สวัสดีครับ ตอนนี้ยอมรับว่าค่อนข้างไม่สบายใจมากๆครับ ผมกับแฟนผมเราคบกันมาเกือบ 2 ปีแล้วครับ เธออายุน้อยกว่าผม 2 ปี เราคบกันค่อนข้างจริงจัง ผมพาเธอมาให้ที่บ้านรู้จักแต่เธอไม่ยอมให้ผมไปไหว้ผู้ใหญ่ที่บ้านเธอเลย เพราะเธอบอกว่า ที่บ้านยังไม่ให้คบกับใครจริงจังตอนนี้ แล้วถ้าผมไปมันจะมีปัญหาตามมา ผมก็เข้าใจนะ แต่มันดันมาเกิดปัญหาช่วงที่ผมต้องมาต่อมหาลัยนี่แหล่ะครับ เธอกังวลว่าผมจะมีคนใหม่ ผมก็ไม่อยากให้เธอต้องกังวลเรื่องนี้เลยเลือกที่จะเรียนอยู่กับบ้านจะได้อยู่ใกล้ๆเธอ พอเธอจบก็ตั้งใจว่าจะไปเรียนด้วย แล้วช่วงปิดเทอมที่ผ่านมาเธอทำงานพิเศษ เธอมีเวลาให้ผมน้อยลง แต่ผมก็เข้าใจนะว่า เออ .. คนทำงานมันเหนื่อยนะ เขาก็ต้องการที่จะพักผ่อน แต่มันติดตรงที่ว่า เธอมีเวลาแชทคุยกับเพื่อนของเธอ(ผู้ชายส่วนใหญ่) ไปหาเพื่อน คอลคุยกับเพื่อนได้ แต่เธอไม่สามารถอ่านแชทของผมได้ ผมจึงเกิดความกลัวขึ้นมาว่า เห้ย .. ระยะห่างมันจะทำให้เราเลิกกันรึป่าววะ ผมเลยงอแงใส่เธอไปและที่ยิ่งกว่านั้นคือเธอลบรูป ลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับผมทิ้งทั้งหมดโดยที่ไม่บอกผมสักคำ ผมก็ยิ่งน้อยใจเข้าไปใหญ่และจบด้วยการที่เธอบอกเลิกผม ผมพยายามยื้อเธอทุกทาง ทำทุกอย่าง แต่เธอก็เลือกที่จะไป ผมตัดเธอไม่ลงจริงๆครับ เธออ้างเหตุผลที่บ้านว่าแม่เธอไม่ให้คบกับผม เพราะเขาไม่ชอบผม เรื่องที่ว่าเรามีอะไรกัน แต่ผมก็ไม่ใช่ว่าเห้ย จะไม่รับผิดชอบนะ ผมบอกผู้ใหญ่ที่บ้านผมว่า ผู้หญิงคนนี้ผมจริงจังและผมก็มีอะไรกับเธอแล้ว เพราะงั้นผมจะไม่ทิ้งเธอเด็ดขาด เขาก็โอเคไม่บังคับอะไรเพราะงั้นไม่มีทางเลยที่ผมจะทิ้งเธอ แต่เธอก็ทิ้งผม พอเราเริ่มห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ ผมเริ่มรู้สึกเป็นห่วงเธอ คิดถึงเธอเลยพยามที่จะติดต่อไป แต่เธอก็ไม่ค่อยจะสนใจ อ่านช้า ตอบช้า คอลไปไม่รับ จนผมเลือกที่จะตัดใจจริงๆ แล้วจู่ๆเธอก็กลับมาทักผม มาบอกว่าไม่อยากเสียผมไป อยากคบกับผมอีก แต่ติดปัญหาที่บ้าน ผมก็ใจอ่อนกับคำพูดของเธอ เพื่อนผมก็พยายามแคปนั่นนี่มาให้ผมดูว่า เธอโพสโสดตลอดเวลา บอกคิดถึงผู้ชายคนอื่น คุยกับผู้ชายคนอื่น .. ตอนนี้ผมค่อนข้างสับสนครับ ผมยังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ในหัวผมบอกให้ตัดใจซะ ตัดขาดกันไปเลย เห้อออ ... ผมควรจะต้องทำยังไงดีครับ T.T
ขอคำปรึกษาหน่อยครับ T.T