แฟนเราติดคุกค่ะ ข้อหาฆ่าคนตายโดยเจตนา (เค้าสู้ไปว่าป้องกันตัว แต่ด้วยบาดแผลของคนตาย ทำให้แพ้คดีค่ะ)
โดนลงโทษจำคุก 14 ปี ทางบ้านตัดสินใจว่าไม่อุทธรณ์แล้ว เนื่องจาก โดนกระทงเดียวค่ะที่หนัก และไม่มีหลักฐานใหม่ไปสู้เพื่ออุทธรณ์ขอลดโทษในความผิดกระทงนี้
จึงเกรงว่ายื้อไป เหมือนแค่ซื้อเวลา อยากให้รีบติด รีบออกมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ค่ะ แต่ในส่วนของเรา บอกตรงๆค่ะว่า ตอนนี้ยังตั้งสติไม่ค่อยได้
ที่ผ่านมาแฟนเป็นคนดีค่ะ (ขอนะคะ ไม่เอาประโยคที่ว่า คนดีที่ไหนจะติดคุก คนดีที่ไหนจะฆ่าคน) เราเคยคิดแบบนั้นค่ะ จนกระทั่งเรื่องนี้เกิดขึ้นกับคนใกล้ตัว
ทำให้เรารู้ว่า คนเรามีเหตุผลมากมายในการกระทำของตัวเอง และบางครั้ง ความซวยก็เดินเข้ามาหาค่ะ

เราเคยช็อคจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วครั้งนึง เนื่องด้วยแฟนเราทำงานดี กำลังมีอนาคต ไม่ใช่ภาระของสังคมนะคะ คู่เราก็เป็นเหมือนคู่อื่นทั่วๆไปค่ะ
ที่ตั้งใจช่วยกันทำงาน เก็บเงินเพื่ออนาคต พอเกิดเรื่องนี้ เหมือนความฝันพังลงเลยค่ะ ทุกอย่างกำลังเดินไปของมันดีๆ ก็พังครืนลงมาาา นึกออกไหมคะ

เราใช้เวลาทำใจอยู่พักนึง ก็โอเค แฟนโดนจับ ทางบ้านก็ประกันตัวออกมาสู้คดี ตลอดเวลาที่เค้าสู้คดี เราก็ยังตั้งใจทำงานไปเรื่อยๆ เพราะคิดว่า
เอาน่า ยังไม่ตัดสินเลย เราก็ทำในส่วนของเราไป ให้กำลังใจเค้าตลอด

เราอยู่เป็นกำลังใจให้เค้า จนถึงวันนัดฟังคำพิพากษาเลยค่ะ พอเค้าต้องโทษจำคุก เราก็เคว้งเลยค่ะทีนี้ ตลอด 6 ปี เรามีกันและกันมาตลอด ถึงมันจะสุขบ้างทุกข์บ้างก็ตาม เราไปต่อไม่ถูกค่ะ ไม่อยากใช้คำว่ารอหรือไม่รอ เพราะชีวิตคงมีจังหวะของมัน

ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้บ้างคะ แล้วคุณผ่านมันมาได้ยังไง แชร์ให้ฟังกันหน่อยค่า ถือว่าเป็นคำแนะนำสำหรับคนที่เพิ่งเจอเรื่องเลวร้ายมานะคะ

ขอบคุณล่วงหน้าค่า