สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้อยากมาแชร์ประสบการณ์ให้ฟังค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนั้นสมัยเรียนเรากับแฟนเราได้คบหาเป็นแฟนกันพอคบกันได้สักพักก็มาอยู่ด้วยกันค่ะ เราอยู่ด้วยกันมา2 ปี เราตั้งท้องค่ะเราปิดเรื่องนี้มากับพ่อแม่เราและแม่ของเขามา 5 เดือน จนความลับแตกเราก็มีการไหว้ผีกันเฉยๆ แต่พอจากนั้นทุกๆอย่างเริ่มเปลี่ยน เขาเคยฟังเรา ชอบโกหก ไปไหนไม่เคยบอก ชอบคุยเฟส ไลน์ บีท็อก กับคนอื่น จนทำให้เราท้อเราร้องไห้ทุกครั้งที่เขาทำ เราเคยเก็บเสื้อผ้าเขาให้ไปอยู่บ้านเขาแต่เขาก็ไปไม่นานก็กลับมา พอลูกคลอดเรานึกว่าเขาจะดีขึ้นป่าวเลยค่ะ เขาก็ทำนิสัยเดิมๆอีก แต่ครั้งนี้มันเหมือนจะสุดๆจริง คือเขาไปทำงาน ตจว. เกือบ10 กว่าวัน คนเราเคยเจอเรื่องแบบนีนั้นมาแน่นอนค่ะเราระแวง เราทะเลาะกันทุกวันจนวันกลับ เหมือนเราโง่มา10กว่าวัน เขาสมัครเฟสใหม่ คุยกับผู้หญิงอื่น นัดมากัน ดูดคอกัน พอเราถามก็โยนให้เพื่อนที่ไปทำงานด้วยกัน แม่เขาถามก็ปฎิเสธ พ่อแม่เราก็ปฎิเสธ ไม่ยอมรับความจริง แต่พออยุ่กับเราสองคนมีปากเสียงกันตบตีกัน เขาถึงยอมรับสาระภาพว่าทำจริง เหมือนเขาจะปรับตัวได้พักนึง ก็กลับไปทำแบบเดิมอีก แต่ครั้งนี้เราผิดเพราะความน้อยใจเขาไม่เคยพาเราไปไหน ไม่เคยพาไปพบปะเพื่อนเขา เทศกาลต่างๆก็ไม่เคยทำให้มีความสุข หนีไปคนเดียว เราเลยตัดสินใจเลิกให้เด็ดขาด เพราะเราไม่ไหวแล้วเราเหนื่อยไหนจะเลี้ยงลูกตามลำพังอีก เขาจึงเก็บเสื้อผ้าเขาไปอยุ่บ้านเขา ส่งเสียเลี้ยงลูกแค่เดือนเดียวนอกนั้นไม่เคยเลย มีแต่เราที่ยังเสียใจ ฟุ้งซ่าน กับเขามีคนใหม่ มีคนคุย เขาไม่เคยห่วงลูกไม่เคยรักลูก แม้จะตอนอยุ่ด้วยกันหรือไม่ได้อยุ่ มันเจ็บค่ะมันเจ็บตรงที่เขาไม่ซื้อสัตย์์์กับเรา ตลอดเวลา3 ปีที่คบมา เขาอายที่เราเป้นแบบนี้ ไม่สวยหุ่นไม่เป๊ะ ถามหน่อยค่ะว่าที่เราไม่สวยหุ่นไม่เป๊ะเพราะเราเสียสละเพื่อใคร ตอนนี้เราเลิกกับเขามาได้ 3 เดือนแล้วค่ะแล้วลูกเราก็ได้ 1ขวบ7เดือนแล้ว คือเขาแฮปปี้มาก ต่สงกับเราเหมือนคนบ้า ฟุ้งซ้าน คิดตลอดเวลา แต่น้ำตาเราไม่เคยไหลเลยสักครั่ง
อยากบอกทุกคนนะค่ะ ชีวิตคนเราไม่แน่นอนจริงๆค่ะ ต่อให้เราทำดีแค่ไหน เขาก็ไม่ได้เห็นความดีของเรา ใครที่เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวอยุ่ จงสู้ไปด้วยกันนะค่ะ ถึวแม้ว่าวันนี้เราจะอ่อนแอแค่ไหน ต้องมีสักวันที่เราจะลุกขึ้นมาเป็นตัวเองให้ได้ค่ะ
