สวัสดีทุกคนนะคะ วันนี้มีแค่เรื่องมาบ่นเรียกสติตัวเองค่ะ และขอตั้งคำถามว่าความรู้สึกที่แย่มากๆสะสมๆจนอยากตายไปเลยนี้ควรทำไงดีคะ  ปีนี้ อายุ 20 แต่เรื่องเกิดเรื้อรังมามากแล้ว เรารู้สึกไม่ควรเกิดมาตั้งแต่ต้น ความผิดทุกอย่างคือเราเกิดมา ขอย้อนตั้งแต่ปัญหาก่อตัวเลย แม่ท้องเราตอน18(อ่อ ไม่พร้อม) แม่เราไม่โอเคหรือแท้จริงแม่แค่ทำงานหนักก็ไม่รู้ เราเกิดมาโดยมีคำว่าพิการพ่วงท้าย พ่อบอกเสมอว่าแม่ตั้งใจขับเราออกมา แต่เราไม่ออก (แต่เราไม่เชื่อนะ) แม่บอกว่าจะเชื่อพ่อหรอ แม่บอกว่าพ่อเองก็แย่ (เราก็แค่ตอบไปว่า 'หนูไม่รู้') เรากลายเป็นคนพิการถูกมองว่าเป็นภาระ แม้ว่าเราจะมีแขนขาครบ ทำทุกอย่างเองได้ ยกเว้นเดิน เราเลยมักจะถูกล้อถูกแกล้งบ่อยมาก แรกๆก็เฉยสนุกเสียอีกเพราะมีเพื่อนเล่นแต่พอนานเข้าเพื่อนไม่อยากเป็นเพื่อน เราแค่ตัวตลกในห้องที่แกล้งล่ะสนุก (โดนยาวมาจนถึงปัจจุบันเพื่อนสักคนยังไม่ค่อยมี) เราเคยฟ้องครู (เพื่อนหาว่าขี้ฟ้องเลยไม่จูงเราไปห้องคณิตอีกเลยจนครูดุ) ฟ้องพ่อ (อยู่ไงให้แกล้ง) ก็ไม่เคยจะโอเคกับใครเลย พอป.6ก็เริ่มย้ายโรงเรียน อยากเดินได้ มาเรียนที่นนทบุรี (ขอไม่ระบุสถานที่) มันจะคนในอยากคนนอกอยากเข้า ปกติเวลานอน เขาจะให้จับคู่กันนอน เหมือนเมท แต่ก็ต้องนอนคนเดียว ผ้าห่มผ้าเห่อไรไม่มีจ้า (พี่เลี้ยงดุไม่ให้หยิบ) นอนหนาวงั้น เคยบอกพ่อส่งเสื้อหนาวมาที เดือน ม.ค หนาวมากกกก แต่พ่อไม่ส่ง ไม่รู้ทำไมว่าไม่ส่งบอกค่อยส่งจนปิดเทอมตลอด อยากบอกว่าที่นี้พี่เลี้ยงบางคนร้ายมาก โดนด่าทุกวัน ด่าเช้าเย็น นั่งเฉยๆก็โดนด่า โดนตั้งแต่อนุบาลจนถึงคณะ โดนครูเสนอให้ถอนจากกิจกรรมเพราะลายมือไม่สวย และ ติ๊งต๋อง ตอนนี้ก็ชอบมีคนถามว่าเครียดไหมที่เดินไม่ได้ ตอนนั้นเด็กๆมันยังไม่ค่อยรู้สึกถึงแรงกดดันหรือบีบรั้นอะไรเลยตอบ 'ไม่' พอจบมา(พร้อมฉายาในรั้วที่นั้นเยอะแยะ) อยากมาเรียนที่บ้าน(ในต่างจ.) บอกพ่อเออวางแผนล่ะนะจะเรียนสายสามัญ อยากเรียนร่วมเพราะก็เคยเรียนมาก่อน พ่อบอกไม่ให้เรียน ให้เรียนกศน (คือเราเรียนตามเกณฑ์) เราไม่ยอม ฟูมฟายหนักมาก โทรถามครูที่ปรึกษาที่นนทบุรี ครูบอกให้เป็นเด็กกตัญญู เราจะได้มีความสุข เชื่อครูค่ะ สรุปคือร้องไห้ทุกคืนก่อนจะนอนวันละนิดละหน่อย กศน ที่เจอแทบไม่สอนไม่ตรวจไม่แนะอะไรเลย แย่จับใจมาก (อยากเรียนนะไม่อยากอยู่เฉย) วิชาหลักคือวิชาทำนา จบมาฉันจะเป็นควาย แบบถึงจะเรียนกศนแล้วก็ไม่หยุดตื้อพ่อว่าเรียนม.ปลายในระบบเถิดหนูไหว้ นะ ทุกวันนะขอหนักสุดตอนสมัครเรียน พ่อไม่สนใจเมินได้เมินเลย จนจบแล้ว คิดแล้วว่าฉันเคยเชื่อครูเชื่อพ่อ ผลสุดท้ายคนที่ไม่เคยได้ต่ำกว่า 3.00 ก็จบที่ 2.61 คุณ!!ฉันไม่ใช่คนที่เรียนเก่งหรือขยันไรมากแต่ฉันก็ใฝ่เรียนมากพอที่จะท้อปวิชาคณิต ไทย อังกฤษ มันไม่โอเคเลย พอเกรดแค่นี้มันตัดโอกาสที่ชอบกับมอที่ชอบไปเยอะเลย เราเองก็ดูเรื่องคณะมาสักพักดันไปถูกใจคณะของเอกชน(เป็นสาขาที่แยกออกมาเป็นคณะโดยเฉพาะ) แน่นอนว่าพ่อก็คือพ่อ บอกไม่ แกเรียนไม่ได้หรอก อย่าโง่ พ่อเรายื่นมาว่าแกต้องเป็นข้าราชการนะฉันจะได้สบาย นี่ก็เถียงต่อให้หนูไม่ได้ชุดข้าราชการแต่หนูก็เลี้ยงพ่อได้ หนูจะหาเงินเลี้ยงเอง  พ่อเราติกเล่นพนันบอล บางครั้งหมดตัว เลยไม่มีปัญญาส่งเรียนอะไรทั้งนั้น เลยลองหาข้อมูลมาว่ามีทุนนะ ทุนของรัฐ ดีใจมากบอกพ่อ แต่พ่อต้องมีสำรองจ่ายก่อนนะ พ่อเหมือนจะตกลงแต่ก็ไม่ให้ไปสมัคร แต่บอกให้เรียนแค่ไม่ให้สมัคร เราจะเรียนไม่เรียนพ่อไม่สนใจหรอกตอนนี้ ล่าสุดแม่น่าทิ้งเราไปแล้ว ถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่เราติดต่อกันตลอด จน แม่เริ่มมีพ่อใหม่มีน้องใหม่ เราก็ห่างไกลออกไป แม่บล็อกไลน์ อันเฟรนด์เฟส ตัดสาย ไม่เคยแม้แต่เล่าว่ามีลูกสาวอีกคน พ่อบอกว่าไม่น่าจะเกิด ภาระครอบครัว ทำอะไรก็ไม่ได้ เกิดมาทำไม...

