เพิ่งเลิกกับแฟน !!!
ไม่ได้เสียใจนะคะ
เพราะเป็นความรักที่เค้ารู้สึก
แค่คนเดียว ... ทั้ง ๆ ที่ให้โอกาสเค้าได้พิสูจน์ตัวเอง
แล้วก็เปิดใจตัวเองแล้วด้วย
ไม่ได้คบเพราะสงสาร
หรือเห็นใจนะคะ
ด้วยความพยายามของเค้า นั่นแหละค่ะ
ที่มาจุดนั้นได้ .. เข้าใจค่ะ
ว่าความรักสวยงามเสมอ
แต่ทว่า เรา 2 คน
เข้าใจกันจริงๆ
หนู คนนึงเป็นคนเห็นความรักแล้ว
เป็นเรื่องน่ากลัว
เป็นธรรมดาของเด็กบ้านครอบครัวแตกแยก
พ่อแม่ หย่าร้างกัน
มันเลยฝังใจ ... จะทำไงให้ความรักคงอยู่
อย่างสวยงาม เหมือนกับที่ทุกคนฝันใฝ่าย
เอาเข้าจริงๆ ผู้ชายคนนี้ไม่ได้ต้างจากคนทั่วไปเลย
ไม่มีความเป็นผู้นำด้านความคิด
ด้านความโรแมนติก
บอกเลย ไม่มี
เป็นคนชวนเที่ยว .. แต่ไม่ออกตังค์
ไปกินข้าว พาเพื่อนมาด้วย
ไม่พกตังค์ จะกินอะไรได้หมด
แล้วแต่เราจะเลือก 555
(สึส กุต้องจ่ายเอง เลี้ยงไม่พอ
เลี้ยงเพื่อนด้วย) ดูหล่อ ดูเทห์ เลยเนอะ
นั่งกินข้าวต่อหน้าเพื่อนๆเรา
เอามือ ล้วง แคะ อาหารในปาก
ไม่ปิด สักนิดเหรอ ..( เตือนครั้งแรก )
ที่บ้านมีงาน ก็ไปนั่งเฉยๆ ต้องเรียก
ต้องบอก ว่าต้องทำอะไรบ้าง
มาอีกบ้านนึง มาถึง (

ก็ซดเหล้าเบียร์)
เหมือนไม่เคยกินมานาน
เราไปนั่งกับเพื่อน ก็ตามไปอีก
เหมือนเดิม ... แคะฟัน อีกล้ะ
(เตือนครั้งที่ 2)
นั่งกินข้าวกับผู้ใหญ่ที่บ้าน
เล่นโทรศัพท์ .. คุยกันเสียงดัง
กับปลายสาย ทั้งที่ก่อนหน้า
เล่นโทรศัพท์ อยู่แล้ว
ทำไม ไม่คุยให้เสร็จก่อนจะมากินข้าว
ยาย กับแม่ก็มองมาที่เรา
เสร็จแล้วก็ เหมือนเดิมแคะอีกล้ะ
มันดูสกปรก แล้วก็ไม่ให้เกียรติกันด้วย
ผู้ใหญ่เค้าก็นั่งด้วย นี่เรื่องมารยาทบนโต๊ะอาหาร
นิสัยบ้านๆ ก็พอเข้าใจ
แต่ออกมาข้างนอกควรให้เกียรติกันบ้าง
อย่างแสดงความเป็นตัวเองให้เยอะ
บางเรื่องก็เข้าใจยาก
พยายามอธิบายไปง่ายๆ
ก็ยังไม่เข้าใจ
ต้องการความชัดเจน
สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือ
เลิกกันน้ะ
เพราะ บางพฤติกรรม
รับไม่ได้ ... แล้วก็ไม่แน่ใจด้วย
ว่าจะไปกันรอดมั้ย
จะรักษาหน้า คนๆนี้ไว้ได้มั้ย
ที่คนอื่นไม่ต้องมองว่าเรา
เลือกคนไม่ผิด
ทุกคำพูด ถ้าทำไม่ได้อย่าพูด
หวังไว้สูง ไม่ผิดค่ะ
แต่เมื่อไหร่จะไปถึง
ถ้ายังไม่ปรับทัศนคติ
ยังเป็นเด็ก บ้าน
สไตล์ โลโซ ไม่ได้นะคะ
ยุคไหน สมัยไหนแล้ว
อายุไม่ใช่น้อยๆ
หน้าที่การงาน ก็ดีแล้ว
บางสถานการณ์
บางเหตุการณ์
บางอารมณ์
มันบังคับ
ชัดเจนเลยค่ะ ว่าเลิกกัน
ใครกันแน่ .... ที่เยอะ หนูเหรอ ????
