**ช่วยผมหน่อย หากเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับคุณ คุณจะเลือกเดินทางใหน**

รบกวนเพื่อนๆ ช่วยแนะนำผมหน่อยครับ ว่าจะเดินไปทางใหนต่อไปดีตอนนี้ผม หดหู่มาก

Part#1
ผมได้คบกับภรรยาผมคนปัจจุบันมา เกือบ 6 ปี มีลูกด้วยกัน 1 คน อายุ 2 ขวบเต็มเดือนนี้ ปัจจุบันผมอายุ 33 ภรรยา อายุ 30 แต่เธอเป็นคนตัวเล็ก เลยทำให้เธอดูอายุไม่มาก ผิวขาว หน้าตาจัดว่าดูดี ส่วนผมเป็นคนค่อนไปทางอ้วน  ตลอดเวลาที่อยู่กันมาเราจะทะเลาะกันบ่อย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเงิน เรื่องหึงหวง ผมรักภรรยามากครับ แต่ด้วยความที่เธอเป็นคนปากจัด ด่าทีด่ายันโคตร บ่อยครั้งที่อยากถอดใจเลิกๆกันไป แต่ก็ดันมีลูกขึ้นมาทำให้ต้องอยู่กันต่อไป  จนมาปีนี้ผมได้งานที่โอเคพอสมควร ให้เธอกับลูกอยู่คอนโดสุขสบาย สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน สระว่ายน้ำ ฟิตเน็ต
เธอเริ่มมีสังคม พวกแม่บ้านด้วยกัน ที่จะพาลูกๆลงมาเล่นใต้คอนโด
ส่วนผมยังคงทำงานหนัก เสา อาทิตย์ บางทีก็ไม่ได้หยุด
ผมก็เข้าใจในส่วนนี้ได้ว่าเธอคงเหงา
เธอเริ่มหันกลับมาเล่น บีทอก  ซึ่งก่อนหน้านี้เธอก็ เคยเล่นมานานแล้ว
จนพักหลังๆ มีสายแปลกๆโทรเข้ามา ผมก็ได้แต่บอกว่า อย่าให้มันมากนัก ไม่งั้นก็ลบไปเลย
เธอก็บอกแต่ว่า  มันไม่มีไรหลอก  แค่คุยขำๆ
บ่อยเข้า ผมเลยพูดกับเธอว่า “ลบไปเลยนะ”  ถ้าไม่หยุดเล่น รึจะเลิกกันไป
เธอตอบกลับมาว่า “เออ จะเลิกก็เลิกไป”  ผมได้แต่นิ่งๆ และพยายามคิดว่า คงไม่มีไรมาก ไม่อยากทะเลาะกัน
จนหลังๆมานี่ เธอเริ่มบ่นว่า เลี้ยงลูกคนเดียวเหนื่อย เธออยากออกไป เที่ยวห้างบ้าง
ผมก็เลยอาสาเอาลูกมาที่ทำงาน เอามาเลี้ยงเอง ตอนเย็นก็เอาลูกกลับคอนโด ก็เจอเธออยู่ที่ห้องปรกติ เป็นอย่านี้เรื่อยมา
จนวันนึงเราทะเลาะกันเรื่องเงิน  เธอขอเงินเพิ่ม แต่ผมบอกว่าเดือนนี้ เราเหลือกันเท่านี้
(เดือนนี้ผมให้เธอไว้ใช้กะลูก 7000 บาทครับ ไม่รวมค่านมและแพมเพิส)
เธอบอกเลิกผมทันนี้ ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะครับ ผมก็พยายามใจเย็นแล้วพูดไปว่า  
“คิดดีๆ นะเธอ เธอคิดดีแล้วเหรอ”  เธอบอกคิดดีแล้ว
คืนนั้นเราก็นอนด้วยกัน 3 คน พ่อแม่ลูก  
เช้าวันที่ 2 กรกฎาคม 2561
เธอให้ผมเอาลูกไปทำงาน
แล้วผมก็ย้ำถามเธออีกครั้ง  “เธอคิดดีแล้วใช่ไม๊”  
“ใช่” เธอตอบ  แล้วผมก็ออกไปพร้อมลูกสาว ไปทำงานปรกติ
พอถึงที่ทำงาน ผมก็ส่งข้อความไป พยายามให้เธอใจอ่อน เพราะเรายังรักอยู่ แต่คิดว่าเธอคงต้องใช้เวลาทบทวนเรื่องราว
เธออ่านข้อความทางไลท์ แต่ไม่ตอบ

