คือว่าเรารู้สึกว่าตัวเองเรียนหนักมาก ท้อ เหนื่อยง่าย เบื่อง่าย คือเราไม่มีเป้าหมายในชีวิตที่แน่ชัด พ่อกับแม่ก็ได้แค่พูดว่าเรียนจบหาอะไรที่เลี้ยงตัวเองได้ก็พอ ตอนนี้เราอยู่ม.3 แบบว่า เราก็กลัวพ่อแม่เสียใจว่าเราเรียนไม่ดี กลัวท่านผิดหวัง เราเป็นคนโง่คณิตมากเรียนก็ไม่ค่อยเข้าใจ แล้วตอนนี้ก็ใกล้สอบแล้ว เราอยากจะเอาเกรดดีๆให้พ่อแม่ดู เราเป็นคนขี้อายไม่ค่อยกล้าเอาอะไรให้พ่อแม่ดู
แต่ช่วงนี้เราเริ่มเหนื่อยและท้อมาก เราอยากขอคำแนะนำเกี่ยวกับ ทำยังไงไม่ให้เบื่อง่าย ทำยังไงให้มีสมาธิหรือทำยังไงให้ไม่เครียดมาก เรามีงานเยอะ พอเราไม่สอนน้องอ่านหนังสือแม่ก็ด่าเรา แต่เราคือมีงานต้องทำอีกอย่างเราจะสอบอาทิตย์หน้าด้วยเรายังไม่ได้แตะหนังสือเลย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เหนื่อยมาก ท้อสุดๆแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่เราเขียน มีอะไรผิดผลาดยังไงฝากติเเตียนด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
(ปกติเราไม่ค่อยเครียดพอมาเรื่องคณิตเท่านั้นล่ะ ตายยยยเหมือนยิ่งเรียนยิ่งเครียด เราคิดว่าครูผู้สอนเป็นส่วนที่ทำให้เราเรียนไม่เต็มที่
เวลามีโจทย์ให้ทำท่านก็จะถามคำตอบที่ให้หากับคนเก่งๆซึ่งคนโง่อย่างเราคิดช้าา แล้วพอมาอีกทีเราก็เรียนไม่รู้เรื่องเพราะคนเก่งกับครูเค้าจะไปไวกันแค่สองคนอ่ะคะ)
เครียด:เรียนหนัก
แต่ช่วงนี้เราเริ่มเหนื่อยและท้อมาก เราอยากขอคำแนะนำเกี่ยวกับ ทำยังไงไม่ให้เบื่อง่าย ทำยังไงให้มีสมาธิหรือทำยังไงให้ไม่เครียดมาก เรามีงานเยอะ พอเราไม่สอนน้องอ่านหนังสือแม่ก็ด่าเรา แต่เราคือมีงานต้องทำอีกอย่างเราจะสอบอาทิตย์หน้าด้วยเรายังไม่ได้แตะหนังสือเลย[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
(ปกติเราไม่ค่อยเครียดพอมาเรื่องคณิตเท่านั้นล่ะ ตายยยยเหมือนยิ่งเรียนยิ่งเครียด เราคิดว่าครูผู้สอนเป็นส่วนที่ทำให้เราเรียนไม่เต็มที่
เวลามีโจทย์ให้ทำท่านก็จะถามคำตอบที่ให้หากับคนเก่งๆซึ่งคนโง่อย่างเราคิดช้าา แล้วพอมาอีกทีเราก็เรียนไม่รู้เรื่องเพราะคนเก่งกับครูเค้าจะไปไวกันแค่สองคนอ่ะคะ)