คือเราเป็นลูกครู แล้วสังคมในรร.แม่เรา แบบอวดลูกเก่ง ว่าลูกเค้านู่นนี่นั่น ขยัน ซื่อสัตย์ ประหยัด อดทน ไรก็ว่าไป แล้วก็หันมาถามแม่เราว่าแล้วลูกเธอละ เป็นอย่างไร คือเราเป็นคนที่ไม่อยากไปสุงสิงอะไร แต่บางทีเค้าก็วุ่นวายน่ารำคาญอ่ะ  ยิ่งถ้าเจอเราพร้อมกับแม่ด้วยนะ ถามอยู่นั่นละ จบยัง เรียนเป็นไง เนี่ยลูกอ่ะเรียนได้เกรด3กว่าเลยนะ ขยันมาก เก็บเงินก็เก่ง ไม่ทำให้พ่อแม่เสียใจเลย แล้วเราละเกรดได้เท่าไร จบตอนไหน จะทำงานอะไร ใช้เงินเดือนเท่าไร หื้มมม อะไรอ่ะ? อยากตอกหน้าเหมือนกัน "ว่าพอเถอะค่ะมีมารยาทหน่อยไม่ได้สนิทกัน" แต่เรารู้กาลเทศะ แต่คนถามไม่รู้จักมารยาทเลย ว่าจุดไหนควรพอ หรือไม่ควรก้าวก่าย สนิทมากหรือน้อยควรให้ช่องว่างแก่กัน เราไม่เคยไปอยากรู้เรื่องครอบครัว หรือเรื่องลูกเขาเลย ทำไมเขาอยากรู้เรื่องเราดีจัง งง? เราบอกแม่ตลอดว่า"แม่ไม่ต้องไปอวดหนูกับใครหรอกนะ เพราะหนูก็ไม่รู้ว่าถ้าหากแม่อวดไปแล้วหนูไม่ได้เป็นไปตามที่แม่พูด มันจะแย่ หนูขอทำให้มันสุดความสามารถอาจจะไม่ได้ดีเท่าลูกบ้านนู้นบ้านนี้ แต่หนูคือลูกแม่ ขอแค่แม่กับพ่อเข้าใจ ใครหนูก็ไม่สน" หนูคิดถูกแล้วใช่ไหมคะ แล้วจะมีคำพูดไหนที่แม่สามารถจะพูดได้แบบไม่เสียความสัมพันธ์กับผู้ฟังบ้างคะ?