ตกเย็น ผมกลับบ้านไป เธอกำลังเก็บผ้าออกไปจากห้อง แต่เก็บยังไม่หมด
พอเธอเห็นผมกะลูกเธอ ก็ออกไปจากห้องทันที ลูกก็ร้อง เธอก็ไม่หยุดดู
คืนนั้นเรา 2 พ่อลูก นอนร้องให้ในห้อง ลูกสาวผมเอากระดาษมาเช็ดน้ำตาให้ ผมคิดแต่ว่าผมคิดถึงเธอมากเหลือเกิน

เช้าวันที่ 3 กรกฎาคม
ผมให้แม่ที่อยู่ต่างจังหวัดมารับลูกไป เพราะผมไม่สะดวกที่ต้องทำงานเลิกดึกแล้วลูกก็จะลำบากไปด้วย ผมนัดเจอพ่อกะแม่ที่คอนโด เธอโทหาผมแต่ผมไม่รับสาย  พอผมไปถึงคอนโดก็เจอแม่รอผมอยู่ด้านล่างคอนโด
แล้วก็พาขึ้นห้องไปเก็บของกัน
พอผมเปิดประตูเข้าไป ก็เจอเธอรออยู่ในห้อง
---อ่านต่อ Part#2---

Part#2
เธอถามว่าทำไมมากันเยอะ จะเอาลูกไปใหน  ผมบอกว่า จะเอาลูกไปอยู่กับแม่ เพราะเธอก็ไม่อยู่แล้ว
เธอบอก “ก็นี่งัย เค้ากลับมาแล้ว  มาอยู่แบบเดิม”
ผมเลยบอก ทำไมถึงกลับมา ในเมื่อตอนนั้นตั้งใจไปเต็มที่ เธอบอกแค่ประชดผมเฉยๆ
แต่ก็เถียงกันไป เถียงกันมา เธอจะกระโดดตึกตาย ผมเลยห้ามเอาไว้ เพราะรู้สึกตอนนี้เธอเริ่มคลุ้มคลั่ง
ผมก็เลยบอกให้แม่อุ้มลูกไป
เมื่อผมอยู่กันสองคนก็ให้เธอ สงบสติอารมณ์
และผมก็จะเปิดเมือถือเธอ เธอล๊อกรหัสเอาไว้
ผมก็พยายามเอานิ้วเธอมาปลดล๊อก เธอก็ไม่ยอม
จนผมเค้นเธอให้เธอผูดออกมา ผมบอกว่าสารภาพมาตอนนี้เรื่องจะจบวันนี้