คุณเคยเจอปัญหาเกี่ยวกับชีวิตคู่พังเพราะคำว่าไม่ซื้อสัตย์ กะล่อนไหมค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนั้นสมัยเรียนเรากับแฟนเราได้คบหาเป็นแฟนกันพอคบกันได้สักพักก็มาอยู่ด้วยกันค่ะ เราอยู่ด้วยกันมา2 ปี เราตั้งท้องค่ะเราปิดเรื่องนี้มากับพ่อแม่เราและแม่ของเขามา 5 เดือน จนความลับแตกเราก็มีการไหว้ผีกันเฉยๆ แต่พอจากนั้นทุกๆอย่างเริ่มเปลี่ยน เขาเคยฟังเรา ชอบโกหก ไปไหนไม่เคยบอก ชอบคุยเฟส ไลน์ บีท็อก กับคนอื่น จนทำให้เราท้อเราร้องไห้ทุกครั้งที่เขาทำ เราเคยเก็บเสื้อผ้าเขาให้ไปอยู่บ้านเขาแต่เขาก็ไปไม่นานก็กลับมา พอลูกคลอดเรานึกว่าเขาจะดีขึ้นป่าวเลยค่ะ เขาก็ทำนิสัยเดิมๆอีก แต่ครั้งนี้มันเหมือนจะสุดๆจริง คือเขาไปทำงาน ตจว. เกือบ10 กว่าวัน คนเราเคยเจอเรื่องแบบนีนั้นมาแน่นอนค่ะเราระแวง เราทะเลาะกันทุกวันจนวันกลับ เหมือนเราโง่มา10กว่าวัน เขาสมัครเฟสใหม่ คุยกับผู้หญิงอื่น นัดมากัน ดูดคอกัน พอเราถามก็โยนให้เพื่อนที่ไปทำงานด้วยกัน แม่เขาถามก็ปฎิเสธ พ่อแม่เราก็ปฎิเสธ ไม่ยอมรับความจริง แต่พออยุ่กับเราสองคนมีปากเสียงกันตบตีกัน เขาถึงยอมรับสาระภาพว่าทำจริง เหมือนเขาจะปรับตัวได้พักนึง ก็กลับไปทำแบบเดิมอีก แต่ครั้งนี้เราผิดเพราะความน้อยใจเขาไม่เคยพาเราไปไหน ไม่เคยพาไปพบปะเพื่อนเขา เทศกาลต่างๆก็ไม่เคยทำให้มีความสุข หนีไปคนเดียว เราเลยตัดสินใจเลิกให้เด็ดขาด เพราะเราไม่ไหวแล้วเราเหนื่อยไหนจะเลี้ยงลูกตามลำพังอีก เขาจึงเก็บเสื้อผ้าเขาไปอยุ่บ้านเขา ส่งเสียเลี้ยงลูกแค่เดือนเดียวนอกนั้นไม่เคยเลย มีแต่เราที่ยังเสียใจ ฟุ้งซ่าน กับเขามีคนใหม่ มีคนคุย เขาไม่เคยห่วงลูกไม่เคยรักลูก แม้จะตอนอยุ่ด้วยกันหรือไม่ได้อยุ่ มันเจ็บค่ะมันเจ็บตรงที่เขาไม่ซื้อสัตย์์์กับเรา ตลอดเวลา3 ปีที่คบมา เขาอายที่เราเป้นแบบนี้ ไม่สวยหุ่นไม่เป๊ะ ถามหน่อยค่ะว่าที่เราไม่สวยหุ่นไม่เป๊ะเพราะเราเสียสละเพื่อใคร ตอนนี้เราเลิกกับเขามาได้ 3 เดือนแล้วค่ะแล้วลูกเราก็ได้ 1ขวบ7เดือนแล้ว คือเขาแฮปปี้มาก ต่สงกับเราเหมือนคนบ้า ฟุ้งซ้าน คิดตลอดเวลา แต่น้ำตาเราไม่เคยไหลเลยสักครั่ง
อยากบอกทุกคนนะค่ะ ชีวิตคนเราไม่แน่นอนจริงๆค่ะ ต่อให้เราทำดีแค่ไหน เขาก็ไม่ได้เห็นความดีของเรา ใครที่เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวอยุ่ จงสู้ไปด้วยกันนะค่ะ ถึวแม้ว่าวันนี้เราจะอ่อนแอแค่ไหน ต้องมีสักวันที่เราจะลุกขึ้นมาเป็นตัวเองให้ได้ค่ะ