เรายังรักเขาอยู่ใช่มั้ย

สวัสดี เราชื่อไอริน พอดีเราเคยชอบผช.คนหนึ่งสมัยมัธยมปลายเราเคยคบกันตอนม.4 ไม่นานก็เลิกกัน เพราะเขาว่าเขาไม่มีเวลาให้เรา แต่ก็ยังคุยกันเหมือนเดิม เขาก็มาๆหายๆ มาบอกคิดถึงบ้างโทรมาบ้างวิดิโอคลอบ้าง วันหนึ่งเขามาบอกว่าจบแล้วเราเป็นแฟนกันได้มั้ย เราตอบตกลงเพราเรายังรักเขาอยู่ เราคุยกันมาเรื่อยๆ มาวันหนึ่งเขาไปคบกับอีกคนโดยขึ้นสถานะเขาทำร้ายใจเราเขาทำลายสัญญา เราเสียใจมากเพราะเราโง่เองที่ยึดติดกับสัญญาบ้าๆนั้น เราเลยตัดสินใจบล็อกเขาผานไปเป็นเดือนๆเราก็เห็นเขาตลอดเห็นทุกวันแต่พยายามไม่สนใจเห็นหน้าเราก็ทำเป็นเฉยไม่รู้สึกอะไรแต่เราเจ็บรู้สึกหายใจยากเวลาเห็นหน้าเขาพอผ่านมาสักพักเขามาคบกับเพื่อนเรา แต่พอมารู้อีกทีก็ตอนเขาเลิกกัน เพื่อนคนนั้นทักมาขอให้เรากลับไปคุยกับเขา ขอให้เลิกบล็อก เพื่อนบอกว่าที่เขามาขอคบเพื่อนเราเพราะเรา เขาอยากคุยกับเราแต่ไม่รู้จะทำไงเลยเข้าทางเพื่อนทีแรกเราก็ไม่ยอมเพราะไม่อยากกลับไปเจ็บอีกแต่สุดท้ายก็ใจอ่อนจนได้ 5555 โง่เนอะทั้งที่เขาทำเจ็บไว้ขนาดนั้นแท้ๆ เรากลับมาคุยกันเหมือนเดินแต่ในสถานะเพื่อน เขาชอบทำให้เราคิดว่าเขาชอบเรา แต่ก็เหมือนไม่ใช่ เราเลยด่าเขาว่าเขาอย่ามาทำให้คนอื่นคิดแบบนี้ อย่าทำให้รู้สึกว่าสำคัญ อย่าทำให้เราเข้าใจผิด แล้วเราก็ไม่คุยกับเขาอีกเลย จนกระทั่งไม่นานมานี้เขาทักมา ไม่รู้ทำไมรู้สึกดีใจแปลกๆ เราก็เลยลองคุยดู เราคุยกันบ่อย เขาโทรหาเราตลอดโทรทุกวันถึงจะได้คุยแปปเดียวเพราะพึ่งเข้าปี1 เวลาเลยน้อย ดพราะเข้าต้องเรียน ต้องรับน้องทำกิจกรรมตางๆของมหาลัย สวนเรา เราเลือกสายอาชีพเลยมีเวลาเยอะหน่อย เวลาเขาโทรมาเขามักจะเล่าเรื่องที่เขาไปทำมาให้ฟัง บ่นบ้าง โม้บ้าง หาเรื่องคุยเรื่อยเปื่อย จนเราติด รู้สึกอยากคุยทุกวันแต่แล้ว เขาก็หายไป ไม่ทัก ไม่ตอบ ทีแรกคิดว่าไม่มีเวลา แต่มันไม่ใช่ เขาหายไปจริงๆ เราคิดถึงเขา เราอยากคุย ทั้งที่เป็นเวลาสี่ปีแล้ว ทั้งที่ก็มีคนผ่านเข้ามา ทั้งที่ลืมคนอื่นได้ แต่ทำไมลืมเขาไม่ได้ ทำไมนะทั้งที่เขาทำให้เจ็บตลอด  ทำไมยังคิดถึงเขาล่ะ เรายังรักเขางั้นหรอ