เรารักพ่อนะ....ที่หนูอยากเรียนที่ดีๆเพราะหนูอยากมีงานดีๆหาเงินเยอะๆมาเลี้ยงพ่อบ้าง จะได้ไม่เหนื่อย ได้สบาย หนูก็ไม่ตั้งใจจะเดินไม่ได้ ไม่ได้อยากเป็นภาระ ไม่เคยอยากถ่วงชีวิตใคร หนูเลือกไม่ได้ หนูเกิดมาก็เพราะพ่อกับแม่รักกันไม่ใช่หรอ ทำไมตอนนี้ถึงไม่ใช่งั้นล่ะ....

ที่เราชวนทุกคนคุยกับเราๆบ่อยเพราะอยากเป็นเพื่อน อยากสนิทกับทุกคน.... เราขอโทษที่น่าลำคาญ

แม่จ๋า แม่จะแย่ในสายตาใครแต่แม่คือแม่หนู หนูรักแม่เท่าเดิม เหมือนเดิม แม้ว่าจะไม่ได้ผูกพันทางใจแต่ก็ทางเลือดเนื้อ รักแม่นะ ตลอดเลย แม่แค่ไม่อยากให้ใครรู้เท่านั้นเอง


ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในชีวิต มันทั้งกดดัน บีบคั้น มันตึงไปหมด มันร้าวไปหมด มันซับซ้อนเกินกว่าจะเล่าหมดในตอนนี้ หนูไม่ควรเกิดมาเลย มันผิดพลาดไปหมด ออกกรอบก็ไม่ได้ถอยก็ไม่ได้เพราะไม่เคยก้าวไกลกว่าศูนย์ ทำไม่ฐานเราไม่ดีพอหรอคะ หนูพยายามคิดบวกนะ เออเราแค่บ้านแตก เดินไม่ได้ ไม่ได้เรียน ไม่มีเงินเรียน ไม่มีเพื่อนแม้แต่จะเล่าให้มันฟังว่าเกิดอะไรขึ้นร้องทำไม อยากฆ่าตัวตายนะคะ แต่ติดส่งงานวาดรูปที่พยายามหาตังมาเป็นค่าเทอมให้ได้อยู่เลยค่อยตายล่ะกัน ถามจริงๆนะคะ

มนุษย์แบบหนูควรตายไหม?