เราแค่อยากลองเล่าเฉยๆค่ะไม่มีอะไรมาก คือหัวข้อกระทู้ที่เราตั้งไว้ก็คือ"คุณคิดว่าเราโง่รึเปล่า?"
เรื่องมีอยู่ว่าเราก็เป็นผญ.ปกติธรรมดาที่หน้าตาก็ไม่ได้ดีอะไรมากมายนั้นแหละค่ะ แต่พอเราเริ่มขึ้นชั้นเรียนใหม่เราก็เจออีกหลายๆคนเข้ามาในชีวิต หนึ่งในนั้นก็คือผช.คนนึงที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยค่ะ แต่เพราะโดนอาจารย์จับกลุ่มให้เขากับเราเลยต้องมาทำงานด้วยกัน เลยรู้จักกันมาในระดับหนึ่งอ่ะนะ
อาจจะเพราะด้วยความที่เป็นคนเข้ากับคนง่ายอ่ะค่ะ
เราก็มีคุยไลน์กับเขาบ้างเหมือนกับเพื่อนคนอื่น จนถึงจุดนึงเริ่มรู้สึกเหมือนเขาน่าจะชอบเรา เราเลยลองถามอ้อมๆ ผลสรุปออกมาก็คือเขาชอบเราจริงๆนะ เรากับเขาเลยเริ่มคุยกันมาตั้งแต่นั้น ก็เหมือนปกติที่คนอื่นๆเขาคุยกันนะ ตัวเขาเองก็เทคแคร์เราดีมากๆ ตัวเราเองพอถึงช่วงหนึ่งก็เริ่มรู้ว่าตัวเองก็ชอบเขาแล้วล่ะ เราก็หวังนะว่าเออ จะได้คุยกันยาวๆ ถ้าอีกสักระยะเขามาขอเราเป็นแฟนเราก็คงตกลงแน่นอน
แต่ไม่นานค่ะ หลังจากเราเริ่มคิดจริงจังเรื่องเขา กลับกลายเป็นว่าเขาเองที่แปลกไป ตอนแรกเราก็พยายามไม่คิดมากคือพยายามคิดว่าตัวเองเพ้อเจ้อ เขาคุยกับเราแบบจริงจังขนาดนี้แล้วนะ เขาจะไปมีคนอื่นหรือจะไปชอบคนอื่นได้ไง แล้วเราก็ลืมไปค่ะว่า"สถานะคนคุยทำอะไรก็ไม่ผิด"มันมีอยู่จริงๆ
อย่างที่บอกว่าพอคิดจริงจังกันระดับนึงแล้ว เราก็เป็นคนนึงที่เข้าออกโทรศัพท์เขาได้แทบจะตลอด วันนั้นเรากับเขาก็คุยกันดีๆแหละค่ะ เหมือนเดิมทุกอย่างเลย คงต้องโทษเราที่มือไวไปหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาดูเล่น แล้วก็เซอร์ไพร์สเลยค่ะ เขาตั้งรูปคนรักเก่าของเขาเป็นทั้งหน้าจอล็อคและหน้าจอหลัก สุดท้ายวันนั้นก็คุยกันอย่างจริงจังเลยค่ะ รู้มั้ยเขาพูดกับเราว่าไง
เขาพูดว่าตัวเขายังลืมคนเก่าไม่ได้จริงๆ คนเก่านั้นเป็นรักที่ค่อนข้างมีรากฝังลึกกับใจเขามาก สุดท้ายวันนั้นเราก็ร้องไห้ค่ะแค่ก็พูดไรไม่ออก เขาก็แค่เรียกเราแล้วก็พูดว่าขอโทษนะ แค่นั้นจริงๆค่ะ
ตอนแรกเราก็คิดว่าเขาแค่สับสนระหว่างเรากับคนเก่า เขาพูดเองด้วยว่าตอนนี้เขาไม่ได้คุยกับใครทั้งนั้น เขาเหนื่อย แต่เราก็รู้อยู่ดีอ่ะค่ะว่าเขากลับไปหาคนเก่า ลงในไอจีในเฟสถึงเขาอย่างนู้นอย่างนี้ ไปซื้อของให้ ยิ้มให้ ก็คือทำทุกอย่างเหมือนกับที่เขาเคยทำให้เรา เพียงแต่ตอนนี้มันไม่ใช่เราแล้ว และคนนั้นก็คือคนรักเก่าของเขาที่เขาเคยคุยมาก่อนเรา ทุกอย่างนี้ภายในเวลาไม่เท่าไหร่เองค่ะ หมายความว่าเมื่อวานเขาทำกับเรา วันนี้พอเรารู้เรื่องเขาก็ไปทำกับอีกคนเลย
