เข้าเรื่องเลยคนคนตั้งชื่อฟร้องส์ พอดีว่าตอนเด็กๆผมเคยเจอกับเด็กผู้หญิงคนนึงครับรุ่นราวคราวเดียวกันตอนนั้นอายุน่าจะประมาณป.3-ป.4 จำไม่ค่อยได้ล่ะไม่รู้เขาอายุมากกว่าหรือน้อยกว่า ชื่อเนยครับ ไปเจอกันที่เรียนพิเศษภาษาอังกฤษชื่อว่า HOME ENGLISH เปิดอยู่แถวถนนราชดำเนินตอนนี้ไม่ชัวร์ว่าปิดหรือย้ายที่หรือยัง เรียนกันทุกวันเสาร์จำเวลาไม่ค่อยได้ เนยเป็นคนที่ตัวสูงหน่อยนึง(ตอนนั้นสูงกว่าผมนะ) ผิวขาวอยู่ แล้วก็ชอบใส่นาฬิกาเบนเท็นอันนี้จำได้ขึ้นใจ หน้าตาจะออกแนวหมวยๆหน่อยมั้ง นิสัยจะเป็นแนวผู้หญิงที่แมนๆนิดนึงมากเล่นกับผู้ชายบ่อย ตอนนั้นเราเหมือนว่าต้องรอผู้ปกครองรับกลับบ้านด้วยกัน ก็เลยสนิทกันมาก มันเลยทำให้เวลาอยู่ในห้องเรียนเราชอบคุยกันเล่นกันแล้วก็ตามประสาเด็กล่ะมันก็ต้องมีปลื้มๆเขานิดหน่อยกันบ้างด้วยความที่เป็นเขาเป็นคนน่ารักด้วยมั้ง แต่ตอนนั้นด้วยความที่เจอกันแค่วันเดียวต่อสัปดาห์ก็เลยไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น
จำเหตุการณ์ที่เกิดได้ไม่กี่เรื่อง เช่นเล่นขว้างยางลบกันมั้งแล้วผมถือมือถืออยู่ด้วยเลยขว้างออกไป ดีนะตอนนั้นใช่3310 เลยรอดตัวไป พอขว้างไปรู้ว่าไม่ใช่ยางลบเนยเขาช่วยเข้ามาดูนะว่าเป็นยังไงบ้างไหม อีกอันที่จำได้ก็ที่เรียนพิเศษมันจะมีgoaltableอ่ะครับ เล่นฟุตบอลแบบที่ใช้มือหมุนเล่นกันเราไปเล่นรอพ่อแม่กันบ่อยอยู่สนุกมากด้วยความที่ไม่มีไรทำ หยอกล้อกันไปมาโกงกันบ้างนิดหน่อย มีฉากรอกลับบ้านตอนฝนตกในตำนานไรงี้แบบฝนพร่ำๆ ตอนนั้นมันก็จะฟินหน่อยๆแบบบรรยากาศกำลังดีแต่พ่อแม่เขาดันมารับซะก่อนจบเลยตอนนั้นตานี่มองตามรถอย่างเหงาๆกันไป
แต่เรื่องทุกอย่างมันก็จบลงน่าจะประมาณเทอมนึง พอมาอีกเทอมนึงเราไม่เห็นเนยเรียนต่อก็เหงาๆนิดนึง อารมณ์อยู่ก็หายไปแล้วตอนนั้นไม่มีอะไรที่ติดต่อกันได้เลยเฟสก็ยังไม่เล่น เบอร์ก็ไม่ได้ขอ ถือว่าเป็นทั้งเพื่อนผญคนแรกที่สนิทมากในชีวิตเลย จากนั้นก็ไม่ได้เจออีกเลย
พอประมาณปีนึงผ่านมาก็แบบลองถามเพื่อนผญคนนึงที่เรียนที่เดียวกันว่ารู้จักคนชื่อเนยบ้างไหม แล้วก็ดันรู้จักกันซะงั้นพอถามไถ่ไปก็รู้ว่าเนยย้ายมาเรียนวันอาทิตย์เราก็ด้วยความกล้าตอนนั้นที่มีฝากเพื่อนคนนั้นไปบอกชอบ55555555555โคตรจะแมนอ่ะขนาดฝากบอกชอบไปยังตัวบิดแทบตาย แต่ก็นั่นล่ะครับหลังจากนั้นก็ไม่ได้ข่าวอะไรอีกเลย
แล้วเราก็ลืมๆไปบ้างจำได้บ้างบางทีก็มาบ่นกับเพื่อนว่าชื่อคนนี้มันเข้าในหัว เล่าเรื่องบางเรื่องให้เพื่อนฟัง จนมันยังจำได้ถึงทุกวันนี้เลย
