คือเรากับแฟนเราอยู่ห่างกันมาก จะเจอกันแค่ช่วงปิดเทอม และก้บางเทศกาลเท่านั้น เขาก้เป็นนักฟุตบอลด้วยค่ะ และเราจะมีเวลาคุยกันแค่2ทุ่ม+ กลางวันก้มีคุยบ้างแต่ไม่บ่อย แต่เรา2คนเข้าใจกันดีคาะ เพราะเวลาเราว่างไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่ บางเวลาหนูก้ซ้อมรำแต่เขาพัก พอหนูพักเขาก้ไปซ้อมบอล หลังๆมากิจกรรม รร ก้เยอะขึ้น หนูก้ต้องซ้อมหลีดบ้าง รำบ้าง เขาก้ซ้อมบอลของเขาไปค่ะ เขาเรียนยุกทม. แต่หนูยุอีสานค่ะ (ขอไม่บอกนะคะ) เขาก้เป้นคนจังหวัดเดียวกันกับหนูค่ะ เป้นคนอิสานเหมือนกัน แต่เขาไปเรียนที่นั่นเพราะเขาเลือกสายกีฬา (สศม)  เราสองคนกังวลมากค่ะว่าจะไปกันรอดไหม แต่รู้นะคะว่าต่างคนต้องต่างอดทนที่จะเจอกัน แต่หนูแค่อยากได้คำแนะนำ รึคำปรึกษา รึอยากบอกอะไรพอที่จะทำให้เราสองคนเลิกคิดน่อยค่ะ หนูก้คิดกลัวเขาจะมีคนใหม่ ไปแข่งบอลที่รรไหนก้มีแต่สาวๆมาขอเฟสเขา ส่วนหนูเองก้มีเข้ามาบ้างเหมือนกันค่ะ(ไม่ได้มั่นหน้านะคะ) (อีกอย่างคือเขาก้หน้าตาดี ส่วนเราก้ไม่ได้หน้าตาแย่อะไรเบอนั้นค่ะ) บางทีหนูก้แอบคิด ว่าแบบเลิกเลยได้ไหม เพราะกลัวเจ้บ กลัวว่าเขาไปมีคนใหม่ อิกอย่างก้อยากมีคนพาไปนุ่นนี่นั่น ดูหนังกินข้าวบ้างค่ะ เห้นคู่อื่นละชอบน้อยใจค่ะ แต่ก้รอแฟนตลอด รอให้เขาลงมาหา หนูควรมีกฎอะไรระหว่างเขากับหนูไหมคะ