กวีในดงดาบ : ความรักมือสอง

คิดถึงจริงๆนะ... คิดถึงเปิดท้าย.. เข้ามาพันทิพโฉมใหม่ กี่ครั้งๆ ก็ยังไม่ชิน... เลยมาชวนเพื่อนๆน้องๆอีกซักครั้ง ไปรื้อฟื้นความหลัง บรรยากาศเปิดท้าย เพิ่มไออุ่น แบบพี่ๆน้องๆ ก่อนทุกอย่าง จะจางหายไป...

ไม่เคยตั้งกระทู้มาก่อน ผิดพลาดขออภัยค่ะ ตอนนี้อายุก็มากแล้วคิดถึงเพื่อนวัยเรียนมาก แต่ไม่มีหนทางติดต่อ สมัยก่อนไม่มีเครื่องมือสื่อสารค่ะ เราอยากตามหาเพื่อนสมัยเรียนเซ็นต์โยเซฟบางนา จบปี 2525 แก็งค์เรา

...เวลาจะช่วยไห้ลืมบางสิ่งบางอย่าง..แต่เราว่าเราคิดผิดอ้ะนี่ก็3เดือนกว่าแร้วที่เราเลิกกับแฟนเก่า..พยายามที่จะลืมแต่ก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังรื้อฟื้นเรื่องเก่าๆตลอดอ้ะ..จะทำอะไรก้อคิดถึงเค้าเวลากลับไปที่ท

ตอนเด็กเดินทุกวันเลย (ช่วงปี 2540) เดินมาจากสนามศุภชลาศัย เพื่อมาเที่ยวมาบุญครอง แล้วก็ย้ายบ้านออกไปนอกเมือง ตอนนี้แก่แล้ว ต้องเข้ามาทำงานในเมือง มีโอกาสเลยไปเดินดู ย้อนความหลังสักหน่อย เปลี่ยนไปเยอะม

เมื่อสักครู่ไปตอบกระทู้หนึ่งมาครับ มีการกล่าวถึงชั้น ลูก หลาน เหลน โหลน มาครับ เสร็จแล้วก็มานั่งคิดถึง ลำดับชั้นของเครือญาติครับ คุณ ไล่ลำดับเครือญาติไปได้ไกลแค่ไหนครับ จำได้ว่าตอนเด็ก จะท่องกันเล

นี่คือเรื่องที่คุณต้องยอมรับ... ว่าความฝันที่จะ รวยได้โดยไม่ต้องทำงานหนัก มันไม่ได้มีแค่ในละคร แต่มันถูกยื่นมาให้ถึงหน้าจอมือถือของคุณทุกวัน ในรูปแบบของ แผนการเงินที่ไม่โปร่งใส หรือ วิธีการหาเงินแบบเร

คือ จขกท. เป็นคนที่มีถุงใต้ตาเวลายิ้มจะขึ้นเห็นชัด แต่ถ้าทำหน้าปกติ ก็ไม่เห็นนะคะ ตอนนี้อายุ27 แต่เริ่มมีริ้วรอย ขึ้นรอบดวงตา เวลายิ้ม แรกๆก็ไม่คิดอะไรหรอกค่ะ อารมณ์แบบว่า ฉันยังไม่แก่ ไม่เป็นไรหร