ก่อนอื่นต้องบอกก่อนนะครับว่าผมไม่ได้อยู่กับพ่อ อยู่กับฝั่งแม่ผม
แต่ทำงานกับพ่อเป็นลูกจ้างพ่อครับ พ่อมีกิจการ
ผมเรียนจบ พ่อก็ดึงผมมาทำงานด้วยเลย ตอนนี้ผม 28 ทำมาก็ประมาณ 5 ปีได้ พ่อให้เงินเดือนผมสองหมื่นกว่าๆ ก็แล้วแต่รายได้เข้ามาแต่ละเดือนครับ เข้ามากก็ได้มาก ถามว่าดีมั้ย มันก็ดีครับ แต่ด้วยอะไรหลายๆเรื่องมันทำให้ผมอยากเดินออกมา ไม่ใช่พึ่งคิด แต่ไม่เคยคิดที่จะทำงานกับพ่อตั้งแต่แรกแล้ว แต่ปฏิเสธไม่เป็น ตกกะไดพลอยโจรประมาณนี้ครับ ผมเป็นคนสำหรับพ่อแม่แล้วเถียงหรือต่อต้านไม่เป็น ผมจะไม่ค่อยโดนดุเท่าไหร่ตั้งแต่เด็กต่างจากน้องผม
ผมแอบสมัครงานใหม่ สายงานคล้ายๆกัน เงินเดือนสูสีกัน ผมเลยอยากลาออกจากงานที่ทำกับพ่อครับ ที่จริงพูดทีเล่นที่จริงมาหลายครั้งแล้ว แต่พ่อไม่ยอมพ่อมีเหตุผลของพ่อมาหักล้างตลอด ครั้งนี้ผมพูดจริงจัง พ่อนอยด์ผมเลยครับ ไม่พูดด้วย หลบหน้าผมตลอด ชอบเอาเรื่องครอบครัวมาพูดว่าเป็นเพราะครอบครัวพ่อหรือป่าว เพราะผมเผลอพูดว่าเอาไว้รอลูกพ่อมาทำ ใกล้จะเรียนจบแล้ว (น้องคนละแม่) อันที่จริงไม่เกี่ยวเลย จริงๆผมไม่ได้คิดไร ผมแค่อยากยืนด้วยขาของผมเอง ผมก็มีครอบครัวแต่งงานแล้ว ไม่ใช่อยู่ได้เพราะพ่อพยุงช่วยเหลือประมาณนี้ และหลายๆอย่างหลายความรู้สึก
ตั้งแต่พ่อรู้ว่าผมสมัครงานใหม่ แล้วผมก็อธิบายเหตุผลให้พ่อฟัง พ่อก็เปลี่ยนสรรพนามเรียกผมใหม่ครับ จากพ่อเคยแทนตัวเองว่าพ่อ ก็กลายเป็นผมแทน จากเรียกชื่อผมก็เป็นคำว่าคุณแทน ยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดครับ
ทั้งที่ผมไม่ได้คิดไรเลย ผมอยากมีชีวิตของผม จะบอกว่าใช่ ผมอยากไปเป็นขี้ข้าคนอื่น!! เหนื่อยใจครับ แต่ตอนนี้ผมก็ยังทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุด ถ้าผมจะจากพ่อไปไม่ได้
(เป็นโชคดีของน้องสาวผมมากที่ไม่ยอมมาทำงานกับพ่อ ตัดภาพมาที่ผม )😊
อยากลาออกจากงานที่ทำกับพ่อครับ มีวิธีพูดที่ดีที่สุดมั้ยครับไม่ให้พ่อคิดมาก และเป็นผมเองที่คิดมาก
แต่ทำงานกับพ่อเป็นลูกจ้างพ่อครับ พ่อมีกิจการ
ผมเรียนจบ พ่อก็ดึงผมมาทำงานด้วยเลย ตอนนี้ผม 28 ทำมาก็ประมาณ 5 ปีได้ พ่อให้เงินเดือนผมสองหมื่นกว่าๆ ก็แล้วแต่รายได้เข้ามาแต่ละเดือนครับ เข้ามากก็ได้มาก ถามว่าดีมั้ย มันก็ดีครับ แต่ด้วยอะไรหลายๆเรื่องมันทำให้ผมอยากเดินออกมา ไม่ใช่พึ่งคิด แต่ไม่เคยคิดที่จะทำงานกับพ่อตั้งแต่แรกแล้ว แต่ปฏิเสธไม่เป็น ตกกะไดพลอยโจรประมาณนี้ครับ ผมเป็นคนสำหรับพ่อแม่แล้วเถียงหรือต่อต้านไม่เป็น ผมจะไม่ค่อยโดนดุเท่าไหร่ตั้งแต่เด็กต่างจากน้องผม
ผมแอบสมัครงานใหม่ สายงานคล้ายๆกัน เงินเดือนสูสีกัน ผมเลยอยากลาออกจากงานที่ทำกับพ่อครับ ที่จริงพูดทีเล่นที่จริงมาหลายครั้งแล้ว แต่พ่อไม่ยอมพ่อมีเหตุผลของพ่อมาหักล้างตลอด ครั้งนี้ผมพูดจริงจัง พ่อนอยด์ผมเลยครับ ไม่พูดด้วย หลบหน้าผมตลอด ชอบเอาเรื่องครอบครัวมาพูดว่าเป็นเพราะครอบครัวพ่อหรือป่าว เพราะผมเผลอพูดว่าเอาไว้รอลูกพ่อมาทำ ใกล้จะเรียนจบแล้ว (น้องคนละแม่) อันที่จริงไม่เกี่ยวเลย จริงๆผมไม่ได้คิดไร ผมแค่อยากยืนด้วยขาของผมเอง ผมก็มีครอบครัวแต่งงานแล้ว ไม่ใช่อยู่ได้เพราะพ่อพยุงช่วยเหลือประมาณนี้ และหลายๆอย่างหลายความรู้สึก
ตั้งแต่พ่อรู้ว่าผมสมัครงานใหม่ แล้วผมก็อธิบายเหตุผลให้พ่อฟัง พ่อก็เปลี่ยนสรรพนามเรียกผมใหม่ครับ จากพ่อเคยแทนตัวเองว่าพ่อ ก็กลายเป็นผมแทน จากเรียกชื่อผมก็เป็นคำว่าคุณแทน ยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดครับ
ทั้งที่ผมไม่ได้คิดไรเลย ผมอยากมีชีวิตของผม จะบอกว่าใช่ ผมอยากไปเป็นขี้ข้าคนอื่น!! เหนื่อยใจครับ แต่ตอนนี้ผมก็ยังทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุด ถ้าผมจะจากพ่อไปไม่ได้
(เป็นโชคดีของน้องสาวผมมากที่ไม่ยอมมาทำงานกับพ่อ ตัดภาพมาที่ผม )😊