ไม่ได้เสียใจนะคะ
เพราะเป็นความรักที่เค้ารู้สึก
แค่คนเดียว ... ทั้ง ๆ ที่ให้โอกาสเค้าได้พิสูจน์ตัวเอง
แล้วก็เปิดใจตัวเองแล้วด้วย
ไม่ได้คบเพราะสงสาร
หรือเห็นใจนะคะ
ด้วยความพยายามของเค้า นั่นแหละค่ะ
ที่มาจุดนั้นได้ .. เข้าใจค่ะ
ว่าความรักสวยงามเสมอ
แต่ทว่า เรา 2 คน
เข้าใจกันจริงๆ
หนู คนนึงเป็นคนเห็นความรักแล้ว
เป็นเรื่องน่ากลัว
เป็นธรรมดาของเด็กบ้านครอบครัวแตกแยก
พ่อแม่ หย่าร้างกัน
มันเลยฝังใจ ... จะทำไงให้ความรักคงอยู่
อย่างสวยงาม เหมือนกับที่ทุกคนฝันใฝ่าย
เอาเข้าจริงๆ ผู้ชายคนนี้ไม่ได้ต้างจากคนทั่วไปเลย
ไม่มีความเป็นผู้นำด้านความคิด
ด้านความโรแมนติก
บอกเลย ไม่มี
เป็นคนชวนเที่ยว .. แต่ไม่ออกตังค์
ไปกินข้าว พาเพื่อนมาด้วย
ไม่พกตังค์ จะกินอะไรได้หมด
แล้วแต่เราจะเลือก 555
(สึส กุต้องจ่ายเอง เลี้ยงไม่พอ
เลี้ยงเพื่อนด้วย) ดูหล่อ ดูเทห์ เลยเนอะ
นั่งกินข้าวต่อหน้าเพื่อนๆเรา
เอามือ ล้วง แคะ อาหารในปาก
ไม่ปิด สักนิดเหรอ ..( เตือนครั้งแรก )
ที่บ้านมีงาน ก็ไปนั่งเฉยๆ ต้องเรียก
ต้องบอก ว่าต้องทำอะไรบ้าง
มาอีกบ้านนึง มาถึง (
เหมือนไม่เคยกินมานาน
เราไปนั่งกับเพื่อน ก็ตามไปอีก
เหมือนเดิม ... แคะฟัน อีกล้ะ
(เตือนครั้งที่ 2)
นั่งกินข้าวกับผู้ใหญ่ที่บ้าน
เล่นโทรศัพท์ .. คุยกันเสียงดัง
กับปลายสาย ทั้งที่ก่อนหน้า
เล่นโทรศัพท์ อยู่แล้ว
ทำไม ไม่คุยให้เสร็จก่อนจะมากินข้าว
ยาย กับแม่ก็มองมาที่เรา
เสร็จแล้วก็ เหมือนเดิมแคะอีกล้ะ
มันดูสกปรก แล้วก็ไม่ให้เกียรติกันด้วย
ผู้ใหญ่เค้าก็นั่งด้วย นี่เรื่องมารยาทบนโต๊ะอาหาร
นิสัยบ้านๆ ก็พอเข้าใจ
แต่ออกมาข้างนอกควรให้เกียรติกันบ้าง
อย่างแสดงความเป็นตัวเองให้เยอะ
บางเรื่องก็เข้าใจยาก
พยายามอธิบายไปง่ายๆ
ก็ยังไม่เข้าใจ
ต้องการความชัดเจน
สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือ
เลิกกันน้ะ
เพราะ บางพฤติกรรม
รับไม่ได้ ... แล้วก็ไม่แน่ใจด้วย
ว่าจะไปกันรอดมั้ย
จะรักษาหน้า คนๆนี้ไว้ได้มั้ย
ที่คนอื่นไม่ต้องมองว่าเรา
เลือกคนไม่ผิด
ทุกคำพูด ถ้าทำไม่ได้อย่าพูด
หวังไว้สูง ไม่ผิดค่ะ
แต่เมื่อไหร่จะไปถึง
ถ้ายังไม่ปรับทัศนคติ
ยังเป็นเด็ก บ้าน
สไตล์ โลโซ ไม่ได้นะคะ
ยุคไหน สมัยไหนแล้ว
อายุไม่ใช่น้อยๆ
หน้าที่การงาน ก็ดีแล้ว
บางสถานการณ์
บางเหตุการณ์
บางอารมณ์
มันบังคับ
ชัดเจนเลยค่ะ ว่าเลิกกัน