คือผมเป็นผู้ชาย วัย 30 ละ ซึ่งเดินทางในชีวิตประจำวันด้วยรถเมล์เสมอ ตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยวัยยี่สิบต้นๆ จนกระทั่งปัจจุบัน ซึ่งก็ปกติตลอด แต่พอสองปีให้หลัง รู้สึกคนละแวกบ้าน เริ่มกระแนะกระแหนเรื่อง ไม่มีรถขับ หรือแม้แต่คนขับรถเมล์กระเป๋ารถ ขาประจำ ก็เริ่มมองเราแปลกๆ ละ คือ ผม จบปริญญา ทำงาน ออฟฟิศ ซึ่งผู้ชายที่จบการศึกษาเท่านี้ ทำงานอย่างงี้ ตั้งแต่ปี 2560 เป็นต้นมา ไม่มีใครคนไหนเค้านั่งรถเมล์อีกแล้ว มีแต่ขับรถเก๋งกัน จึงรู้สึกว่า เราแปลกไปรึเปล่า หรือว่าสังคมเสื่อม อันนี้ ถามดู ไม่ได้มีปมไม่ได้น้อยใจไม่ได้อิจฉาอะไรนะ คือ คิดว่านั่งรถเมล์มันสบายดีครับ อีกอย่างคุณพ่อเสียตั้งแต่ผมอายุ 14 ที่บ้านเคยมีรถใหญ่ คุณแม่จึงขายทิ้งไป คุณแม่ก็ขับรถไม่เป็น ไม่มีความจำเป็นต้องใช้ ผมจึงติดนั่งรถเมล์มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ที่ถามคือสายตาคนมักมองเหมือนเราเป็นอาชญากรเพียงเพราะเราแต่งตัวเชิ้ตแขนยาวคอปกกางเกงสแล็ครองเท้าหนังสีดำ ยืนอยู่ป้ายรถเมล์ จึงอยากถามว่า สังคมไทยเสื่อมรึเปล่าครับ ไม่ได้คิดเอง แต่สังเกตุเห็น อีกอย่าง เคยมีเพื่อนชาย ที่เรียกผมว่า คุณ ตลอด เคารพผมมากๆ ตั้งแต่ยุครร. พอปี 60 เค้าถอยรถใหญ่ เค้าเลิกคบผมเลยครับ ไม่เห็นหัว คุยในเฟสเค้าข้ามหัวเราไปคุยกับเพื่อนชายคนอื่นที่เป็นแบบเดียวกับเค้า ก่อนหน้านั้น เค้าจะใช้เสียงสอง (คือแปลงคำพูดจากการพิมพ์ มาเป็นเสียง จะประมาณนั้น) ไม่เข้าใจครับ ถามดู
ปี 2561 ผู้ชายปัญญาชนทำงานใช้สมอง ที่ยังนั่งรถเมล์ไปทำงาน นี่ถือว่าผิดจารีตสังคมมากเหรอครับ