ตอนนี้ก็โตๆขึ้นมหาลัยแล้ว ไม่กล้าถามเพื่อนแล้วไงว่าตอนนั้นได้ความเป็นยังไงบ้าง ถามไปไม่รู้จะจำได้ไหมกลัวหน้าแตกกลับมาอีก55555555 ก็เลยอยากจะฝากให้แชร์กระทู้นี้ไปหน่อยเผื่อบางทีเขาอาจจะเห็นแล้วจำเรื่องราวได้ไม่มากก็น้อยก็ยังดี อยากลองคุยเรื่องราวในอดีตเก่าๆอ่ะนะ พอมาลองนึกย้อนดูก็อดคิดถึงไม่ได้ ยังไงก็ฝากแชร์ด้วยนะคร้าบบบบบบถ้าไม่มากไปถ้าเขาได้เห็นกระทู้นี้ก็ขอเฟสหรืออะไรติดต่อไว้หน่อยก็แล้วกันเนอะ มันค้างอยู่ในใจจริงๆ อยากรู้ว่ามีตัวตนอยู่จริงๆเราไม่ได้ฝันกลางวันคิดไปเพ้อเจ้อแต่งเรื่องเองใช่ไหม55555555 คือเรื่องนี้มันจะแวบมาในหัวตลอดทุกปีเลยเหมือนกันค้างคาใจอยู่อ่ะนะ ก็เลยมาลงกระทู้นี่ล่ะตามหาคนซะเลย ให้มันจบๆไปเพราะไม่ทำเดียวมันก็ย้อนมาให้นึกถึงอีกให้มันหายค้างคาใจซะ ไปล่ะยังไงก็ฝากแชร์แล้วฝากเนยติดต่อมาด้วยเน้ออออออ555555555
ตามหาเพื่อนผู้หญิงสมัยเด็กคนนึงครับ ฝากแชร์ด้วยยย55555
จำเหตุการณ์ที่เกิดได้ไม่กี่เรื่อง เช่นเล่นขว้างยางลบกันมั้งแล้วผมถือมือถืออยู่ด้วยเลยขว้างออกไป ดีนะตอนนั้นใช่3310 เลยรอดตัวไป พอขว้างไปรู้ว่าไม่ใช่ยางลบเนยเขาช่วยเข้ามาดูนะว่าเป็นยังไงบ้างไหม อีกอันที่จำได้ก็ที่เรียนพิเศษมันจะมีgoaltableอ่ะครับ เล่นฟุตบอลแบบที่ใช้มือหมุนเล่นกันเราไปเล่นรอพ่อแม่กันบ่อยอยู่สนุกมากด้วยความที่ไม่มีไรทำ หยอกล้อกันไปมาโกงกันบ้างนิดหน่อย มีฉากรอกลับบ้านตอนฝนตกในตำนานไรงี้แบบฝนพร่ำๆ ตอนนั้นมันก็จะฟินหน่อยๆแบบบรรยากาศกำลังดีแต่พ่อแม่เขาดันมารับซะก่อนจบเลยตอนนั้นตานี่มองตามรถอย่างเหงาๆกันไป
แต่เรื่องทุกอย่างมันก็จบลงน่าจะประมาณเทอมนึง พอมาอีกเทอมนึงเราไม่เห็นเนยเรียนต่อก็เหงาๆนิดนึง อารมณ์อยู่ก็หายไปแล้วตอนนั้นไม่มีอะไรที่ติดต่อกันได้เลยเฟสก็ยังไม่เล่น เบอร์ก็ไม่ได้ขอ ถือว่าเป็นทั้งเพื่อนผญคนแรกที่สนิทมากในชีวิตเลย จากนั้นก็ไม่ได้เจออีกเลย
พอประมาณปีนึงผ่านมาก็แบบลองถามเพื่อนผญคนนึงที่เรียนที่เดียวกันว่ารู้จักคนชื่อเนยบ้างไหม แล้วก็ดันรู้จักกันซะงั้นพอถามไถ่ไปก็รู้ว่าเนยย้ายมาเรียนวันอาทิตย์เราก็ด้วยความกล้าตอนนั้นที่มีฝากเพื่อนคนนั้นไปบอกชอบ55555555555โคตรจะแมนอ่ะขนาดฝากบอกชอบไปยังตัวบิดแทบตาย แต่ก็นั่นล่ะครับหลังจากนั้นก็ไม่ได้ข่าวอะไรอีกเลย
ตอนนี้ก็โตๆขึ้นมหาลัยแล้ว ไม่กล้าถามเพื่อนแล้วไงว่าตอนนั้นได้ความเป็นยังไงบ้าง ถามไปไม่รู้จะจำได้ไหมกลัวหน้าแตกกลับมาอีก55555555 ก็เลยอยากจะฝากให้แชร์กระทู้นี้ไปหน่อยเผื่อบางทีเขาอาจจะเห็นแล้วจำเรื่องราวได้ไม่มากก็น้อยก็ยังดี อยากลองคุยเรื่องราวในอดีตเก่าๆอ่ะนะ พอมาลองนึกย้อนดูก็อดคิดถึงไม่ได้ ยังไงก็ฝากแชร์ด้วยนะคร้าบบบบบบถ้าไม่มากไปถ้าเขาได้เห็นกระทู้นี้ก็ขอเฟสหรืออะไรติดต่อไว้หน่อยก็แล้วกันเนอะ มันค้างอยู่ในใจจริงๆ อยากรู้ว่ามีตัวตนอยู่จริงๆเราไม่ได้ฝันกลางวันคิดไปเพ้อเจ้อแต่งเรื่องเองใช่ไหม55555555 คือเรื่องนี้มันจะแวบมาในหัวตลอดทุกปีเลยเหมือนกันค้างคาใจอยู่อ่ะนะ ก็เลยมาลงกระทู้นี่ล่ะตามหาคนซะเลย ให้มันจบๆไปเพราะไม่ทำเดียวมันก็ย้อนมาให้นึกถึงอีกให้มันหายค้างคาใจซะ ไปล่ะยังไงก็ฝากแชร์แล้วฝากเนยติดต่อมาด้วยเน้ออออออ555555555