แล้วสิ่งที่ผมไม่อยากได้ยินมันก็ออกมาจากปากของเธอ
เธอยอมรับมาเธอไปนอนกับผู้ชายใน บีทอก ด้วยกันที่โรงแรมม่านรู้ เมื่อวันที่ 2
ผมบอกให้เธอเรามาให้หมด
เธอบอกว่า  คุยมันมาพักใหญ่แล้ว
เธอรู้ว่าผู้ชายก็ชอบเธอ แต่ผู้ชายก็มีแฟนอยู่แล้ว
เธอนัดกันออกไปเมื่อตอนกลางวัน ไปโรงแรมที่อยู่ใกล้ๆคอนโด
เธอไปนอนด้วยกัน
ผมบอกให้เธอเล่าออกมาว่าทำอะไรบ้าง
เธอบอกว่า
พอเข้าไปในห้อง ก็เข้าห้องน้ำกัน ออกมาเธอก็ทำด้วยปากให้ผู้ชาย ซึ่งเธอไม่ทำให้ผม
แล้วยังมีอีกหลายอย่างที่ฟังแล้วเจ็บปวดที่สุด ผมอยากทำร้ายเธอเลย ตอนนั้น แต่ผมไม่ทำ ผมไม่เคยทำร้ายร่างกายเธอ
ผมร้องไห้ออกมา เธอขอโทษ ผมได้แต่ว่าเธอว่า  ทำไปทำไม เธอทำอย่างนี้ได้อย่างไร
ตลอดเวลาที่ผมอยู่กับเธอ ผมไม่เคยนอกกาย นอกใจเธอเลย ผมทำงานหนัก ใช่ผมอาจไม่ค่อยมีเวลาให้เธอ
แต่ทุกอย่างที่ทำก็ต้องการให้ครอบครัวสบาย
มันสมควรแล้วรึ ที่เธอทำกับผมแบบนี้
ถ้าจะให้ผมผิด ผมก็รับผิดในส่วนที่ผมไม่มีเวลาให้ ผมทำงานมากเกินไป จนลืมครอบครัว ผมขี้บ่นเรื่องเงิน อยากให้ประหยัด  ไม่อยากให้ไปทำหน้า ฉีดผิวขาว
แต่สิ่งที่ผมผิด คือมันสมควรต้องไปนอนกับคนอื่นเลยหรือครับ  หรือสิ่งที่ผมผิดมันสมควรที่ต้องโดนแบบนี้แล้วใช่ไม๊ครับ

ตอนนี้ พวกเรา 3 คน ยังอยู่รวมกันในคอนโด และมีแม่ผู้หญิงมาอยู่ด้วยอีกคน แม่ยายผมรู้เรื่องครับ
แกก็รู้ว่าลูกแกทำไม่ดี แต่ก็อย่างว่าแหละครับ เขาแม่ลูกกัน ผมก็ไม่ได้หวังให้เขาจะไปว่าเธออะไรครับ ผมยังรักและสงสารอยู่ แต่ใจผมตอนนี้ ผมคิดว่าผมคงไว้ใจเธอได้อีก
และอีกอย่าง ก่อนหน้าหน้าตลอด 1 ปีที่ผ่านมา เธอบอกกับผมเสมอว่า เธอหมดรักผมไปแล้ว เธอพูดหลายครั้งมากครับ
และผมก็คิดว่าเธอไม่ได้แคอะไรผมแล้ว ที่เธออยู่ตอนนี้ อาจคิดว่าเป็นเพราะลูก ถ้าวันใดเธอเจอคนที่ดีกว่า เธอคงไป

วันที่ 29 กรกฎาคม นี้ ผมจะคุยกับแม่เธออีกครั้ง ว่า
1. ผมจะเลิกกับเธอ ให้เธอกลับบ้านไปกะแม่ แล้วผมจะเลี้ยงลูกเอง (อันนี้คิดว่าเธอคงไม่ยอม)
2.ผมจะเลิกกับเธอ แต่ถ้าเธอยังไม่มีที่ไป ก็ให้อยู่เลี้ยงลูกไปก่อน แต่ในฐานะแค่แม่เท่านั้น ถ้าผมจะมีใครใหม่ก็ห้ามมายุ่ง
ผมเคยจะอภัยให้เธอ โดยมีเงื่อนไขดังนี้  ถ้าเธอทำได้ทั้งหมดผมก็จะกลับไปอยู่ด้วยกันกลับเธอครับ
1. สาบานว่าจะไม่ทำอีก
2. ต้องพูดความจริงห้ามโกหก
3. ปรับปรุงตัวใหม่ เค้าก็จะปรับปรุง
4. ไปตรวจเลือดสิ้นเดือนนี้
5. กราบขอโทษอย่างจริงใจ

แต่เธอบอกไม่ทำให้

รึใครมีความคิดที่คิดว่าดีกว่านี้ ช่วยแนะนำผมหน่อยครับ