เรารู้สึกว่าตัวเองไม่ควรจริงจังกับเขาเลย เสียความรู้สึกมากๆ หลงเชื่อจากการกระทำของเขามาตลอดว่าเขาลืมคนเก่าไปแล้วและจริงจังกับเราจริงๆ แต่จนถึงตอนนี้เราก็ยังชอบเขาอยู่เลยค่ะ เขามาให้ความรู้สึกดีๆกับเราพอถึงตอนนึงที่เรามีให้เขาเหมือนกัน เขาก็โยนมันทิ้งไป เราถามเขานะว่าทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ ทำไมปล่อยให้เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว คนอื่นรอบตัวคือรู้หมดว่าเรากับเขาคุยกันอยู่ แต่คิดดูนะคุณ เมื่อวานเขายังเดินกับเรา จับมือเรา ลูบหัวเรา มาอีกวันเขาก็ไปยิ้มอยู่กับอีกคน ส่วนเราหรอ? นั่งร้องไห้ไงคะรออะไรล่ะ
เราคิดว่าเราโง่มากเลยค่ะ ปกติให้ใจใครง่ายซะที่ไหนล่ะ พอมารอบนี้ให้เขาปุ้บเขาก็โยนทิ้งเลย ทั้งๆที่คิดว่าดูมาแน่ใจแล้วแท้ๆ แล้วเขาก็เป็นคนเข้ามาก่อนด้วย
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ใครอยากคอมเม้นเตือนสติหรือว่าเราก็ตามใจเลยค่ะ เราคิดว่าหลังจากนี้คงปลงจริงๆแล้วล่ะค่ะ เราก็แค่อยากแชร์ประสบการณ์เจ็บๆแบบนี้ดู มันเจ็บมากจริงๆนะคะกับการให้ใจใครสักคนที่เขาไม่เห็นค่าของมัน หลังจากนี้เราก็คงต้องภาวนาให้ตัวเองเจอคนที่ดีกว่านี้แล้วล่ะค่ะ555555
คุณคิดว่าเราโง่มั้ยคะ?
เรื่องมีอยู่ว่าเราก็เป็นผญ.ปกติธรรมดาที่หน้าตาก็ไม่ได้ดีอะไรมากมายนั้นแหละค่ะ แต่พอเราเริ่มขึ้นชั้นเรียนใหม่เราก็เจออีกหลายๆคนเข้ามาในชีวิต หนึ่งในนั้นก็คือผช.คนนึงที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยค่ะ แต่เพราะโดนอาจารย์จับกลุ่มให้เขากับเราเลยต้องมาทำงานด้วยกัน เลยรู้จักกันมาในระดับหนึ่งอ่ะนะ
อาจจะเพราะด้วยความที่เป็นคนเข้ากับคนง่ายอ่ะค่ะ
เราก็มีคุยไลน์กับเขาบ้างเหมือนกับเพื่อนคนอื่น จนถึงจุดนึงเริ่มรู้สึกเหมือนเขาน่าจะชอบเรา เราเลยลองถามอ้อมๆ ผลสรุปออกมาก็คือเขาชอบเราจริงๆนะ เรากับเขาเลยเริ่มคุยกันมาตั้งแต่นั้น ก็เหมือนปกติที่คนอื่นๆเขาคุยกันนะ ตัวเขาเองก็เทคแคร์เราดีมากๆ ตัวเราเองพอถึงช่วงหนึ่งก็เริ่มรู้ว่าตัวเองก็ชอบเขาแล้วล่ะ เราก็หวังนะว่าเออ จะได้คุยกันยาวๆ ถ้าอีกสักระยะเขามาขอเราเป็นแฟนเราก็คงตกลงแน่นอน
แต่ไม่นานค่ะ หลังจากเราเริ่มคิดจริงจังเรื่องเขา กลับกลายเป็นว่าเขาเองที่แปลกไป ตอนแรกเราก็พยายามไม่คิดมากคือพยายามคิดว่าตัวเองเพ้อเจ้อ เขาคุยกับเราแบบจริงจังขนาดนี้แล้วนะ เขาจะไปมีคนอื่นหรือจะไปชอบคนอื่นได้ไง แล้วเราก็ลืมไปค่ะว่า"สถานะคนคุยทำอะไรก็ไม่ผิด"มันมีอยู่จริงๆ
