เมื่อเกือบ2ปีก่อน เราได้เจอผชคนนึ่ง ที่ทำงาน โดยสายงานคล้ายๆกันต้องเจอและพูดคุยกัน เราเริ่มคุยเริ่มสนิทกัน จนได้มีอะไรกัน แต่มันคือการผิดพลาด ไม่ได้ตั้งใจจะมีอะไร พอหลังจากนั้น2วัน เราเริ่มคิดมากและได้พูดคุยกัน ผชและเรารังเรมาก เค้ารุ้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น และ เค้าพยาบามถามเราว่าเรารุ้สึกดีกับเค้า ในแบบพี่ชาย หรือแฟน ณ ตอนนั้นเราไม่ได้ตอบอะไร เราไม่กล้าพูด แต่ลึกๆเราอยากคบเป็นแฟน ผชเค้าบอกเราว่าอยากให้เราเจอคนที่ดีกว่าไม่อยากให้เสียเวลากับเค้า เค้าไม่ดีพอ เถียงไปๆมาๆ บทสรุป เค้าขอเราเป็นพี่น้อง คือ เราตกใจและรับไม่ได้มาก เรายอมเค้าเรารักเค้าพอเจอคำตอบนี้ช็อก จนเราทำอะไรๆหลายๆอย่างผิดไปหมด เค้าก็เงียบไปไม่คุยไม่ตอบ เรากลัวจะเสียเค้า เราไม่อยากให้เค้าหายไป ความคิดมากจนเราเอาไปปรึกษาคนอื่นจนเกิดความวุ่นวายไปหมด คนอื่นมารู้เรื่องส่วนตัว เอามาพูดเยอะมาก ในความคิดเรา เราคิดแต่ว่าการทำแบบนี้ผช จะไม่ทิ้งเรา มันพลาดมาก เพราะที่จริงแล้ว เค้าแค่ต้องการให้ปัญหาทุกอย่างเงียบๆ ขอตั้งสติ และอยากให้เราคิดทบทวน แต่เรากับไม่เข้าใจเค้า เค้าโกดเราจนไม่พูดไม่คุยไม่มองหน้า บล็อกเฟส ไลน์ เปลี่ยนเบอร์นี้
เสียใจถึงทุกวันนี้ เราทำร้ายเค้า
สิ่งนึ่งที่เราประทับใจเค้า เค้าเป็นผช คนแรกในชีวิตที่ให้ของขวัญปีใหม่ พาเราไปหาหมอ ออกค่ายาให้ เพียงรู้จักกันได้ไม่นาน ช่วงเวลาสั่นๆมันยังประทับใจเราอยู่เสมอ
สิ่งนึ่งที่อยากจะทำ คือ ขอโทดเค้า ต่อหน้า อยากจะสารภาพ ว่าที่ทำไปแค่กลัวจะเสียเค้าไป รู้สึกผิดเสมอ แต่ไม่มีอะไรที่สามารถติดต่อได้เลย ทุกวันนี้ได้แต่คิดถึงตอนที่เรายังมีความสุขอยู่ ถึงจะสถานนะเพื่อนร่วมงานแต่มันยุในใจเสมอ
เหยิน
จะ2ปีแล้วทำไมไม่ลืมคนรักเก่า
เสียใจถึงทุกวันนี้ เราทำร้ายเค้า
สิ่งนึ่งที่เราประทับใจเค้า เค้าเป็นผช คนแรกในชีวิตที่ให้ของขวัญปีใหม่ พาเราไปหาหมอ ออกค่ายาให้ เพียงรู้จักกันได้ไม่นาน ช่วงเวลาสั่นๆมันยังประทับใจเราอยู่เสมอ
สิ่งนึ่งที่อยากจะทำ คือ ขอโทดเค้า ต่อหน้า อยากจะสารภาพ ว่าที่ทำไปแค่กลัวจะเสียเค้าไป รู้สึกผิดเสมอ แต่ไม่มีอะไรที่สามารถติดต่อได้เลย ทุกวันนี้ได้แต่คิดถึงตอนที่เรายังมีความสุขอยู่ ถึงจะสถานนะเพื่อนร่วมงานแต่มันยุในใจเสมอ
เหยิน