พ่อแม่ทะเลาะแล้วบอกว่าจะหย่ากัน

พ่อเปลี่ยนไปเยอะมากตั้งแต่เด็กแล้ว ส่วนแม่ก็เป็นคนชอบใช้อารมณ์แล้วก็กำลัง หนูเคยนั่งเงียบๆแล้วมองหน้าในขณะที่ท่านด่า ท่านเอามือมาตบหัวกับหน้าของหนูไม่ยั้ง ส่วนพ่อก็ไม่ค่อยให้เงินไปใช้ไปจ่ายไปกินอะไรเลย พ่อให้เงินแม่แค่100บาท แต่ให้ซื้อกับข้าวกินทั้งครอบครัวซึ่งแน่นอนว่ามันไม่พอ พ่อของหนูขี้เหนียวมากท่านบอกว่าเพื่อการเรียนของหนูท่านทำได้ แต่พอหนูขอเงินซื้อรายงานทำงานที่จำเป็นจริงๆท่านกลับไม่ให้ ท่านให้เงิน100นึงกับฉันต่อวันซึ่งไม่พอทั้งค่ารถค่ากินค่าอยู่ค่าใช้ตลอดทั้งวัน ทุกวันฉันกลับมาแบบไม่มีเงินเก็บ อีกทั้งพ่อยังชอบเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ชอบเก็บเงินไว้ใช้คนเดียว พ่อชอบว่าคิดว่าตัวเองถูกเสมอแล้วพ่อก็ติดเพื่อนมาก พ่อชอบกินเหล้ามาก แล้วก็กินทุกวัน ฉันต้องทนรับคำด่าทอต่างๆของท่าน2คน ฉันทำได้ร้องไห้เสียใจแต่ก็ทำได้แค่อดทน ไม่สามารถพูดอะไรออกไปได้เลย เพราะถึงพูดออกไปแม่ก็จะพูดสวนกลับมาประมาณว่า กูเป็นแม่นะ เป็นลูกไม่มีสิทธิ์ ชีวิตนี้หนูอะไรไม่ได้จริงๆ หนูไม่สิทะ์ที่จะเลือกด้วยซ้ำ วันนี้ท่านทะเลาะกัน เพราะเรื่องเล็กๆซึ่งแม่เป็นคนปากจัดเป็นปกติและพ่อก็ตวาดตะคอใส่แม่ แล้วก็พูดดังๆหน้าบ้านว่าจะไปมีเมียน้อยแล้วก็เลิกกับแม่ ถ้าไม่พอใจอะไรก็ออกจากบ้านหลังนี้ไปเลย หนูยอมรับว่ามันทะเลาะกันหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้แรงที่สุดเพราะพ่อใช้คำว่ามีเมียน้อย ตอนนั้นเองหนูยังไม่กลับจากบ้านหนูอยู่ที่ร.ร. แต่แม่เล่าให้ฟัง ด้วยความที่หนูเป็นคนที่นิ่งๆพูดอ้อนอะไรไม่เป็นเป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงออกเรื่องความรักมากเท่าไหร่ แม่บอกว่าหนูไม่น่าเกิดมาเลยเป็นลูกสาวแท้ๆแต่อ้อนพ่อไม่เป็น ก็หนูทำไมเป็นจริงๆ มันบังคับไม่ได้หรอกของแบบนี้ หนูขอโทษที่หนูเกิดมาแล้วไม่ได้ดั่งใจแม่ ไม่ว่าหนูจะเรียนดีขยันแค่ไหนก็ทำให้แม่ดีใจไม่ได้เลย หนูหมดทางแล้ว ครั้งนนี้มันเกินกว่าจะรับไหวจริงๆ หนูอยากตายให้พ้นๆเหมือนที่พ่อแม่เคยบอก ถ้าเค้าไม่มีหนูป่านนี้พ่อกับแม่ต่างคนต่างอยู่ไปแล้ว ชีวิตคงมีความสุขไปแล้ว หนูเป็นตัวถ่วงจริงๆ ถึงหนูจะดูเหมือนคนโรคจิตแต่ปัญหาแบบนี้ใครไม่เจอกับตัวคงพูดได้แค่ว่าเดี๋ยวมันก็ผ่าน สู้ๆเดี๋ยวเค้าก็ดีกัน อย่าไปฟังเลย หารู้ไม่คนที่ยืนอยู่จุดๆนี้มันรับไม่ไหวแล้ว ช่วยหนูทีค่ะขอร้อง หนูทำอะไรไม่ถูกแล้ว