อย่างที่บอกว่าพอคิดจริงจังกันระดับนึงแล้ว เราก็เป็นคนนึงที่เข้าออกโทรศัพท์เขาได้แทบจะตลอด วันนั้นเรากับเขาก็คุยกันดีๆแหละค่ะ เหมือนเดิมทุกอย่างเลย คงต้องโทษเราที่มือไวไปหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาดูเล่น แล้วก็เซอร์ไพร์สเลยค่ะ เขาตั้งรูปคนรักเก่าของเขาเป็นทั้งหน้าจอล็อคและหน้าจอหลัก สุดท้ายวันนั้นก็คุยกันอย่างจริงจังเลยค่ะ รู้มั้ยเขาพูดกับเราว่าไง
เขาพูดว่าตัวเขายังลืมคนเก่าไม่ได้จริงๆ คนเก่านั้นเป็นรักที่ค่อนข้างมีรากฝังลึกกับใจเขามาก สุดท้ายวันนั้นเราก็ร้องไห้ค่ะแค่ก็พูดไรไม่ออก เขาก็แค่เรียกเราแล้วก็พูดว่าขอโทษนะ แค่นั้นจริงๆค่ะ
ตอนแรกเราก็คิดว่าเขาแค่สับสนระหว่างเรากับคนเก่า เขาพูดเองด้วยว่าตอนนี้เขาไม่ได้คุยกับใครทั้งนั้น เขาเหนื่อย แต่เราก็รู้อยู่ดีอ่ะค่ะว่าเขากลับไปหาคนเก่า ลงในไอจีในเฟสถึงเขาอย่างนู้นอย่างนี้ ไปซื้อของให้ ยิ้มให้ ก็คือทำทุกอย่างเหมือนกับที่เขาเคยทำให้เรา เพียงแต่ตอนนี้มันไม่ใช่เราแล้ว และคนนั้นก็คือคนรักเก่าของเขาที่เขาเคยคุยมาก่อนเรา ทุกอย่างนี้ภายในเวลาไม่เท่าไหร่เองค่ะ หมายความว่าเมื่อวานเขาทำกับเรา วันนี้พอเรารู้เรื่องเขาก็ไปทำกับอีกคนเลย
เรารู้สึกว่าตัวเองไม่ควรจริงจังกับเขาเลย เสียความรู้สึกมากๆ หลงเชื่อจากการกระทำของเขามาตลอดว่าเขาลืมคนเก่าไปแล้วและจริงจังกับเราจริงๆ แต่จนถึงตอนนี้เราก็ยังชอบเขาอยู่เลยค่ะ เขามาให้ความรู้สึกดีๆกับเราพอถึงตอนนึงที่เรามีให้เขาเหมือนกัน เขาก็โยนมันทิ้งไป เราถามเขานะว่าทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ ทำไมปล่อยให้เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว คนอื่นรอบตัวคือรู้หมดว่าเรากับเขาคุยกันอยู่ แต่คิดดูนะคุณ เมื่อวานเขายังเดินกับเรา จับมือเรา ลูบหัวเรา มาอีกวันเขาก็ไปยิ้มอยู่กับอีกคน ส่วนเราหรอ? นั่งร้องไห้ไงคะรออะไรล่ะ
เราคิดว่าเราโง่มากเลยค่ะ ปกติให้ใจใครง่ายซะที่ไหนล่ะ พอมารอบนี้ให้เขาปุ้บเขาก็โยนทิ้งเลย ทั้งๆที่คิดว่าดูมาแน่ใจแล้วแท้ๆ แล้วเขาก็เป็นคนเข้ามาก่อนด้วย
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ใครอยากคอมเม้นเตือนสติหรือว่าเราก็ตามใจเลยค่ะ เราคิดว่าหลังจากนี้คงปลงจริงๆแล้วล่ะค่ะ เราก็แค่อยากแชร์ประสบการณ์เจ็บๆแบบนี้ดู มันเจ็บมากจริงๆนะคะกับการให้ใจใครสักคนที่เขาไม่เห็นค่าของมัน หลังจากนี้เราก็คงต้องภาวนาให้ตัวเองเจอคนที่ดีกว่านี้แล้วล่ะค่ะ555555