สวัสดีค่ะ เข้าเรื่องเลยคือเราย้ายมาเรียนที่อังกฤษแล้วพอดีเราได้รู้จักกับเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งตอนเดือนมกราคมปีนี้ เราคุยๆกันผ่าน text แล้วเริ่มออกเดทกันตั้งแต่ตอนนั้น เรายอมรับเลยว่าทุกๆครั้งที่เจอเขาเรามีความสุขมาก มากแบบมากจริงๆ เขาสุภาพมาก ดูแลเราดีทุกอย่าง จนประมาณเดพือนเมษาเราบอกชอบเขาไป เขาก็ตอบกลับมาว่าเขาชอบเราเหมือนกัน แต่มันจบอยู่แค่นั้นค่ะ คือไม่ได้ตัดสินใจชัดเจนว่าเออนี่เราเป็น แฟน กันนะหรืออะไรไม่เลย มันทำให้เรากลับมานั่งถามตัวเองซ้ำๆหลังจากเจอเขาเสร็จกลับมาบ้าน แล้วก็มานั่งคิดว่า เราเป็นอะไรกัน แล้ววันนั้นเราตัดสินใจถามเขาไป เขาบอกว่าเขาชอบเรามาก มากจนเขาไม่กล้าเสี่ยงจะขอเราเป็นแฟน เพราะเขาเคยเป็นแฟนที่ห่วยมากๆมาก่อน เขาบอกว่าเขาแพลนชีวิตตัวเองหน้าที่การงานชัดเจนหมด แต่เรื่อง commitment เขามองไม่ออกจริงๆ หลังจากวันนั้นเราเริ่มถอยห่างเขา block ช่องทางการติดต่อ ได้ไม่กี่อาทิตย์เราก็คิดถึงเขาค่ะ ต้องบอกก่อนว่าเรามีคนมาขอเราไปเดทคือเยะมากแต่ทำไมเราก็ไม่เข้าใจตัวเองคือ เราไปนะ แต่เราไม่รู้สึกกับคนเหล่านั้นเหมือนเขาคนนี้เลย พอเราเงียบหายไปเขาก็ทักข้อความมาเป็นไงบ้าง แล้วก็ชวนไปเดทอีก ก็วนลูปเดิมๆอยู่แบบนี้
เรารู้ว่าเราควรตัดใจแบบจริงจัง แต่เรายังมีความสุขในการใช้เวลากับเขาทุกครั้ง เมื่อคืนเขาส่งข้อความมาแล้วเราก็ได้คุยกันเราบอกว่า
เรารู้ว่าเราควรค่ากับคนที่ทำให้ทุกอย่างชัดเจนว่าเขามีความสัมพันธ์แบบไหนกับเรา เรารู้แล้วพูดตรงๆเราพยายามตัดเธออกจากชีวิตแล้วแต่เราทำไม่ได้
เขาก็ขอโทษค่ะ แล้วเขาก็บอกว่าเราเป็นผู้หญิงที่มีสเน่ห์มากๆ มากจนเขารู้สึกว่าเขาดูแลเราได้ไม่ดีแน่ๆ บอกก่อนว่าเขาอายุห่างกับเรา 10 ปีค่ะ เราเด็กกว่า
คือเราคเยคุยกันไปแล้วเราถามเขาว่า ยูคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม เขาก็ตอบว่า มันเป็นไปได้แต่เป็นไปได้ยาก
เอาตรงๆเราไม่ได้สนใจหรอก เขาบอกว่าถ้าคบกันเขาก็ไม่ได้สนใจ แต่เขาคิดว่าเรามีโอกาสเจอคนที่เยอะมากมายในชีวิต แล้วจบด้วยคำว่า
เพราะว่าเขารู้สึกชอบเรามากจนไม่อยากให้เราเกลียดเขาหลังจากที่คบกันแล้วทำให้เขาเสียใจ
แต่ปัจจุบันเราก็คุยกันบ้าง เราก็ชวนเราไปกินข้าวบ้าง บางครั้งเราไม่ว่างก็ไม่ได้ไป
แต่คือเราไม่รู้จะทำยังไง มันเหมือนเราผลักบางอย่างออกจากชีวิตแต่มันก็วิ่งกลับมาหาเราแล้วกระแทกเราแรงกว่าเดิมด้วยซ้ำ เราไม่ได้รู้จะทำยังไงจริงๆ
เพื่อนๆช่วยให้คำปรึกษาเราด้วยนะคะ
ขอคำปรึกษากับความสัมพันธ์แบบนี้หน่อยค่ะ
เรารู้ว่าเราควรตัดใจแบบจริงจัง แต่เรายังมีความสุขในการใช้เวลากับเขาทุกครั้ง เมื่อคืนเขาส่งข้อความมาแล้วเราก็ได้คุยกันเราบอกว่า
เรารู้ว่าเราควรค่ากับคนที่ทำให้ทุกอย่างชัดเจนว่าเขามีความสัมพันธ์แบบไหนกับเรา เรารู้แล้วพูดตรงๆเราพยายามตัดเธออกจากชีวิตแล้วแต่เราทำไม่ได้
เขาก็ขอโทษค่ะ แล้วเขาก็บอกว่าเราเป็นผู้หญิงที่มีสเน่ห์มากๆ มากจนเขารู้สึกว่าเขาดูแลเราได้ไม่ดีแน่ๆ บอกก่อนว่าเขาอายุห่างกับเรา 10 ปีค่ะ เราเด็กกว่า
คือเราคเยคุยกันไปแล้วเราถามเขาว่า ยูคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม เขาก็ตอบว่า มันเป็นไปได้แต่เป็นไปได้ยาก
เอาตรงๆเราไม่ได้สนใจหรอก เขาบอกว่าถ้าคบกันเขาก็ไม่ได้สนใจ แต่เขาคิดว่าเรามีโอกาสเจอคนที่เยอะมากมายในชีวิต แล้วจบด้วยคำว่า
เพราะว่าเขารู้สึกชอบเรามากจนไม่อยากให้เราเกลียดเขาหลังจากที่คบกันแล้วทำให้เขาเสียใจ
แต่ปัจจุบันเราก็คุยกันบ้าง เราก็ชวนเราไปกินข้าวบ้าง บางครั้งเราไม่ว่างก็ไม่ได้ไป
แต่คือเราไม่รู้จะทำยังไง มันเหมือนเราผลักบางอย่างออกจากชีวิตแต่มันก็วิ่งกลับมาหาเราแล้วกระแทกเราแรงกว่าเดิมด้วยซ้ำ เราไม่ได้รู้จะทำยังไงจริงๆ
เพื่อนๆช่วยให้คำปรึกษาเราด้วยนะคะ