๆ ไม่พูดเยอะเจ็บคอ!! มันทำให้เราเจ็บไปอีก เราผิดมากหรอ  เราก้อทำเต็มที่นะสำหรับคำว่าเเฟน เราไม่ผิดเเค่เราจนเฉยๆ