เรามักมีความคิดที่ว่า “เรามันไร้ค่า ไม่มีใครยอมรับเราหรอก” ตลอดเวลาเลยค่ะ

เราเป็นแบบนี้มาได้ ตั้งแต่ตอนเปิดเทอมขึ้นม.1แล้วค่ะ ไม่สิ อาจจะมีอาการแบบนี้ตั้งแต่ยังไม่เปิดเทอมไปประมาณ 3-4เดือนเลยล่ะ เรามักจะมีอาการผิดปกติกับตัวเรามากขึ้น อย่างเช่น มีความรู้สึกที่ว่า ไม่อยากทำอะไรเลย ทำอะไรก็เหนื่อยไปซะหมด แถมบางครั้งก็คิดกับตัวเองในแง่ลบ ไม่เคยมีครั้งไหนที่คิดกับตัวเองในแง่ดีเลยค่ะ เคยเอาของแหลมๆมากรีดแขนตัวเอง จนเป็นรอยสีแดง เราเคยโมโหตัวเองแล้วร้องให้ออกมา จากนั้นก็จิกหัวจิกหนังตัวเองอย่างแรงคือสภาพอารมณ์ของเราในตอนนั้นมันรู้สึกไม่พอใจ ทั้งอึดอัด ทั้งรู้สึกเสียใจโดยไม่มีเหตุผลค่ะ ไม่ว่าจะคิดเรื่องอะไรที่ทำให้เรารู้สึกแย่ เรามักจะร้องให้และคิดเรื่องที่จะฆ่าตัวตายตลอดเลย มันวนอยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมา มันทั้งรู้สึกแย่ รู้สึกจะเป็นบ้าขึ้นไปทีกที

เรื่องนี้เรายังไม่เคยบอกครอบครัวเกี่ยวเรื่องที่เรามีอาการแบบนี้เลยนะคะ คือ...เราไม่อยากบอก เรากลัวว่าถ้าเราเป็นโรคจิตขึ้นมา พ่อแม่จะรับเราไม่ได้(พิมพ์ไปน้ำตาก็ไหลแล้วค่ะ มันรู้สึกจุกมากๆ แทบจะจิกหนังหัวตัวเองไปด้วย;-;)

ช่วยเข้ามาให้คำตอบเราด้วยนะคะ ว่าอาการแบบนี้คืออะไร?